4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yerel Mahkemenin ilamı ile sanık hakkında çevrenin kasten kirletilmesi suçundan, atılı suçun unsurları oluşmadığından beraatine karar verilmiştir.

Katılan vekilinin temyiz isteminin özetle; 15.09.2014 tarihli denetimde sanığın yetkilisi bulunduğu işletmede atık kağıt ve ambalaj atıklarının yönetmelik hükümlerine aykırı şekilde depolandığının tespit edildiği ve dosya kapsamı itibari ile atılı suçu işlediğinin sabit olmasına rağmen mahkemece hatalı değerlendirme ve eksik inceleme ile beraat kararı verildiği, bu nedenlerle ve resen tespit edilen sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

Sanığın tesis sorumlusu olduğu firmada yapılan denetimlerde ambalaj atıklarının bir kısmının tesis binası yanında bulunan toprak arazi üzerinde, etrafı çevrilmeden ve dışarıdan görülecek şekilde geçici olarak depolanmak suretiyle çevre kirliliğine sebep olunduğundan bahisle sanığın cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; dava konusu karton atıklarının kirletici malzeme olmadığına ve tehlikesiz atık sınıfından olduğuna dair bilirkişi raporu, denetim tutanağı, olay yeri fotoğrafları ile tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirilerek atılı suçun unsurları oluşmadığı kabul edilmiş ve sanığın beraatine karar verilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçeler nedeni ile Tebliğname'deki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

1.17.03.2016 tarihli bilirkişi raporundaki dava konusu atıkların tehlikesiz atık sınıfında olduğu ve alıcı ortam olan toprakta kirlilik yaratmayacağına dair tespit, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamı karşısında mahkemenin sanığın beraatine dair inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı, iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu anlaşılmakla katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

2.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR

Gerekçe bölümünün 2 nolu bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında "unsurları oluşmadığından" ibaresinden sonra "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.