9. Ceza Dairesi

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği görüşüldü:

1.Kahramanamaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2015 tarihli ve 2013/93 Esas, 2015/120 karar sayılı kararı ile;

a)Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b)Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 39 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.01.2019 tarihli ve 2015/246106 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebebi Suça sürüklenen çocuğun suç işleme kastının bulunmadığına, mağdure ile aile hayatı yaşadığına ve çocukları olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi Sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, amacının oğlunu evlendirmek olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkemece; ''SSÇ ... ile mağdure ...’ün Mersin'de mağdure ... ...'nın babasının evinde kiracı olarak otururlarken tanışıp arkadaş oldukları, zamanla arkadaşlıklarının ilerleyerek sevgili oldukları, birbirlerini sevdikleri, mağdurenin ailesinin bu ilişkiye onay vermemesi üzerine taraflar arasında sorun yaşanmaya başlandığı, SSÇ ile mağdurenin 2012 yılı Mayıs ayı içerisinde sanığın ablasının evinde rıza ile cinsel ilişkiye girdikleri, bu olaylardan bir süre sonra SSÇ, anne ve babası olan diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte Kahramanmaraş'a taşındıkları, ancak mağdure ile SSÇ'nin telefonla da olsa görüşmeye devam ettiği, bir müddet sonra mağdurenin SSÇ'nin yaşadığı Kahramanmaraş iline geldiği ve geri gitmek istemediği, bunun üzerine mağdurenin 16/06/2012 tarihinden itibaren SSÇ ile birlikte sanıklar ... ve ...'ın evinde birlikte gayri resmi karı ... olarak yaşamaya başladıkları ve bu esnada farklı tarihlerde müteaddit defalar cinsel ilişkiye girdikleri, mağdurenin Mersin Devlet Hastanesinde doğduğu ve kimlikteki doğum tarihi uyumlu olduğu ve suç tarihi itibarı 15 yaşından küçük olduğu ve dolayısı ile rızasının hukuken geçerli olmadığı ve kendisine yönelik eylemleri suç olmaktan çıkarmadığı, daha sonra hamile kalan mağdurenin doğum yaptığı ve bu olayın açığa çıktığı, İstanbul ATK tarafından düzenlenen 30.05.2014 tarihli rapora göre mağdurenin uğramış olduğu cinsel istismar eylemeleri nedeni ile beden ve ruh sağlığının bozulmadığının belirtildiği olayda SSÇ ...'ın anne babası olan sanıklar ... ve ... ile birlikte mağdureyi evlerinde alıkoydukları ve SSÇ'nin mağdureye teselsül halinde nitelikli cinsel istismarda bulunduğu ve diğer sanıkların ise SSÇ ve mağdurenin ikametlerinde kalmasına müsaade ederek SSÇ’nin cinsel istismar ve alıkoyma eylemlerini kolaylaştırdıkları ve ona yardımda bulundukları'' şeklindeki kabul ile sanık ... ve suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçlardan hükümler kurulduğu anlaşılmıştır.

2.Deliller; sanık ve suça sürüklenen çocuğun savunmaları, mağdure ile katılan beyanları, tanık anlatımları, Nazilli İlçe Devlet Hastanesi'nin 04.02.2013 tarihli raporu, ... Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı'nın 05.02.2013 tarihli raporu, adli raporlar ve kolluk kuvvetlerince tutulan araştırma tutanaklarından ibarettir. IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanık hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Mağdure ile suça sürüklenen çocuk beyanları, savunma, sanığın sosyo kültürel durumu gereği aile içerisindeki sosyal konumu, yaşadığı çevrede geçerli toplumsal koşullar ve tüm dosya içeriğine göre atılı suça bilinçli katılımının bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ve Tebliğnamedeki onama görüşüne iştirak edilmemiştir. V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Kahramanamaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2015 tarihli ve 2013/93 Esas, 2015/120 karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde yer alan nedenlerle Kahramanamaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2015 tarihli ve 2013/93 Esas, 2015/120 karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.10.2023 tarihinde karar verildi.