|
MOTORLU ARAÇLARDAN ÇIKAN EMİSYONLAR VE BATARYA
DAYANIKLILIĞI (EURO 7)
BAKIMINDAN MOTORLU
ARAÇLARIN VE MOTORLARININ
VE BU ARAÇLAR
İÇİN TASARLANAN AKSAM,
SİSTEM VE AYRI
TEKNİK ÜNİTELERİN TİP
ONAYINA
İLİŞKİN YÖNETMELİK
(AB/2024/1257)
BİRİNCİ BÖLÜM
Başlangıç Hükümleri
Amaç ve kapsam
MADDE 1- (1)
Bu Yönetmeliğin amacı; 13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Karayolları Trafik
Kanununun 29 uncu maddesi uyarınca motorlu araçların yapım ve kullanım
bakımından karayolu yapısına ve trafik güvenliğine uyma zorunluluğunu
yerine getirmek ve sağlık ve çevrenin korunması amacıyla, araçların
motorlarından çıkan gaz emisyonlarının Euro 7 emisyon sınır
değerlerini sağlamasını teminen; motorlu araçların, aksam, sistem ve
ayrı teknik ünitelerinin CO2 ve kirletici emisyonlar,
yakıt ve elektrik enerjisi tüketimi ve batarya dayanıklılığı açısından Euro
7 emisyon tip onayı ve piyasa gözetimi ve denetimine ilişkin ortak teknik
gereklilikler ve idari hükümler ile ilgili usul ve esasları belirlemektir.
(2) Bu Yönetmelik
ayrıca; emisyon tip onayı, imalatın uygunluğu, dolaşımda
uygunluk, araç üzerinde izleme sistemlerinin piyasa gözetimi ve denetimi,
kirlilik kontrol sistemlerinin ve çekiş bataryalarının dayanıklılığına
ilişkin kurallar ve ayrıca kurcalamayı sınırlandıran güvenlik hükümleri ve
siber güvenlik tedbirleri, CO2 emisyonlarının,
elektrik menzilinin, yakıt ve elektrik enerjisi tüketiminin ve enerji
verimliliğinin doğru bir şekilde belirlenmesine yönelik kuralları da
belirlemektedir.
(3) Bu
Yönetmelik; 19/4/2020 tarihli ve 31104 sayılı Resmî Gazete'de
yayımlanan Motorlu Araçlar ve Römorkları ile Bunların Aksam, Sistem ve Ayrı
Teknik Ünitelerinin Tip Onayı ve Piyasa Gözetimi ve Denetimi Hakkında
Yönetmelik (AB/2018/858)’in 4 üncü maddesinde belirtilen ve bir veya daha
fazla aşamada tasarımlanan ve imal edilenler dâhil olmak üzere,
karayollarında kullanımı amaçlanan M1, M2, M3, N1, N2 ve N3 kategorilerindeki
motorlu araçlar ile O3 ve O4 kategorisindeki
römorkları ve söz konusu araçlar ve römorkları için tasarlanan aksam,
sistem ve ayrı teknik üniteleri ve buzda yol tutuş lastikleri hariç olmak
üzere 117 sayılı BM/AEK Regülasyonunda
belirtilen C1, C2 ve C3 sınıfı lastikleri kapsar.
Dayanak
MADDE 2- (1)
Bu Yönetmelik; 13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Karayolları
Trafik Kanununun 29 uncu maddesine, 5/3/2020 tarihli ve 7223 sayılı Ürün
Güvenliği ve Teknik Düzenlemeler Kanununun 4 üncü maddesine ve 1 sayılı
Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 388
inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 3- (1)
Bu Yönetmeliğin amaçları bakımından Motorlu Araçlar ve Römorkları ile
Bunların Aksam, Sistem ve Ayrı Teknik Ünitelerinin Tip Onayı ve Piyasa
Gözetimi ve Denetimi Hakkında Yönetmelik (AB/2018/858)’in 3 üncü maddesinde
yer alan tanımlar bu Yönetmeliğin uygulanmasında da geçerli olup söz konusu
tanımlara ek olarak bu Yönetmelikte geçen;
a) Amonyak (NH3):
Egzoz borusundan salınan amonyağı,
b) Araç dışı şarj
edilebilir hibrit elektrikli araç (OVC-HEV): Harici bir kaynaktan
şarj edilebilen hibrit elektrikli aracı,
c) Araç dışı şarj
edilemeyen hibrit elektrikli araç (NOVC-HEV): Aracın tahriki
amacıyla kullanılan ve harici bir kaynaktan şarj edilemeyen, en az iki
farklı enerji dönüştürücüsü ve iki farklı enerji depolama sistemine sahip
aracı,
ç) Araç enerji tüketimi
hesaplama aracı (VECTO): Ağır hizmet araçlarının CO2 emisyonlarını,
yakıt tüketimini, elektrik enerjisi tüketimini ve elektrik menzilini
belirlemede kullanılan bir simülasyon aracını,
d) Araç üzerinde izleme
sistemi (OBM sistemi): Araç üzerinde yer alan, egzoz emisyonlarını
izleyebilen, egzoz emisyon aşımlarını tespit edebilen ve bu
bilgileri sağlık durumu bilgileriyle birlikte araç dışına iletebilen
sistemi,
e) Araç üzerinde
teşhis sistemi (OBD sistemi): Motorlu Araçlar ve Römorkları ile Bunların
Aksam, Sistem ve Ayrı Teknik Ünitelerinin Tip Onayı ve Piyasa Gözetimi ve
Denetimi Hakkında Yönetmelik (AB/2018/858)’in 3 üncü maddesinin birinci
fıkrasının (ı) bendinde tanımlandığı şekilde, bir aracın üzerinde yer alan,
araç üzerinde teşhis (OBD) bilgilerini üretebilen ve bu bilgileri araç
dışına iletme kabiliyetine sahip sistemi,
f) Araç üzerinde
yakıt ve elektrik tüketimini izleme cihazı (OBFCM cihazı): Bir aracın
üzerinde yer alan, araç, motor, yakıt veya elektrik enerjisi ve araç
yükü/kütle parametrelerini tespit eden ve bu parametreleri kullanarak yakıt
ve elektrik enerjisi tüketim verilerini belirleyen ve araç içinde saklayan
