4. Hukuk Dairesi

Davacı B.. Y.. vekili Avukat H.B. T.tarafından, davalı Ş.. E.. aleyhine 10/06/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 10/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı, davalının yaptığı konuşmada kullandığı ifadelerle kişilik haklarını ihlal ettiğini belirterek, bir miktar manevi tazminata karar verilmesini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının kullandığı ifadelerin hakaret kastıyla söylenmediği, ifade özgürlüğü sınırları içinde kaldığı benimsenerek davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalı hakkında dava konusu sözleri nedeniyle İstanbul 13. Sulh Ceza Mahkemesine hakaret suçundan kamu davası açıldığı, davalının hakaret suçundan cezalandırılmasına karar verildiği ancak ceza kararının kesinleşmediği anlaşılmaktadır. 6098 sayılı TBK 74. maddesi uyarınca hukuk hakimi, ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değil ise de; ceza mahkemesince belirlenen maddi olgular hukuk hakimi yönünden bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nazara alındığında, ceza dosyasının kesinleşmesi beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Bu yön gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.