10. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. İstanbul 37.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/194 Esas, 2022/348 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ün uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 63 üncü maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin birinci, ikinci ve altıncı fıkraları uyarınca 16 yıl 6 ay hapis ve 60.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5.

Ceza Dairesinin, 25.05.2023 tarihli ve 2022/3442 Esas, 2023/1281 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2.Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eksik inceleme yapıldığına, 4. Kararın hakka, hukuka, usul ve adalete aykırı olduğuna, 5. Sanık hakkında lehe olan deliller değerlendirilmeden, sanığın ağır ve orantısız şekilde cezalandırıldığına, 6. İstinaf dilekçelerini tekrar ettiklerine, 7. Teknik araçlarla izlemeye ilişkin 5271 sayılı Kanun'un 140 ıncı maddesine uygun herhangi bir karar verilmediği halde teknik araçlarla izleme işlemlerinin gerçekleştirilip delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Fatih'te uyuşturucu madde ticareti yapanların tespitine yönelik çalışmada; 05.03.2021 tarihindeki ilk güven alımında; 400,00 TL'nin sanık ...'e verilmesinin ardından 1 gram kokaini ...'ün görevlilere verdiği, 09.04.2021 tarihindeki ikinci güven alımında; 400,00 TL'nin aracın sürücü koltuğunda oturan sanık ...'a verildiği, 1 gram kokaini de ...'ün görevlilere verdiği, ...'ün güven alımı ile görüntülerdeki kişinin kendisi olduğunu kabul ettiği ancak uyuşturucu madde sattığını reddettiği, olay günü kendisine uyuşturucu madde alırken görevliler için de aldığını, tüm parayı kendisinin ödediğini, daha sonra görevlilerin kendi paylarının ücretini kendisine verdiğini ifade ederek tevilli ikrarda bulunduğu, 01.06.2022 tarihli keşifte tanık NSKG240'ın sanığı hatırladığını ancak olayların ne şekilde gerçekleştiğini tam olarak hatırlayamadığını, tutanak içeriğinin doğru olduğunu beyan ettiği, bilirkişi raporuna göre güven alımlarının gerçekleştiği yerlerin Anaokuluna ve Camiiye uzaklıklarının 200 metreden az olduğu anlaşılmakla; sanığın mahkûmiyetine hükmedilerek suçun işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, sanığın kastının yoğunluğu, suç konusunun önem ve değeri, sanığın birden fazla ağırlaştırıcı nedeni gerçekleştirmesi nedeniyle teşdiden cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

A. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden,

Sanık müdafiinin, kanuni süresi içerisinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 17.07.2023, 11.09.2023, 30.10.2023, 06.11.2023, 19.12.2023 ve 12.01.2024 tarihli dilekçelerinde Yargıtay hakkından feragat ettiğini belirterek cezasının onanmasını talep ettiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.

B. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden,

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyadaki delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

A. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden, Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 266 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyizden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden,

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 25.05.2023 tarihli ve 2022/3442 Esas, 2023/1281 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2024 tarihinde karar verildi.