2. Ceza Dairesi

Ankara 54. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2021 tarihli ve 2021/488 Esas, 2021/438 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın ifadesinin alındığı Ankara 8. Sulh Ceza Hakimliğinin 21.12.2015 tarihli sorgusunda müdafii huzurunda savunmasını yapacağını beyan etmesi üzerine Av. ...'in görevlendirildiği, bozma sonrası 25.11.2021 tarihli karar celsesinde müdafii talep etmediğini beyan ettiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince sanığa zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durumun bulunmadığı, mahkemenin 25.11.2021 tarihli kararı soruşturma aşamasında görevlendirilen Av. ...’e tebliğ edilmiş ve adı geçen avukat tarafından temyiz edilmiş ise de, anılan müdafinin sanık hakkında verilen kararı temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, yukarıda belirtilen gerekçe ile soruşturma aşamasında görevlendirilmiş olan ve temyize hakkı bulunmayan sanık müdafii Av....'in temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.