ve aracın enerji verimliliğini ve yakıt veya elektrik enerjisi tüketimini
belirlemekle ilgili olan diğer parametreleri tespit eden ve kullanan
herhangi bir yazılım veya donanımı,
g) Aşırı
egzoz emisyonu sürücü uyarı sistemi: Bir aracın aşırı egzoz
emisyonları hakkında kullanıcıya bilgi sağlamak ve aracın daha fazla
kullanılmadan önce onarımını sağlamak üzere tasarlanmış, imal edilmiş ve
monte edilmiş bir sistemi,
ğ) Azot oksit
(NOx): Egzoz borusundan salınan nitrik oksidin (NO) ve azot dioksitin (NO2)
toplamını,
h) Batarya
dayanıklılığı: Bir çekiş bataryasının kendi sağlık durumu açısından ölçülen
araç içindeki dayanıklılığını,
ı) Bir römorkun
enerji verimliliği: Bir römorkun, çekici motorlu aracın CO2 emisyonları,
yakıt ve elektrik enerjisi tüketimi, sıfır emisyon menzili,
elektrik menzili ve motoru veya elektrik motor gücü üzerindeki etkisine
ilişkin performansını,
i)
Buharlaşma emisyonları: Egzoz emisyonlarından yayılan hidrokarbon
buharları hariç olmak üzere, bir aracın yakıt sisteminden yayılan
hidrokarbon buharlarını,
j) Buzda yol
tutuş lastiği: Şiddetli kar koşullarında kullanılmak üzere ve ayrıca yüzeyi
buzla kaplı yollar üzerinde kullanılmak üzere tasarlanmış olan ve 117
sayılı BM/AEK Regülasyonunda belirtilen gereklilikleri yerine
getiren C1 sınıfı kar lastiğini,
k) Çekiş
bataryası: Temel amacı aracı tahrik etmek olan ve enerji depolayan bir
batarya sistemini,
l) Çevresel araç
pasaportu (EVP): Kirletici emisyon sınırları seviyesi, CO2 emisyonları,
yakıt tüketimi, elektrik enerjisi tüketimi, elektrik menzili, motor veya
elektrikli motor gücü, batarya ömrü ve diğer ilgili değerler dâhil olmak
üzere, bir aracın tescil anındaki çevresel performansına ilişkin bilgileri
içeren dijital biçimdeki kaydı,
m) Dayanıklılık:
Bir sistemin veya cihazın, aksamın veya aracın herhangi bir parçasının
belirli bir süre boyunca gerekli performansını koruyabilme yeteneğini,
n) Dolaşımda
uygunluk (ISC): Bu Yönetmelikte belirtilen dayanıklılık gerekliliklerine
uygunluğun doğrulanması amacıyla, hizmete sunulan araçlar ile aksam, sistem
veya ayrı teknik üniteler üzerinde gerçekleştirilen faaliyetleri,
o) Dünya çapında
uyumlaştırılmış geçici sürüş çevrimi veya WHTC: 49 sayılı
BM/AEK Regülasyonunun Ek 4’ünün madde 7.2.1 inci maddesi uyarınca
dünya çapında uyumlaştırılmış geçici sürüş çevrimini,
ö) Dünya çapında
uyumlaştırılmış sabit durum sürüş çevrimi veya WHSC: 49 sayılı
BM/AEK Regülasyonunun Ek 4’ünün madde 7.2.1 inci maddesi uyarınca
dünya çapında uyumlaştırılmış sabit durum sürüş çevrimini,
p) Düşük ayıraç
sürücü uyarı sistemi: Tüketilebilir ayıraç seviyesinin düşük olduğunu
kullanıcıya bildirmek ve ayıraç kullanılmasını sağlamak üzere tasarlanmış,
imal edilmiş ve bir araca takılmış sistemi,
r) Egzoz
dışı emisyonlar: Buharlaşma, lastik aşınması ve fren emisyonlarını,
s)
Egzoz emisyonları: Motorlu aracın egzoz borusundan veya motordan
kaynaklanan ve CO2, gaz, katı, sıvı bileşikler
ve karter emisyonlarını kapsayan emisyonu,
ş) Elektrik
enerjisi tüketimi: Bir aracın belirli kullanım koşulları altında çekiş
bataryasından veya bataryalarından gelen elektrik enerjisini kullanma
oranını,
t) Elektrik
menzili: Çekiş bataryası tükenene kadar şarj tüketme çalışma koşulunda kat
edilen mesafeyi,
u) Emisyon tip
onayı: CO2 ve kirletici emisyonlar, yakıt ve
elektrik enerjisi tüketimi ve batarya dayanıklılığı açısından bu
Yönetmeliğin idari hükümlerine ve teknik gerekliliklerine uygun bir AB tip
onayını,
ü) Emisyonlar:
Bir motorlu aracın egzoz emisyonlarını veya egzoz dışı
emisyonlarını,
v) Formaldehit
(HCHO): Egzoz borusundan salınan formaldehiti,
y) Fren
parçacık emisyonları: Bir aracın fren sisteminden çıkan parçacıkları,
z) Gaz halindeki
kirleticiler: Karbondioksit (CO2) hariç olmak üzere gaz
halindeki kimyasal türlerinin emisyonlarını,
aa) Gerçek
sürüş emisyonları (RDE): Aracın EK-III’ün Tablo 1’inde ve
Tablo 2’sinde belirtilen koşullar altındaki emisyonlarını,
bb) Hibrit araç
(HV): En az iki farklı kategoride tahrik enerjisi dönüştürücüsü ve en az
iki farklı kategoride tahrik enerjisi depolama sistemi ihtiva eden bir
aktarma organıyla teçhiz edilmiş aracı,
cc) Hibrit elektrikli
araç (HEV): Tahrik enerjisi dönüştürücülerinden birinin elektrikli makine
olduğu hibrit aracı,
çç) İmalatın
uygunluğu (CoP): Piyasaya arz edilen ürünlerin bu Yönetmelikte belirtilen
gerekliliklere uygun olmasını sağlamak amacıyla imalatçının tesislerinde seçilen
yeni araçlar, ayrı teknik üniteler veya aksamlar üzerinde gerçekleştirilen
