12. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Davacı vekili 11.05.2018 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; Ergani Tarım Müdürlüğünde vekaleten müdür olan müvekkilinin silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 23.11.2017 tarihinde gözaltına alındığını, 27.11.2017 tarihinde serbest bırakıldığını, yapılan yargılama sonucunda beraat kararı verildiğini, müvekkilinin haksız yargılama nedeniyle görevinden uzaklaştırıldığını, 4 ay uzaklaştırmadan sonra görevine iade edildiğini, maddi ve manevi zarara uğradığından bahisle 100.000,00 TL maddi, 250.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

2.Davalı vekili 12.06.2018 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın süresinde açılıp açılmadığının tespit edilerek süresinde açılmamış ise reddi gerektiğini, mahkemenin yetkili olup olmadığının araştırılarak yetkili değil ise davanın reddi gerektiğini, mükerrer dosya bulunup bulunmadığını ve mahsup kararının bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiğini, talep edilen tazminat miktarının fazla olduğunu, davacının kusur durumunun araştırılması gerektiğini, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi halinde vekalet ücretine yönelik kanun değişikliğinin göz önüne alınması gerektiğini, öne sürmüştür.

3.Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.09.2018 tarihli ve 2018/359 Esas, 2018/576 Karar sayılı kararı ile ile davanın kısmen kabulü ile 234,00 TL maddi, 400,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

4.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 13.12.2018 tarihli ve 2018/3085 Esas, 2018/3366 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinn istinaf başvuruları yerinde görülerek manevi tazminatın eksik olduğu ve davacının memur olduğu görevden uzaklaştırılıp uzaklaştırılmadığı, uzaklaştırılmışsa hangi tarihlerde uzaklaştırıldığı, maaşından herhangi bir kesinti olup olmadığının araştırılarak sadece davacı vekilinin istinaf etmesi nedeniyle davacının kazanılmış hakkı da gözetilerek maddi tazminatın belirlenmesi gerektiği gerekçesi ile hükmün bozularak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine hükmedilmiştir.

5.Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.03.2019 tarihli ve 2019/13 Esas, 2019/201 Karar sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi bozma kararına uyularak 234,00 TL maddi, 8.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

6.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 10.01.2020 tarihli ve 2019/2034 Esas, 2020/72 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

7.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 08.12.2021 tarihli tebliğnamesi ile davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasını talep edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi;

Müvekkilinin müdür olarak atamasının yapılması mümkün iken üzerine atılı suçlama nedeni ile açığa alınıp göreve iade edilirken memur olarak alındığını bu nedenle müdür olarak alması lazım gelen gelirden mahkum kaldığından maddi tazminatın eksik olduğuna, hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğuna, ilişkindir. III. DAVA KONUSU Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Davacının tazminata esas Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/846 Esas – 2018/114 Karar sayılı dava dosyasında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 23.11.2017 - 27.11.2017 tarihleri arasında gözaltında kaldığını, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat hükmünün 21.02.2018 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 nci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, davacı hakkında başka bir mahkemece verilen mahsup kararı bilsinin bulunmadığı, ve derdest dosya bulunmadığı, Ergani İlçe Tarım Müdürlüğü cevabına göre davacının herhangi bir maddi kaybı olmadığından maddi tazminata ilişkin talebinin reddine karar vermek gerektiği, ancak davacının kazanılmış hakkı göz önüne alınarak 234,00 TL maddi, 8.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine, istinaf merci, manevi tazminatın fazla olduğundan 800,00 TL'ye indirilmesi gerektiğinden bu kısımların düzeltilmesi suretiyle, istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/846 Esas – 2018/114 Karar sayılı dava dosyasında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 23.11.2017 - 27.11.2017 tarihleri arasında gözaltında kaldığını, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat hükmünün 21.02.2018 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 nci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

Davacı vekilinin temyiz talebi yönünden;

1.Hükmedilen maddi tazminat miktarı bakımından; Davacının gözaltı tarihinde memur olduğu, Ergani İlçe Tarım Müdürlüğü cevabına göre davacının herhangi bir maddi kaybı olmadığı, bu kapsamda müdür olarak alması lazım gelen gelirden mahkum kaldığından bu kısmın maddi zararlarının ödenmesi hususunda temyiz talebi yerinde görülmemiştir.

2.Hükmedilen manevi tazminat miktarı yönünden;

Davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınma ve tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, süresi, tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nesafet kurallarına uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespit edildiği anlaşıldığından davacı hakkında hükmedilen manevi tazminat miktarında hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 10.01.2020 tarihli ve 2019/2034 Esas, 2020/72 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.10.2023 tarihinde karar verildi.