2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sanıkların diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Dosya içeriğinden sanıkların mağdura apartmanın içinde merdiven boşluğunda hakaret ettiklerinin anlaşılması karşısında aleniyet öğesinin nasıl oluştuğu kararda açıklanmadan TCK'nun 125/4. maddesi uyarınca tayin olunan cezalarında artırım yapılması,

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda mağdurun bir tazminat talebi bulunmadığı halde, “sanıkların mağdurun zararını ödememeleri” biçimindeki, 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6. fıkrasının a, b ve c bentlerinde belirtilen gerekçeleri içermediği için yasal ve dosya içeriğine de uygun olmayan gerekçeyle sanıklar hakkında aynı kanunun 231/5.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3.Son oturumda dinlenen ve beyanları hükme esas olan tanıklar ..., ... ve ...'nun ayrı ayrı ve sonraki tanıklar yanlarında bulunmaksızın dinlenmeleri ve bu hususun denetime imkan vermesi açısından duruşma tutanağına kaydı gerekirken birlikte huzura alınmaları ve dinlenmeleri suretiyle CMK’nun 52/1. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak olarak BOZULMASINA, 17.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.