faaliyetleri,
dd) Kar lastiği:
Sırt deseni, lastik taban bileşimi veya yapısı esas olarak çamur ve kar
koşullarında araç hareketini başlatma ve kontrol etme yeteneği açısından,
normal bir lastikten daha iyi bir performans elde etmek üzere tasarlanmış
lastiği,
ee) Karbondioksit
(CO2): Egzoz borusundan salınan karbondioksiti,
ff) Karbonmonoksit (CO):
Egzoz borusundan salınan karbonmonoksiti,
gg) Karter emisyonları:
Bir motorun içindeki veya dışında yer alan ve yağ karterine iç
veya dış kanallarla bağlı olan bölgelerden kaynaklanan gaz halindeki
kirleticileri,
ğğ) Kendi imalat
tesisi: İmalatçının yeni araçları ve ilgili olduğunda ihraç edilmesi
planlanan araçları üretme veya monte etme amacıyla kullandığı imalat veya
montaj tesisini,
hh) Kendi tasarım
merkezi: Komple aracın tasarlandığı ve geliştirildiği ve imalatçının
kontrolü ve kullanımı altında olan tesisi,
ıı) Kilometre
sayacı: Aracın imalatından bu yana kullanılarak kat ettiği toplam mesafeyi
gösteren göstergeyi,
ii)
Kirletici emisyonlar: CO2 emisyonları dışındaki
egzoz emisyonları ve egzoz dışı emisyonları,
jj) Kirlilik
kontrol cihazı: Bir araçta kirletici emisyonları kontrol altında
tutan veya sınırlandıran cihazı,
kk) Kirlilik
kontrol sistemleri: Tüm kontrol üniteleri ve bunların kullanımını yöneten
yazılım dâhil olmak üzere, bir araç içine takılı kirlilik kontrol
cihazlarını,
ll) Kurcalama:
Motorun veya elektrik motorunun, araç kirliliği kontrol cihazlarının ve
sisteminin, tahrik sisteminin, çekiş bataryasının, kilometre sayacının,
OBFCM cihazının, OBD veya OBM sisteminin, bu sistemlerin herhangi bir
yazılımının veya diğer mantıksal kontrol elemanlarının ve bunların
verilerinin, aracın bu Yönetmelik gerekliliklerini karşılayamamasına neden
olacak şekilde devre dışı bırakılması veya değiştirilmesini,
mm) Küçük ölçekli
imalatçı: Her takvim yılında Avrupa Birliği ve Türkiye’de tescil
edilen M1 kategorisinde 10.000’den az yeni
motorlu araç, veya N1 kategorisinde
22.000’den az yeni motorlu araç, veya M2 ve M3 kategorilerinde
toplam 450’den az yeni motorlu araç veya N2 ve N3 kategorilerinde
toplam 6.000’den az yeni motorlu aracın imalatçısı olan ve;
1) Bağlı
imalatçılar grubunun bir parçası olmayan veya,
2) Avrupa Birliği
ve Türkiye’de tescil edilen toplamda M1 kategorisinde
10.000’den az yeni motorlu araç, veya N1 kategorisinde
22.000’den az yeni motorlu araç, veya M2 ve M3 kategorilerinde
toplam 450’den az yeni motorlu araç veya N2 ve N3 kategorilerinde
toplam 6.000’den az yeni motorlu araçtan sorumlu olan bağlı imalatçılar
grubunun bir parçası olan veya,
3) Bağlı
imalatçılar grubunun bir parçası olan ancak kendi imalat tesisini ve kendi
tasarım merkezini işleten,
bir imalatçıyı,
nn) Lastik
aşınması: Aşınma süreci nedeniyle lastikten kaybedilen ve ortama salınan
malzemenin kütlesini,
oo) Metan (CH4):
Egzoz borusundan salınan metanı,
öö) Metan olmayan
hidrokarbonlar (NMHC): Metan hariç olmak üzere egzoz borusundan salınan
toplam hidrokarbonları,
pp) Metan olmayan
organik gazlar (NMOG): Metan hariç olmak üzere, egzoz borusundan salınan
oksijenli ve oksijensiz hidrokarbonların toplamını,
rr) Motor: Bir
aracın içten yanmalı motorunu,
ss) Nitröz oksit
(N2O): Egzoz borusundan salınan nitröz oksiti,
şş) Onay veren
onay kuruluşu: Emisyon tip onayını veren onay kuruluşunu,
tt) On μm’den az parçacıklı madde (PM10):
Çapı 10 μm’den küçük
olan parçacıklı maddeyi,
uu) Orijinal
kirlilik kontrol sistemleri: İlgili araç için verilen tip onayının kapsadığı
bir kirlilik kontrol sistemi veya bu sistemlerin bir araya getirilmesini,
üü) Özel kullanım
amaçlı lastik: Hem yolda hem de arazide karma kullanım amacıyla veya başka
bir özel görev amacıyla, ancak özellikle aracı arazi koşullarında başlatıp
hareket halinde tutmak için tasarlanmış bir lastiği,
vv) Parçacık
sayısı (PN): Egzoz borusundan veya frenlerden salınan katı parçacıkların
toplam sayısını,
yy) Parçacıklı madde
(PM): Egzoz borusundan veya frenlerden salınan ve bir filtre ortamında toplanan
herhangi bir maddeyi,
zz) PN10:
Egzoz borusundan veya frenlerden salınan ve çapı 10 nm veya daha
büyük olan katı parçacıkların toplam sayısını,
aaa) Sade
elektrikli araç (PEV): Tahrik enerjisi dönüştürücüleri olarak yalnızca
elektrikli makineler ve tahrik enerjisi depolama sistemleri olarak yalnızca
yeniden şarj edilebilir elektrik enerjisi depolama sistemleri ihtiva eden
bir aktarma organıyla teçhiz edilmiş aracı,
bbb) Sade içten
yanmalı motorlu araç (ICEV): Hidrojenle çalışanlar da dâhil olmak üzere,
