4. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yerel Mahkemece sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendinde düzenlenen hakaret suçundan açılan kamu davalarında, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararları verilmiştir.

Katılanlar vekilinin temyizi, sanıkların eylemlerinin suç teşkil ettiğine, bu sebeple haklarında mahkûmiyet kararları verilmesi gerektiğine, mahkeme kararının usul ve Yasa'ya aykırı olduğuna vesaireye yöneliktir.

Suç tarihinde ... isimli internet sitesinde katılan ... hakkında yapılan habere sanıkların takma isim kullanarak yaptıkları yorumlar ile katılanlara hakaret ettikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıkların eylemlerinin düşünce ve kanaat özgürlüğü kapsamında kaldığı gerekçesiyle ayrı ayrı beraat kararları verilmiştir. IV. GEREKÇE

1.Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekilinin temyizinin incelenmesinde, beraat kararları verilmesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.06.2023 tarihinde karar verildi.