2. Ceza Dairesi

...

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 20.09.2022 tarihli ve 2022/6664 Esas, 2022/11923 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.05.2023 tarihli ve KD-2023/38644 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308. maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçundan Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2022/159 Esas, 2022/316 Karar sayılı mahkûmiyet kararının istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 01/02/2022 tarih ve 2022/6664 Esas, 2022/11923 Karar sayılı kararı ile hükmün esastan reddine karar verildiği, bu mahkumiyet kararının temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 20.09.2022 tarihli ve 2022/6664 Esas, 2022/11923 Karar sayılı kararıyla temyiz isteminin esastan reddi ile onanmasına karar verildiği, ancak sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-b, 53, 58. maddelerine göre 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilirken ikinci kez mükerir olduğu anlaşılan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilemeyecek olmasının gözetilmemesi hukuka aykırı olduğundan sanık hakkında mahkumiyet hükmünden cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle hükmün onanmasına dair karar kaldırılarak düzeltilerek onanmasına ilişkindir.

Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen "İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez" hükmü uyarınca hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanan sanığın cezasının infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2.5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/6664 Esas, 2022/11923 Karar sayılı esastan ret ile onama ilamının KALDIRILMASINA,

3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 01.06.2022 tarihli ve 2022/1986 Esas, 2022/1799 Karar sayılı kararının,

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, İtirazname’ye uygun olarak, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik uygulanmasına" cümlesinin çıkarılması suretiyle hükmün, ESASTEN REDDİ İLE DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.