tüm tahrik enerjisi dönüştürücülerinin içten yanmalı motorlar olduğu aracı,
ccc) Sağlık
durumu (SOH): Sertifikalı veya yeniyken belirlenen performansın yüzdesi
olarak belirtilen ve bir aracın veya çekiş bataryasının kendi ürün ömrü
içindeki belirli bir noktada, belirli bir performans metriğinin ölçülen
veya tahmin edilen durumunu,
ççç) Sanal
coğrafi sınırlama teknolojileri: Hibrit bir aracın içten yanmalı
motor kullanılarak çalıştırılmasına izin vermeyen, yani belirli bir coğrafi
alan içinde kullanıldığında
sıfır emisyon modunu etkinleştirmeye yönelik teknolojileri,
ddd) Seçenek: Bu
Yönetmelikte belirtilen ve imalatçıların kendi imal ettikleri araçlar için
karşılık gelen tanımlamayı kullanabilmeleri amacıyla uymayı seçebilecekleri
bir dizi ek gerekliliği,
eee)
Sıfır emisyon menzili: PEV’ler için elektrik menziline
karşılık gelen ve bir aracın sıfır egzoz emisyonuyla kat edebileceği
maksimum mesafeyi,
fff)
Sıfır emisyon modu: Hibrit bir aracın içten yanmalı
motor kullanılmadan sürüldüğü, seçilebilir bir modu,
ggg) Şiddetli kar
koşullarında kullanım amaçlı lastik: Sırt deseni, lastik taban bileşimi
veya yapısı özellikle şiddetli kar koşullarında kullanılmak üzere
tasarlanmış bir kar lastiğini veya özel amaçlı lastiği,
ğğğ) Toplam
hidrokarbonlar (THC): Egzoz borusundan salınan toplam hidrokarbonları,
hhh) Ultra küçük
ölçekli imalatçı: Bir önceki takvim yılında Avrupa Birliği ve Türkiye’de
tescil edilen M1 kategorisinde 1.000’den az yeni
motorlu araç veya N1 kategorisinde 1.000’den az yeni
motorlu araç üreten küçük ölçekli bir imalatçıyı,
ııı) Uygunluk
beyanı (Beyan): Belirli bir araç tipi veya grubu, aksam veya ayrı teknik
ünitenin bu Yönetmeliğin gerekliliklerine uygun olduğuna dair imalatçının
beyanını,
iii) Yakıt
hücreli araç (FCV): Tahrik enerjisi dönüştürücüsü/dönüştürücüleri olarak
yalnızca yakıt hücresi/hücreleri ve elektrikli makine/makineler ihtiva eden
bir aktarma organıyla teçhiz edilmiş aracı,
jjj) Yakıt
hücreli hibrit araç (FCHV): Tahrik enerjisi depolama sistemleri
olarak en az bir yakıt depolama sistemi ve en az bir şarj edilebilir
elektrik enerjisi depolama sistemi ihtiva eden bir aktarma organıyla teçhiz
edilmiş yakıt hücreli aracı,
kkk) Yakıt
hücresi: Kimyasal enerjiyi (girdi) elektrik enerjisine (çıktı) veya
elektrik enerjisini kimyasal enerjiye dönüştüren bir enerji
dönüştürücüsünü,
lll) Yakıt
tüketimi: Bir aracın belirli kullanım koşulları altında yakıt kullanma
oranını,
mmm) Yanıltıcı
cihaz: Araç yasal bir test kapsamında olmadığı zaman kullanıldığında bu
Yönetmeliğin gerekliliklerine uygun olmamasına neden olan ve aracın test
edildiğinde aracın uyumlu gibi görünmesine neden olan ya da sensörler,
yakıt veya elektrik enerjisi tüketimi, elektrik menzili ve batarya
dayanıklılığı ile ilgili verileri yanıltan her tür tasarım unsurunu,
nnn) Yanıltma
stratejisi: Araç yasal bir test kapsamında olmadığı zaman kullanıldığında
bu Yönetmeliğin gerekliliklerine uygun olmamasına neden olan ve aracın test
edildiğinde aracın uyumlu gibi görünmesine neden olan ya da sensörler,
yakıt veya elektrik enerjisi tüketimi, elektrik menzili ve batarya
dayanıklılığı ile ilgili verileri yanıltan bir stratejiyi,
ooo) Yedek
kirlilik kontrol sistemleri: Orijinal bir kirlilik kontrol sisteminin
yerini alması amaçlanan ve ayrı bir teknik ünite olarak onaylanabilen bir
kirlilik kontrol sistemi veya bu tür sistemlerin bir araya getirilmesini,
ööö) Yürür
vaziyette kütle: Sürücünün, yakıt ve sıvıların
kütlesi dahil olmak üzere, kapasitelerinin en az %90’ı kadar dolu
olan yakıt tankı/tankları, imalatçının şartnamesi uyarınca standart
donanımı takılı olan ve takılı olduğu zaman üstyapının, kabinin, bağlantı
tertibatının ve yedek lastiğin/lastiklerin yanı sıra cihazların kütlesi
dahil aracın kütlesini,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
İmalatçıların
Yükümlülükleri
İmalatçıların
araçlar, sistemler, aksam ve ayrı teknik ünitelerin imalatı ile ilgili
yükümlülükleri
MADDE 4- (1)
İmalatçılar; Avrupa Birliği ve Türkiye’de satışı yapılan, tescil edilen
veya hizmete giren yeni araçların bu Yönetmeliğe uygun olarak tip onayına
sahip olmasını sağlar. Bu Yönetmelikte belirtilen özel uygulama
tarihlerinden itibaren imalatçılar; tip onayı gerektiren motor, çekiş
bataryası, fren sistemi, lastik ve yedek kirlilik kontrol sistemi dâhil
olmak üzere, Avrupa Birliği ve Türkiye’de satışı yapılan veya hizmete giren
kendi imal ettikleri yeni sistem, aksam veya ayrı teknik ünitelerin bu
Yönetmeliğe uygun olarak tip onayına sahip olmasını sağlar.
