4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Kaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2015/578 Esas, 2015/1003 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Yerel Mahkeme kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 14.10.2020 tarihli ve 2020/7159 Esas, 2020/11970 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine Yerel Mahkemece sanığın dava konusu imalatları imar planına ve ruhsata uygun hale getirmesi nedeniyle, hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, verilen kararın hukuka aykırı olduğuna, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın ... Mahallesi 195 Ada 41 parsel üzerinde bulunan taşınmaza izin almaksızın ruhsatsız bina yaptığı iddiasıyla açılan kamu davasının, imar planına ve ruhsata uygun hale getirildiğinden düşmesine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca düşme kararına yönelik inanç ve takdiri ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin temyiz sebepleri ile sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekilinin temyiz istemi ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2023 tarihinde karar verildi.