9. Ceza Dairesi

...

...

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2019 tarihli ve 2019/448 Esas, 2019/631 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 30.06.2020 tarihli ve 2020/687 Esas, 2020/971 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararının sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 24.05.2021 tarihli ve 2020/9650 Esas, 2021/3590 Karar sayılı kararı ile onanmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4.Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin onama kararı sonrasında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.12.2021 tarih ve KD-2021/108107 sayılı İtiraznamesi ile sanığın eyleminin basit cinsel saldırı kapsamında kaldığı görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

5.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.12.2022 tarihli ve 2022/9-314 Esas, 2022/828 Karar sayılı Kararı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 24.05.2021 tarihli ve 2020/9650 Esas, 2021/3590 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kalması nedeniyle bozulmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesine karar verilmiştir.

6.Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2023 tarihli ve 2023/190 Esas, 2023/469 Karar sayılı kararı ile mevcut deliller değerlendirilerek sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın savunmalarının istikrarlı olduğuna, raporların sanık savunmalarını desteklediğine, sanığın cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, kabul edilen eylemin sarkıntılık boyutunda kaldığına, takdiri indirim konusunda yetersiz gerekçe bulunduğuna ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan cezalandırılması gerektiğine, Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Mahkeme eksik inceleme sonucunda karar verdiğine, eylemin nitelikli şekilde gerçekleştiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ve katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2023 tarihli ve 2023/190 Esas, 2023/469 Karar sayılı kararında sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2024 tarihinde karar verildi. ...