(2) İmalatçılar
araçları tasarlarken, imal ederken ve montajını yaparken, bu Yönetmeliğe uygun
hareket etmek ve ayrıca EK-III’teki koşullar altında
EK-I’deki emisyon sınırlarına, EK-IV’ün Tablo 1’indeki
uygunluk belgesinde ve tip onayı dokümanında beyan edilen değerlere aracın
ürün ömrü boyunca uymak zorundadır. Söz konusu araçlar “Euro 7” araçlar
olarak belirtilir.
(3) İlgisine göre
Bakanlık, imalatçılar, komisyon veya tanınmış üçüncü taraflar
egzoz emisyon limitlerine uyumu doğrularken; testin uzun süreli
sürüş koşullarında gerçekleştirilmesi durumunda, emisyonlar 168 sayılı
BM/AEK Regülasyonunda belirtilen uzun süreli sürüş böleni ile bölünür.
(4) İmalatçılar;
motorlar, elektrik motorları, çekiş bataryaları, fren sistemleri, lastikler
ve yedek kirlilik kontrol sistemleri dâhil olmak üzere sistemler, aksam
veya ayrı teknik üniteleri EK-III’teki test koşulları altında
tasarlarken ve imal ederken, EK-I’deki emisyon sınırları dâhil,
bu Yönetmeliğe uymak zorundadır.
(5) İmalatçılar,
yanıltıcı cihazlar veya yanıltma stratejileri içeren araçlar tasarlayamaz,
imal edemez ve montajını yapamaz.
(6) İmalatçılar; M1, M2, M3, N1, N2 ve N3 kategorilerindeki
araçları tasarlarken, imal ederken ve montajını yaparken, aşağıda
belirtilen sistem ve cihazlarla birlikte tasarlar, imal eder ve montajını
yapar:
a) Onarımı
kolaylaştırmak amacıyla egzoz emisyonu aşımına yol açan arızalı sistemleri
veya emisyon performansıyla ilgili aksamın arızalanmasını tespit
edebilecek OBD sistemleri.
b)
Egzoz emisyonlarını izleyebilen OBM sistemleri.
c) Gerçek
dünyadaki kendi yakıt ve enerji verimliliğini belirlemekte ihtiyaç duyulan
gerçek dünyadaki kendi yakıt ve elektrik enerjisi tüketimlerini ve ilgili
parametreleri izleyen OBFCM cihazları.
ç) Çekiş
bataryasının SOH monitörleri.
d) Aşırı
egzoz emisyonu sürücü uyarı sistemleri.
e) Düşük ayıraç
sürücü uyarı sistemleri.
f) Avrupa Parlamentosu
ve Konseyinin 2014/45/EU sayılı Komisyon Tüzüğü uyarınca yapılacak
periyodik yola elverişlilik testleri amacıyla, Avrupa Parlamentosu ve
Konseyinin 2014/47/EU sayılı Komisyon Tüzüğü uyarınca yapılan teknik yol
kenarı denetimler amacıyla ve akıllı ve çift yönlü şarj işlevlerini
destekleyebilen tekrar şarj altyapısı ve sabit güç sistemleriyle
haberleşmek amacıyla olanlar dâhil olmak üzere, bu Yönetmeliğe uyum
açısından üretilen verileri ve OBFCM verilerini araç dışına ileten
cihazlar.
(7) İmalatçılar; M1, M2, M3, N1, N2 ve N3 kategorilerindeki
araçları, yaşam döngülerinin her aşamasında ortaya çıkabilecek ve
aşağıdakileri kurcalamaya yol açabilecek zafiyetleri en aza indirecek
şekilde tasarlar, imal eder ve montajını yapar:
a) Yakıt ve
ayıraç enjeksiyon sistemi.
b) Motor ve motor
kontrol üniteleri.
c) Çekiş
bataryaları ve ilgili yönetim sistemleri.
ç) Kilometre
sayacı.
d) Kirlilik
kontrol sistemleri.
e) Elektrik
motoru ve ilgili kontrol üniteleri.
f) OBFCM cihazı.
g) OBD sistemi.
ğ) OBM sistemi.
h) EVP.
(8) İmalatçılar;
tip onayı aşamasında mevcut en iyi bilgilere dayanarak, yedinci fıkradaki
zafiyetlerin kötüye kullanılması olasılığını mümkün olan en geniş ölçüde
önler. Böyle bir zafiyet bulunduğunda imalatçılar, yazılım güncellemesi
veya diğer uygun yollarla bu zafiyeti gidermek için, teknolojinin güncel
durumunu dikkate alarak mümkün olan tüm önlemleri alır.
