2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Haklarında hükmolunan cezaların türüne göre, sanıklar R.. Ü.. ve Z.. Ü..’nün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin istemlerinin 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede:

Mağdur-sanıklar R.. Ü.. ve Z.. Ü..’nün temyiz dilekçelerinin içeriğine göre, temyiz istemlerinin kendileri hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu şikayetçi sıfatıyla diğer sanıklar H.. G.. ve F.. U.. (G..) hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemleri bulunmadığından, mağdur sanıklar Rüstem ve Zeycan’ın talimatla alınan 22.12.2006 tarihli beyanlarındaki diğer sanıklar hakkındaki kamu davasına katılma istemleri hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi bozma nedeni yapılmamış ve dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.-Esaslı işlemlerin yapıldığı Üsküdar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2006 tarihli duruşma tutanağının 1. sayfasının zabıt katibi tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 219/1. maddesine aykırı davranılması,

2.-5271 sayılı CMK.nun 34/1. ve 230/1-a maddeleri uyarınca, gerekçeli kararda, iddia makamının esas hakkında görüşünün gösterilmemesi,

3.-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve mağdurların dosyaya yansıyan maddi bir zararlarının da bulunmadığı gözetilmeden sanıkların suçun işlenmesiyle mağdur tarafın uğradığı zararı gidermedikleri gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık H.. G.. müdafii ile sanıklar R.. Ü.. ve Z.. Ü..’nün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18/10/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.