1. Ceza Dairesi

Yerel mahkemece verilen beraat kararı kaldırılarak, istinaf mercii tarafından ilk kez mahkûmiyet hükmü kurulması nedeniyle kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikici fıkrasının (d) bendi gereğince temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.İstanbul 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2018 tarihli ve 2017/606 Esas, 2018/985 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 02.12.2020 tarihli ve 2019/2027 Esas, 2020/2491 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Kurum vekilinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, verilen cezanın yetersiz olduğuna, takdîri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Resmî nikahlı evli olan sanık ... mağdur arasında, olay günü ailevi nedenlerle çıkan kavgada, sanığın mağduru darp ederek kasten yaraladığı iddiası ile kamu davası açılmış ise de; sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin bir delil bulunmadığından beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık savunması, mağdurun beyanları, dava dışı diğer sanıkların anlatımları, olay tutanağı, nüfus ve adlî sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

3.Mağdur hakkında İstanbul Adlî Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen adlî muayene raporuna göre; mağdurun yumuşak doku lezyonlarına neden olan yaralanmasının basit tıbbî müdahale ile giderilebileceğinin tespit edildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Her ne kadar ilk derece mahkemesi tarafından sanığın beraatine karar verilmiş ise de; sanığın hazırlıkta alınan beyanında açıkça kendisine bir iki kez vurdum diyerek hakkındaki şikayeti ve iddia olunan eylemi doğruladığı, mağdurun yargılama sırasında eşini ceza almaktan kurtarmak için farklı beyanda bulunduğu görülmüş ise de; istinaf aşamasında tekrar eşinin kendisini vurmak suretiyle yaraladığını beyan ettiği, adlî rapor ve dava dosyası kapsamının iddia ve mağdur beyanlarını doğruladığı, sanığın mağdura karşı kasten yaralama suçunu işlediği anlaşılmakla, atılı suçtan cezalandırılmasına dair yeniden hüküm kurulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, sanığın istinaf aşamasındaki ikrarı, mağdurun beyanları ile uyumlu adlî raporu karşısında atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin saptandığı, takdîri indirim hükümlerinin uygulanması Mahkeme takdîrinde olup yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek uygulandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdîre göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın eylemi ile orantılı şekilde ceza tayin edildiği anlaşıldığından, katılan Kurum vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 02.12.2020 tarihli ve 2019/2027 Esas, 2020/2491 Karar sayılı kararında katılan Kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 29. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.