(9) İmalatçılar;
kendi teknik gerekliliklerini karşılayan satış sonrası uyumlu yedek
parçaları geliştirmek, monte etmek ve devreye almak için gereken bilgi,
araç veya süreçlere kurcalamaya karşı koruma gerekçesiyle erişimi
engelleyemez. Birinci cümlenin istisnası olarak, söz konusu kurcalamaya
karşı koruma endişelerini gidermede orantılı bir yol olduğunun gösterilmesi
durumunda bilgi, araç ve süreçlere erişim engellenebilir.
(10) Araç tipine
ilişkin çevresel veriler ve her bir aracın çevresel performansı
kullanıcılara sunulur ve uygun durumlarda araç içinde görüntülenir. Bu
veriler, ürün ömrü değerleri ve çekiş bataryasının sağlık durumu dâhil olmak
üzere EVP, OBM sistemi ve OBFCM cihazından gelen verileri kapsar.
(11) İmalatçılar;
155 sayılı BM/AEK Regülasyonu uyarınca siber güvenlik önlemleri
alarak, emisyonlara ve batarya dayanıklılığına ilişkin verilerin güvenli
bir şekilde iletilmesini sağlar.
İmalatçıların
araçların imalatı ve adlandırılmasıyla ilgili seçenekleri
MADDE 5- (1)
Araçların sanal coğrafi sınırlama teknolojilerine sahip içten yanmalı
motorlarla donatılmış olması durumunda imalatçılar, bu araçları
“Euro 7G” araçlar olarak adlandırabilir. İmalatçılar, çekiş
bataryaları neredeyse boş olduğunda kullanıcıyı bilgilendirmek ve sanal
coğrafi sınırlama alanı içinde sıfır emisyon modundayken ilk
uyarıdan itibaren 5 kilometre içinde şarj edilmezse aracı durdurmak için bu
araçlara bir sürücü uyarı sistemi takar. Bu sanal coğrafi sınırlama
teknolojilerinin uygulandığı, tip onayı aşamasında onay kuruluşuna
gösterilir ve aracın ürün ömrü boyunca doğrulanır.
(2) İmalatçının
talebine istinaden; N1 kategorisindeki bir araç tipinden
temel alan ve azami kütlesi 3,5 ila 5 ton arasında olan N2 kategorisi
araçlar için onay kuruluşu, bu aracın N1 kategorisindeki
bir araç tipi için gerekli şartları karşılaması
halinde emisyon tip onayı verebilir. Bu araçlar, “Euro 7ext”
araçlar olarak adlandırılır.
(3) İmalatçılar,
birinci ve ikinci fıkralardaki özelliklerin bir arada kullanıldığı araçlar
imal edebilir ve bunları “Euro 7Gext” araçlar olarak adlandırabilir.
Araçlar,
sistemler, aksam ve ayrı teknik üniteler için dayanıklılık gereklilikleri
MADDE 6- (1)
İmalatçılar; Avrupa Birliği ve Türkiye’de satışı yapılan, tescil edilen
veya hizmete giren ürettikleri araçların, EK-III’teki test koşulları
altında kullanıldığında EK-I’deki emisyon sınırlarına,
EK-IV’ün Tablo 1’indeki aracın ürün ömrü boyunca uymasını ve
EK-II’deki batarya dayanıklılığına ilişkin asgari performans
gerekliliklerine uymasını sağlar.
(2) İmalatçılar;
birinci fıkrada bahsedilen araçların, EK-IV’teki CO2 emisyonu,
yakıt ve elektrik enerjisi tüketimi ve enerji verimliliğine ilişkin bu
Yönetmelik kapsamında beyan edilen değerlere aracın ürün ömrü boyunca
uymasını sağlar.
(3) İmalatçılar;
birinci fıkrada bahsedilen araçlara takılan OBFCM cihazları ile OBD ve OBM
sistemleri ve kurcalamaya karşı tedbirlerin tasarım ve işlevselliğinin bu
Yönetmeliğe uygun olmasını, ayrıca bu cihaz, sistem ve tedbirlerin bu
araçlar kullanımda olduğu sürece devre dışı bırakılamamasını sağlar.
(4) Birinci,
ikinci ve üçüncü fıkralardaki gereklilikler, araçların çalışmasında
kullanılan yakıt veya enerji kaynağının tipinden bağımsız olarak uygulanır.
Bu gereklilikler, bu araçlar için tasarlanan tüm aksam ve ayrı teknik
üniteler için de geçerlidir.
(5) Bir aracın
ilave ürün ömrü boyunca birinci fıkradaki gerekliliklere uyumunun
doğrulanması amacıyla; EK-I’deki gaz halindeki kirleticilerin
sınırları, EK-IV’ün Tablo 2’sindeki dayanıklılık çarpanları
kullanılarak ayarlanır.
