4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla; sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyizinin; üzerine atılı suçu işlemediği, telefon hattının kendisine ait olmadığı, Yerel Mahkemece delillerin taktirinde hataya düşüldüğü, sadece şüpheye dayalı mahkumiyet kararı verildiği,

Mahkemenin tarafsız davranmadığı, hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiği, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması için gereken koşulların oluşmadığı, şartları oluştuğu halde haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığı, savunma hakkının kısıtlandığı, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, katılanın kullanmakta olduğu ... numaralı telefona; 10.08.2015 tarihinde saat 21.03'de "... hakkınızda pul yolsuzluğuyla ilgili iddia var doğru mu?, ... mrz karakolunda pul iddiası var doğru mu?", 21.08.2015 tarihinde saat 20.02'de "Sen ...'nın kavatıymışsın, bunu no arasın." ve 21.08.2015 tarihinde 10:07 ile 20:44 arasında "Ara arasın kavat, pezevenk, arat para peşin pul arat, kavat pul hırsızı, ay ay or." şeklinde mesajlar gönderdiği ve bu şekilde hakaret suçunu işlediği iddia olunarak açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece sanığın üzerine atılı hakaret suçundan mahkumiyeti yönünde hüküm kurulmuştur.

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Tüm dosya kapsamı ile mesaj tespit tutanağı içeriği dikkate alınarak sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesine, mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, seçimlik ceza içeren hakaret suçu yönünden yasal zorunluluk gereği hapis cezasının tercih edilmesine, adli sicil kaydı incelenerek mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına, sanık tarafından gönderildiği kabul olunan mesajların tarihleri ve içerikleri dikkate alınarak sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına dair Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Hususlar Yönünden Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın adli sicil kaydına göre birinci kez mükerrir olduğu anlaşmakla, şartları oluşmadığı halde sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

2.7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde "Basit Yargılama Usulü" düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu, Belirlendiğinden, hüküm bu yönleriyle hukuka aykırı görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.