2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 7. ve 5252 sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanığın kasten yaralama eyleminin uyduğu kabul edilen 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK.nun ilgili tüm hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanmak suretiyle bulunan sonuç cezaların karşılaştırıldığı sanığa asgari hadden tayin edilen hapis cezasının 647 sayılı TCK.nun 4. maddesi uyarınca paraya çevrildiği ve ertelenmediği de nazara alınarak 5237 sayılı TCK.nun 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçu yönünden suç tarihi itibariyle 5 günden 730 güne kadar adli para cezasına da hükmedilebileceği ve bu durumda 5237 sayılı TCK.nun 86/2.maddesinin uygulanmasının sanık lehine olduğu sabit ise de, mahkemece “olayın oluş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, katılanların doktor raporları dikkate alınarak seçimlik cezalardan hapis cezasının temel ceza olarak belirlenmesi yönünde takdir hakkının kullanıldığı” belirtilerek sonuç cezalar karşılaştırıldığında 765 sayılı TCK.nun 456/4.maddesinin lehe olduğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı gibi yasa karşılaştırmasının Yargıtay denetimine uygun olarak yapıldığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma düşüncesine katılınmamıştır. Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 esas 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda yakınanın bir tazminat talebi bulunmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen kasten yaralama ve gündüzleyin konut dokunulmazlıgını bozmak suçlarından doğan herhangi bir maddi zararının da bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında 5271 Sayılı CMK’nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “sanığın katılanların herhangi bir zararını karşılanmadığı ” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi ,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.