(6) İmalatçı
tarafından araçlara takılan OBM sistemleri aşağıdakileri yapabilecek
kabiliyette olur:
a) M2, M3, N2 ve N3 kategorilerindeki
araçlardan çıkan tüm NOx, NH3 ve PM egzoz
emisyonlarını, M1 ve N1 kategorilerindeki
araçlardan çıkan tüm NOx ve PM egzoz emisyonlarını izleyip
kaydedebilmeli ve EK-I’deki ilgili egzoz emisyon sınır
değerlerinin en az 2,5 katının aşıldığını tespit edebilmelidir.
b) Avrupa
Parlamentosu ve Konseyinin 2014/45/EU sayılı Komisyon Tüzüğü uyarınca
periyodik yola elverişlilik testi ve Avrupa Parlamentosu ve Konseyinin
2014/47/EU sayılı Komisyon Tüzüğü uyarınca yapılan teknik yol kenarı
denetimi amaçları da dahil olmak üzere, aracın
egzoz emisyon performansı ve batarya dayanıklılık verilerine
ilişkin verilerin OBD portu üzerinden iletilmesi ve araç
tiplerinin uyumluluğunun izlenmesi amacıyla anonim olarak kablosuz olarak
iletebilmelidir.
c)
Egzoz emisyonları önemli ölçüde aşıldığında sürücü uyarı
sistemini harekete geçirerek, araçların devam eden yolculuğunu
tamamlamasını engellemeden, zamanında onarım yapılmasını sağlamak için
uyumlu yöntemler kullanabilmeli ve böylece yol güvenliği sorunlarını
önleyebilmelidir.
(7) Birinci
fıkradaki araçlara imalatçılar tarafından takılan OBFCM cihazları,
kaydettikleri tüm yasal olarak zorunlu araç verilerini OBD girişi üzerinden
ve kablosuz olarak iletebilecek kabiliyette olur.
(8) Bir araç,
sistem, aksam veya ayrı teknik ünitenin ciddi bir risk teşkil etmesi veya
bu Yönetmeliğin gerekliliklerine ilişkin uyumsuzluk göstermesi durumunda;
imalatçılar bunu fark ettikleri andan itibaren, ciddi riski ortadan
kaldırmak veya bu Yönetmeliğe uyumu sağlamak amacıyla, söz konusu araç,
sistem, aksam veya ayrı teknik ünitenin onarımı veya değiştirilmesi dâhil
olmak üzere gerekli düzeltici tedbirleri derhal uygular. İmalatçılar
ve diğer iktisadi işletmeciler, Motorlu Araçlar ve Römorkları ile Bunların
Aksam, Sistem ve Ayrı Teknik Ünitelerinin Tip Onayı ve Piyasa Gözetimi ve
Denetimi Hakkında Yönetmelik (AB/2018/858)’i buna göre uygular.
İmalatçılar, tip onayını veren onay kuruluşuna uygunsuzluğu derhal bildirir
ve gerekli ayrıntıları sunar.
İmalatçıların emisyon tip
onayı ile ilgili yükümlülükleri
MADDE 7- (1)
Emisyon tip onayı sırasında emisyon tip onayı kurallarına
uygunluğun gösterilmesi amacıyla; imalatçılar EK-V’in Tablo 1, Tablo
3, Tablo 5, Tablo 7, Tablo 9 ve Tablo 11’indeki testleri gerçekleştirir.
İmalatın bu Yönetmelik gerekliliklerine uygunluğunu doğrulamak amacıyla
araçlar, aksam ve ayrı teknik üniteler onay kuruluşu veya imalatçı
tarafından imalatçının tesislerinde seçilecektir. Dolaşımda uygunluk,
EK-IV’ün Tablo 1’indeki şekilde aracın ürün ömrü boyunca kontrol
edilir.
(2) İmalatçılar;
EK-V’teki gibi RDE, CO2 ortam sıcaklığı
düzeltmesi, OBD ve OBM sistemleri, emisyonlar ve batarya
dayanıklılığı, sürekli veya periyodik yenilenme, kurcalamanın önlenmesi
ve karter emisyonları gerekliliklerine ilişkin olarak onay
kuruluşuna imzalı bir uygunluk beyanı sunar. İmalatçılar, sanal coğrafi
sınırlama seçeneğinin seçildiği durumlarda, onay kuruluşuna bu seçeneğin
kullanımına ilişkin imzalı bir uygunluk beyanı sunar.
(3) Bakanlık;
EK-V’teki gibi imalatın uygunluğu, dolaşımda uygunluk veya piyasa
gözetimi ve denetimi sırasında araç tipinin uygunluğunu doğrulamak
amacıyla, bu araç tipini teste tabi tutabilir.
(4) İmalatçılar;
uygunluk belgesi ve tip onay dokümanları gibi kaynaklardan ilgili verileri
alarak, her araç için bir EVP düzenler ve bu pasaportu araçla birlikte
alıcıya teslim eder. İmalatçılar, EVP verilerinin araç elektronik
sistemlerinde veya QR koduyla ya da benzeri bir yöntemle
görüntülenebilmesini ve EVP verilerinin araç içinden dışarıya
iletilebilmesini sağlar.
(5) Çok aşamalı
tip onayı söz konusu ise; emisyon tip onayı, imalatın uygunluğu
ve dolaşımda uygunluk için Motorlu Araçlar ve Römorkları ile Bunların
Aksam, Sistem ve Ayrı Teknik Ünitelerinin Tip Onayı ve Piyasa Gözetimi ve
Denetimi Hakkında Yönetmelik (AB/2018/858)’in 13 üncü maddesinin ikinci
fıkrası uygulanır.
Küçük ölçekli
imalatçılar için özel kurallar
MADDE 8- (1)
Küçük ölçekli imalatçılar; kirletici emisyonlarla ilgili olarak
EK-V’in Tablo 1, Tablo 3, Tablo 5, Tablo 7, Tablo 9 ve Tablo 11’indeki
testlerin yerine uygunluk beyanı verebilir. Küçük ölçekli imalatçılar
tarafından üretilen ve piyasaya arz edilen araçların dolaşımda uygunluk ile
piyasa gözetimi ve denetimi açısından uygunluğu, EK-V’in Tablo 2,
Tablo 4, Tablo 6, Tablo 8, Tablo 10 ve Tablo 12’sine göre test edilebilir.
EK-V’teki imalatın uygunluğu testlerine gerek yoktur. 4 üncü maddenin
altıncı fıkrasının (b), (c) ve (d) bentleri, M1 veya N1 kategorisi
araçların küçük ölçekli imalatçıları için geçerli değildir.
