4. Hukuk Dairesi

Davacı Ezgi Hekimoğlu vekili Avukat H.. A.. tarafından, davalı F.. G.. aleyhine 04/08/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 26/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, 6570 sayılı kanunun 15. maddesine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece uyulan, Dairemizin 21/02/2013 gün ve 2012/3558-2013/2916 sayılı ilamında, davacının tüm temyiz itirazları reddedilmiş; davalının ise, "manevi tazminat koşullarının oluşmadığı ve tahliye davası kapsamında davacı tarafından yapılan mahkeme masraflarının zarar kapsamından düşülmesi gerektiği" yönündeki temyiz itirazları yerinde görülerek hüküm sadece bu iki yönden davalı yararına bozulmuş olup, davalının hükmün diğer yönlerine ilişkin temyiz itirazları reddedilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş ve bu kez, davanın tümden reddine karar verilmiştir. Bozma ilamında da vurgulandığı üzere; davacının manevi tazminat isteminin tümden reddedilmesi, maddi tazminat istemi yönünden ise ilk kararda hüküm altına alınan tutardan davacının tahliye davası kapsamında yaptığı masraflar düşüldükten sonra geriye kalan miktarın hüküm altına alınması gerekir. Mahkemece, bozma ilamına uyulduğuna göre bozmaya uygun karar verilmesi gerekirken bozma ilamına yanlış anlam verilerek ve yazılı biçimde hüküm oluşturulması doğru görülmemiş; kararın bozulmasını gerektirmiştir.