7. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; bozma kararı sonrasında dosyanın tekemmül ettiğinin açık olmasına karşın, sanıkların mahkûmiyetleri yerine uzayan yargılama neticesinde düşme kararı verildiğine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sanıkların sorgusunun zamanaşımını kestiğine, hükümde ise sanıkların savunma tarihleri bakımından bir açıklama bulunmadığına, davanın esas numarasına göre her halde sanıkların savunmalarının 2015 yılı ve sonrasında alınmış olması nedeni ile düşme kararı verilmesinin hatalı olduğuna, hüküm tarihinde zamanaşımı süresinin dolmadığına, belirtilen ve re'sen tespit edilecek nedenler ile kararın bozulması talebine ilişkindir.

1.Sanıklar hakkında kurulan zamanaşımı nedeniyle düşme hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; 4708 sayılı ... Denetimi Hakkında Kanunu'nun (4708 sayılı Kanun) 9 uncu maddesinin birinci fıkrası kapsamında kaldığı anlaşılan, sanıkların eylemleri nedeni ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan düzenlemeler uyarınca; suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gerekçesi ile düşme kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.02.2023 tarihli ve 2022/393 Esas, 2023/110 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.