6. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Çine Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/272 soruşturma numaralı ve 02.03.2015 tarihli iddianamesi ile katılan sanık ... hakkında hakaret ve silahla tehdit suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun), 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddeleri uyarınca; sanık ... hakkında, hakaret ve kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Kanunun 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, aynı Kanunun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca; sanık ... hakkında, kasten yaralama ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Kanunun 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, aynı Kanunun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca; sanık ... hakkında, kasten yaralama ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Kanunun 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, aynı Kanunun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Çine Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2015/163 Esas, 2015/512 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında; silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanunun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu, 62 nci, 53 üncü ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; 5237 sayılı Kanunun 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına; sanık ... hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanunun 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine; sanık ... ve ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

Katılan Sanığın Temyiz İstekleri

1.Ceza verilmesine yer olmadığına ve beraate ilişkin hükümlerin usul ve yasaya aykırılığına,

2.Atılı suçu işlemediğine,

3.Vesaire, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan sanık ... ile mağdur sanık ... ve sanık ...'nin akraba oldukları, miras anlaşmazlığı nedeniyle aralarında miras davasının devam ettiği, olay günü mağdur sanık ...'in ve sanık ...'nin dilekçe vermek amacıyla adliyeye gittikleri, dönüşte katılan sanık ... ile karşılaştıkları, mağdur sanık ... ve katılan sanık ...'in miras meselesini konuşurken taraflar arasında tartışmanın başladığı ve karşılıklı küfürleştikleri, ardından sinirlenen katılan sanık ...'in, mağdur sanık ...'in üstüne bıçakla yürüdüğü, bıçağı gören mağdur sanık ...'in kaçtığı, katılan sanık ...'in de kovalamak istediği ancak bu sırada katılan sanık ...'in takılıp yere düştüğü, yerden kalkan ...'in, mağdur sanık ...'in peşinden gitmek isterken tanık B.A.'nın katılan sanık ...'i tuttuğu ve tutmadan önce de polise haber verdiği, bu sırada sanık ...'in, annesi ...'nin yanına olay yerine geldiği akabinde polislerin olay yerine geldikleri ve somut olayın bu şekilde tezahür ettiği maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2.Katılan sanık ... aşamalarda yaralanmasına ilişkin çelişki içeren beyanlarda bulunmuş, silahla tehdit ve hakaret suçlarını kabul etmemiştir.

3.Sanıklar aşamalarda atılı suçlamaları kabul etmemişlerdir.

4.Tanık B.A ve S.G. sanıklar ..., ... ve ... Çulha savunmalarını doğrular nitelikte beyanda bulunmuşlardır. IV. GEREKÇE

1.Beraat hükümleri yönünden, Olay ve Olgular başlığı altında yer alan (1) numaralı paragrafta belirtildiği şekilde gerçekleşen olayda, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın soyut iddiasından başkaca sanıkların mahkûmiyetini gerektirir, her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden bahisle beraate dair hükümlerde, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, katılan sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2.Mahkûmiyet ve ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümler yönünden, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların dogru biçimde belirlendigi anlaşıldığından katılan sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çine Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2015/163 Esas, 2015/512 Karar sayılı kararında katılan sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

16.10.2023 tarihinde karar verildi.