11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı (5271 sayılı Kanun) maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2016/125 Esas, 2016/204 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62,53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz talebi, suçlamayı kabul etmediğine, hakkında berat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

1.Sanığın trafik denetiminde kolluk görevlilerine tamamen sahte sürücü belgesini ibraz ettiği iddia ve kabul olunmuştur.

2.... Kriminal Polis Laboratuarının 21.05.2015 tarihli uzmanlık raporuyla suça konu belgenin tamamen sahte olduğu, aldatıcılık niteliğine haiz olduğu tespit edilmiştir.

3.Sürücü belgesi emanetin 2015/10608 sırasına kaydedilmiştir.

4.Adli emanetin 2015/10608 sırasında kayıtlı sürücü belgesi mahkeme tarafından incelenmiş, “normal ebatlarda normal sürücü belgesi puntolarıyla yazılmış hatta soğuk damga dahi net bir şekilde görülebilir şekilde hazırlandığı arka yüzde de soğuk damganın hissedildiği resmin huzurdaki sanığa ait olduğu, ilk bakışta dikkate değer bir özelliğinin olmadığı” tespit edilmiştir.

5.Sanık ikrar etmiştir.

6.Olaya dair 11.05.2011 tarihli kolluk tutanağı dosya arasındadır.

7.Mahkeme sanığın mahkumiyetine, davaya konu belgenin müsaderesine karar vermiştir. IV. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "suça konu sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanması yerine 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi" dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ...

37.Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2016/125 Esas, 2016/204 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümde müsadereye ilişkin paragrafın çıkarılarak yerine “suça konu sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2024 tarihinde karar verildi.