9. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından tanzim edilen 28.02.2020 tarihli ve 2020/8706 Esas sayılı iddianame ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kamu davası açılmıştır.

2.İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.10.2020 tarihli ve 2020/102 Esas, 2020/292 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mağdureye yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 01.03.2023 tarihli ve 2021/1163 Esas, 2023/383 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 24 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sübuta, olay sonrası tarafların görüştüklerine ve buna ilişkin tanık dinletme taleplerinin reddedildiğine, lehe olan delillerin değerlendirilmediğine, mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna ve şikayetinden vazgeçtiğine, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen beraat kararı sonrası ağabey-kardeş ilişkilerinin devam ettiğine, mahkumiyet hükmünün kaldırılarak beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın asgari hadden uzaklaşılarak üst hadden cezalandırılması, katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince; "Sanığın, mağdure ...'ın öz ağabeyi olduğu, sanığın Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetinde uzman çavuş olarak görev yaptığı, mağdure ...'ın ise annesi, üvey babası ve üvey erkek kardeşi ile birlikte yaşadığı, sanığın tatillerde ve bayramlarda annesi ve kız kardeşinin yaşadığı eve geldiği, mağdurenin erkek arkadaşı ile rıza ve isteğe dayalı olarak cinsel ilişkiye girdiği ve katılanın cep telefonunda bu cinsel ilişki ile ilgili mesajların bulunduğu, sanığın katılanın cep telefonunu fotoğraf çekmek amacıyla aldığı bir zamanda bu mesajları gördüğü ve mağdurenin erkek arkadaşı ile cinsel ilişki yaşamış olduğunu anladığı, 04.06.2019 tarihinde Torbalı ilçesi ... Köyünde bulundukları zaman sanığın katılana 'Gel seninle eve gidip bir şeyler alıp geleceğiz.' diyerek ... Köyündeki eve götürdüğü, sanığın evdeyken mağdureye mesajları gösterdiği ve mağdurenin cinsel ilişkiye girip girmediğini sorduğu, mağdurenin de kabul ettiği, mağdureye hitaben 'Seni kontrol edeceğim, bakacağım' diyerek mağdurenin cinsel organına bakmak istediği, mağdurenin kabul etmediği, bunun üzerine mağdyureye hitaben 'Okul hayatını bitiririm, evde hapis hayatı yaşarsın, kimsenin yüzüne bakamazsın, kimse seninle irtibat kurmaz.' diyerek tehdit edip cinsel organına baktığı, daha sonra mağdureyle cinsel ilişkiye girmek istediği, mağdurenin kıyafetini çıkarmasını istediği, mağdurenin kabul etmediği, sanığın mağdurenin kıyafetlerini çıkardığı, eliyle mağdurenin vajinasına dokunup okşadığı, daha sonra kendi kıyafetlerini çıkardığı ve mağdurenin rızası ve isteği olmadan vajinal yoldan cinsel ilişkiye girdiği, mağdurenin bu olaylar esnasında sürekli ağlar vaziyette olduğu, cinsel ilişkiden sonra katılanı lavaboya götürerek temizlen dediği ve bu cinsel ilişki olayını kimseye anlatmamasını, anlatırsa her şeyi mağdurenin aleyhine kullanacağını söylediği, mağdurenin da bu olaydan kimseye bahsetmediği, 2019 yılı Ekim ayı içerisinde sanığın mağdurenin erkek arkadaşına atmış olduğu mesajı bilgisayardan gördüğü ve mağdyureyle bu konuları tekrar konuşmak istediğine ilişkin mesajlar gönderdiği, mağdureyle birlikte dışarı çıkıp cinsel ilişkiye girmek istediği, mağdurenin sanığı oyaladığı, bu konuşmaya ilişkin mesaj çıktılarının mağdure tarafından dosyaya ibraz edildiği, sanığın mağdure ile tekrar başbaşa kalıp uygun bir ortamda cinsel ilişkiye girmek istediği ancak mağdyrenin kabul etmediği, mağdurenin olayı kendisinden ayrı yaşayan babasına 09.12.2019 tarihinde anlattığı ve olay nedeniyle şikayetçi olduğu, bu suretle sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de; sanığın aşamalardaki istikrarlı ve birbiriyle tutarlı savunmaları, mağdurenin iddia ettiği olay sonrasında sanık ile iletişiminin devam etmiş olması, sanığın mağdureye göndermiş olduğu mesaj içeriklerinin sanığın savunmasında belirttiği şekilde korkutmak amacıyla gönderilmiş olma ihtimalinin bulunması ve mağdurenin iddia ettiği olaya ilişkin hemen tepki vermesi gerekirken yaklaşık 6 ay sonra adli makamlara başvuru yapmış olması hususları birlikte değerlendirildiğinde; mağdurenin soyut beyanları dışında sanığın üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, kesin, inandırıcı ve şüpheden uzak delil bulunmadığından atılı suçtan beraatine" şeklinde karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın mağdurenin ağabeyi olduğu ve Kıbrıs'ta uzman çavuş olarak görev yaptığı, mağdurenin ise annesi, üvey babası ... ve üvey erkek kardeşi ... ile birlikte Torbalı İlçesinde yaşadığı, sanığın da tatillerde ve bayramlarda eve geldiği, sanığın fotoğraf çekmek için mağdureye ait cep telefonunu alıp kontrol ettiğinde, kız kardeşi olan ...'ın erkek arkadaşı Deniz ile rızasıyla cinsel ilişkiye girdiğine dair mesajlar gördüğü, sanığın 2019 yılının Haziran ayında Ramazan Bayramının birinci günü Torbalı İlçesi ... köyüne ... ziyaretine gittikten sonra mağdureye "Gel seninle eve gidip bir şeyler alıp geleceğiz" diyerek Torbalı'daki eve götürdüğü, evde mağdureye telefondaki mesajları gösterdiği ve cinsel ilişkiye girip girmediğini sorduğu, mağdurenin erkek arkadaşı ile cinsel ilişkiye girdiğini söylemesi üzerine sanığın, kızkardeşi olan mağdureye "Seni kontrol edeceğim, bakacağım" dediği ancak mağdurenin kabul etmemesi üzerine sanığın "Okul hayatını bitiririm, evde hapis hayatı yaşarsın, kimsenin yüzüne bakamazsın" şeklinde sözler söyleyerek tehdit ettiği ve bunun sonucunda mağdurenin direncini kırarak onun cinsel organına baktığı, mağdureyle cinsel ilişkiye girmek istediğini belirterek ondan kıyafetlerini çıkarmasını istediği, mağdurenin ağlaması ve gitmek istediğini söylemesi üzerine sanığın, mağdurenin kıyafetlerini çıkartarak eliyle vajinasına dokunarak okşadığı daha sonra kendi kıyafetlerini de çıkararak mağdurenin rızası ve isteği dışında mağdureye vajinal yoldan organ sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu kabul edilmiş, sanığın suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 01.03.2023 Tarihli ve 2021/1163 Esas, 2023/383 Karar sayılı kararında sanık müdafii, katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahekemsi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.