6. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanığın 01.01.1968 olan doğum tarihinin tam olarak gerekçeli karar başlığına nüfus kaydına uygun olarak yazılması, yerinde düzeltilmesi olanaklı eksiklik kabul edilmiştir. Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Saati belirlenemeyen bir zamanda, yakınana ait konutun balkon kapısının kilidine zarar vermek suretiyle içeri girip hırsızlık yapan sanığın eyleminin, 5237 sayılı Yasa kapsamında hırsızlık suçunun yanı sıra anılan Yasanın 116/1. maddesinde tanımlanan konut dokunulmazlığını bozmak ve aynı Yasanın 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar vermek suçunu da oluşturduğu gözetilmeden, bu suçlarla ilgili bir değerlendirme yapılmaması,

2.Sanığın hırsızlık amacı ile girdiği konuttan, yakınanın aşamalardaki beyanına göre, hiçbir eşyasının çalınmadığını belirtmesi karşısında, sanığın hırsızlık eylemi 5237 sayılı TCK 35. maddesi uyarınca kalkışma aşamasında kaldığı halde, cezasında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi;

3.Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 61, 59, 81/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 35/2, 62, 53; 116/1, 62, 53; 151/1, 62, 53. maddelerinde öngörülen cezaların tür, alt ve üst sınırları ile konut dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar verme suçları yönünden uzlaşma hükümleri bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, lehe olan yasanın yeniden yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. B.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.