12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddi, ancak;

1.Gündüz vakti sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile meskun mahalde bölünmüş tek yönlü düz eğimsiz 10.5 m genişliğinde asfalt caddede dur levhası olmasına rağmen durmayarak kavşağa girdiği esnada karşı yönden gelen katılanın sevk ve idaresindeki ticari taksi ile kavşakta çarpışmaları üzerine araçların savrulduğu ve katılanın aracının savrulmanın etkisiyle bölünmemiş caddede kavşakta karşı yönden gelen ve aracın gidiş yönüne göre sola dönmek için bekleyen otomobile çarptığı, katılan ticari taksi şöförünün basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, bu ölçülere uymayacak şekilde asgari haddin çok üzerinde temel ceza belirlenerek, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2.5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre; sanığın sabıka kaydında çek kanununa aykırılıktan adli para cezasına ilişkin mahkumiyet bulunduğu ve daha önce üç aydan fazla hapis cezasına hükmedilmemiş olduğu halde ''sanığın sabıkalı oluşu göz önüne alınarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin uygulanmamasına'' şeklindeki isabetsiz gerekçeyle erteleme hükmünün uygulanmamasına karar verilmesi, Kabul ve uygulamaya göre de; 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.