6. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13.Ceza Dairesinin 20/09/2011 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığa isnat edilen yağma suçunun kanunda öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan olduğunun anlaşılması karşısında; yargılama aşamasında zorunlu savunman hazır bulundurulmadan savunmanın alınması ve karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 150/2-3 ve 188/1. maddelerine aykırı davranılması,

2.Yolun kenarında karşıya geçmek için bekleyen yakınanın elinde taşıdığı çantayı almak için çeken ve bu nedenle yakınanı yere düşürüp yaralanmasına neden olan sanığın eyleminin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık R.. Y..'ın temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, sanık hakkında 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 22.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.