9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Şikayetçi Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının olay tarihinde yurtta kalması nedeniyle hakkında koruma kararı bulunan mağdure adına ilgili kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkının bulunduğu ve Bakanlık vekilinin hükümleri temyiz ederek katılma iradesi ortaya koyduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bakanlığın katılan, vekilinin ise katılan Bakanlık vekili olarak davaya kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

1.KDZ. Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2014 Tarihli ve 2014/55 Esas, 2014/376 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a)Çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b)Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası, beşinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 18.10.2017 ve 21.08.2023 tarihli, 14-2017/40413 sayılı ret, kısmi onama, kısmi bozma görüşlü Tebliğnamelerle ile Dairemize tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Özet olarak alt sınırdan ceza verilmesinin ve takdiri indirim uygulanmasının hukuka aykırı olup, kararın bozulması istemine ilişkindir.

B. Sanığın Temyiz İsteği Özet olarak suçların oluşmadığına, zordan bahsedilemeyeceğine, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü ''Sanığın olay tarihinde mağdure ile tenha bir yere gittikleri, mağdurenin istememesine rağmen birkaç kez dudağından öptüğü, mağdurenin anlatımlarının, gerek yargılama aşamasında gerekse hazırlık aşamasında değişmediği, mağdurenin karşı çıkmasına rağmen sanığın, mağdureyi "ben seni sinkaf ederim sus" dediği, kolundan tutarak cebir uyguladığı, her ne kadar başlangıçta birlikte yürümüşler ise de, tenha yere gitmeleri, mağdurenin istememesine rağmen onu birkaç kere öpmesi düşünüldüğünde, mağdurenin rızası olmadığından hürriyeti tahtid ve çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği vicdani görüş ve kanaate varılmıştır. Sanığın Kdz.Ereğli 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/115 E.2009/726 K. sayılı ilamı ile tekerrüre esas sabıkasının olduğu anlaşılmakla, tekerrür hükümleri uygulanarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.'' Şeklindedir.

A. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.

Tüm dosya kapsamına göre sanığın mağdureye yönelik kabul edilen eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı ve mahkemece sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi sebebiyle nihai ceza miktarının değişmediği, bu nedenle kanun değişikliğinin lehe veya aleyhe sonuç doğurmayacağı gözetildiğinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan Bakanlık vekili ile sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Katılan Bakanlığın davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunduğundan Tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Çocuğun cinsel istismarı suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurenin iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı ve kişinin vücudunun suçun konusu olması nedeniyle mağdurenin hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği ve sanığın eylemi kendiliğinden sonlandırması da nazara alındığında, sanığın cinsel istismar eylemi dışında mağdurenin hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketin bulunmaması nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilerek bu suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Açıklanan gerekçeyle Tebliğnamedeki düşünceye kısmen iştirak edilmemiştir. V. KARAR

A. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle KDZ. Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2014 tarihli ve 2014/55 Esas, 2014/376 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ile sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekili ile sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle KDZ. Ereğli 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2014 tarihli ve 2014/55 Esas, 2014/376 Karar sayılı kararına yönelik katılan Bakanlık vekili ile sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.