11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2015 tarihli ve 2013/693 Esas, 2015/815 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanık, temyiz hakkını kullanmak istediğini belirterek hükmü temyiz etmiştir.

1.15.08.2013 tarihinde kolluk kuvvetlerinin devriye görevi sırasında durumundan şüphelenilerek durdurulan sanığın ibraz ettiği sürücü belgesinin soğuk mührünün çok silik olması ve belgedeki bilgiler uyarınca sanığın daha yaşlı görünmesi sebebiyle şüphe üzerine sorulan sorulara cevaben sanığın ikrarı üzerine başlatılan soruşturmada; kriminal rapor uyarınca külliyen sahte olduğu tespit edilen sürücü belgesini kullanan sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

2.Sanık savunmasında; ehliyetinin alkol nedeniyle alındığını, nakliye işi yaptığı için kaynı olan müştekinin bilgileri ile sahte bir ehliyet yaptırdığını ve kullandığını beyan etmiştir.

3.Kriminal raporda; fotokopi veya bilgisayar ortamında renkli yazıcı yardımıyla tamamen sahte olarak elde edilen sürücü belgesinin aldatma kabiliyetini haiz olduğu tespit edilmiştir.

4.Mahkeme, 01.11.2013 tarihli celsede suça konu belgeyi incelemiş; belgedeki fotoğraf ve etrafına taşar şekilde soğuk damga izi bulunduğu, ilk bakışta gerçek izlenimi doğurduğu gözlemini yapmıştır.

5.Mahkeme, sanığın sahte belgeyi kullanarak üzerine atılı suçu işlediği kabulü ile mahkumiyet hükmü kurmuştur. IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen; “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Heyetimizce belge üzerinde yapılan incelemede; suça konu belgenin aldatıcılık niteliği taşıdığı tespit edilmekle; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2015 tarihli ve 2013/693 Esas, 2015/815 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2023 tarihinde karar verildi.