1. Ceza Dairesi

B O Z M A Ü Z E R İ N E

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 03.04.2018 tarihli ve 2017/11904 Esas, 2018/5979 Karar bozma kararı üzerine Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2019 tarihli ve 2018/432 Esas, 2019/1234 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve son bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2019 tarihli ve 2018/432 Esas, 2019/1234 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 07.09.2021 tarihli ve 2021/9772 Esas, 2021/11773 Karar sayılı kararı ile ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son bendinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması ve sanığın üzerine atılı suç için kanunda öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının ve ek savunmasının yargılamayı yapan mahkemece bizzat alınması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun’un 196 ncı maddesinin ikinci fıkrasına aykırı davranılması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2021/832 Esas, 2022/490 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve son bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, haksız tahrike, vesariye ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, ağabeyi ile eşi olan tanık F.A arasında İstanbul’a taşınma meselesinden tartışma bulunduğu, sanığın ve tanık F.A’nın bu mesele ile ilgili olarak karakolda bulundukları sırada polisin tanık F.A’yı ifadeye çağırması üzerine sanığın tanığa; "Şerefsiz, polis seni çağırıyor!" dediği, bunu duyan ve tanık F.A’nın amcası olan katılanın sanığı uyardığı, bunun üzerine sanığın üzerinde taşıdığı katılanı yaraladığı kabul edilmiştir.

2.Sanık savunmaları, katılan ve tanık anlatımları, adlî raporlar, tutanaklar, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

3.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir. IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin katılanın beyanları ile uyumlu adlî muayene raporuyla saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, dosyada eksik inceleme bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylem bulunmadığı, haksız tahrikin şartlarının gerçekleşmediği anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2021/832 Esas, 2022/490 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.12.2023 tarihinde karar verildi.