(2) Ultra küçük
ölçekli imalatçılar; dolaşımda uygunluk ile piyasa gözetimi ve denetimi
amaçları doğrultusunda, EK-I’deki emisyon sınırlarına uygunluğu
gerçek sürüş çevrimleri temelinde yolda
veya laboratuvar testlerinde gösterir.
Tip onaylı
motora sahip araçlar için özel kurallar
MADDE 9- (1)
Tip onaylı bir motora sahip M2, M3, N2 veya N3 kategorisi
bir araç tipinin onayı durumunda, araç imalatçısı emisyon tip
onayından sorumlu olur. Bu yükümlülük aynı zamanda motorun araç üzerine
montajını da kapsar. Motorun montajının motor imalatçısı tarafından teslim edilen
motor montajı şartnamesine uygun olduğu ve araç imalatçısı ile motor
imalatçısı arasında önceden yapılan bir sözleşmeye tabi olduğu durumda;
motor imalatçısı, dolaşımda uygunluk gerekliliklerine uygunluğun
gösterilmesinden sorumlu olabilir.
(2) Aracın onaylı
bir motora sahip olması durumunda; motor imalatçısı, araç imalatçısının
muaf tutulduğu EK-V’in Tablo 3’ündeki araçla ilgili tip onayı ve
imalatın uygunluğu testlerini gerçekleştirir. Motor imalatçısı ayrıca; araç
imalatçısının sorumlu olduğu CO2 tespitinin yapılması
hariç olmak üzere, motor imalatçısının aracın dolaşımda uygunluk
gerekliliklerine uygun olduğunu göstermekten sorumlu olduğu dolaşımda
uygunlukla ilgili testleri de yapar.
(3) Tip
onaylı bir motorun takılı olduğu araçların tip onayı ve dolaşımda uygunluk
testlerine ilişkin idari gereklilikler; özellikle dikkate alınacak motor
tip onayının özelliklerini, motor imalatçısı tarafından araç imalatçısına
verilmesi gereken bilgileri ve dolaşımda uygunluk sorumluluğunun
verilmesini kapsar.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Yönetmelik Kapsamındaki
Kuruluşların Emisyon Tip Onayı ile
Piyasa Gözetimi ve
Denetimine İlişkin Yükümlülükleri
Emisyon tip
onayı, imalatın uygunluğu, dolaşımda uygunluk ile piyasa gözetimi ve
denetimi
MADDE
10- (1) Onay kuruluşu; araç tiplerine, sistemlere, aksam ve ayrı
teknik ünitelere emisyon tip onayı vermek ve imalatçıların EK-V
uyarınca imalatın uygunluğu ve dolaşımda uygunluk gerekliliklerine uyup
uymadığını doğrulamak amacıyla test, kontrol ve muayeneleri gerçekleştirmek
üzere gereken tedbirleri alır.
(2) Piyasa
gözetimi ve denetimi kuruluşu, piyasa gözetimi ve denetimi kontrollerini
Motorlu Araçlar ve Römorkları ile Bunların Aksam, Sistem ve Ayrı Teknik
Ünitelerinin Tip Onayı ve Piyasa Gözetimi ve Denetimi Hakkında Yönetmelik
(AB/2018/858)’in 8 inci maddesine ve EK-V’deki Tablo 2, Tablo 4, Tablo
6, Tablo 8, Tablo 10 ve Tablo 12’ye uygun olarak gerçekleştirir.
(3) 14 üncü
maddenin sekizinci fıkrasındaki uygulama mevzuatının tamamına uygun olduğu
durumda; imalatçı talep ederse onay kuruluşları, M1 veya N1 kategorisindeki
yeni bir araç tipi için AB emisyon tip onayı veya ulusal emisyon
tip onayı vermeyi reddetmez veya bu Yönetmeliğe uygun olan tip onayı mevcut
aracın tescili, satışı veya hizmete girmesi yasaklanmaz. 14 üncü maddenin
dokuzuncu fıkrasındaki uygulama mevzuatının tamamına uygun olduğu durumda;
imalatçı talep ederse onay kuruluşları, M2, M3, N2 veya N3 kategorisindeki
yeni bir araç tipi için veya bu araçlar için tasarlanan motor için
AB emisyon tip onayı veya ulusal emisyon tip onayı vermeyi
reddetmez veya bu Yönetmeliğe uygun olan tip onayı mevcut aracın veya
motorun tescili, satışı veya hizmete girmesi yasaklanmaz.
(4) 29/11/2026
tarihinden itibaren ilk defa tip onayı alacak M1 veya N1 kategorisinde
yer alan araçlar bu Yönetmeliğe uygun değilse; CO2 ve
kirletici emisyonlar, yakıt ve elektrik enerjisi tüketimi veya batarya
dayanıklılığı gibi gerekçelerle, bu tür yeni tip araçlara
AB emisyon tip onayı veya ulusal emisyon tip onayı belgesi
verilmez.
(5) 29/11/2027 tarihinden
itibaren tip onayı mevcut M1 veya N1 kategorisinde
yer alan araçlar bu Yönetmeliğe uygun değilse; CO2 ve
kirletici emisyonlar, yakıt ve elektrik enerjisi tüketimi veya batarya
dayanıklılığı gibi gerekçelerle, bu tür araçların tip onayı belgeleri ve
uygunluk belgeleri tescil amaçları bakımından geçerli kabul edilmez ve bu
tür araçlar tescil edilmez, satılmaz veya hizmete girmez.
(6) 29/5/2028
tarihinden itibaren ilk defa tip onayı alacak M2, M3, N2 veya N3 kategorisinde
yer alan araçlar ve O3 veya O4 kategorisinde
yer alan römorklar bu Yönetmeliğe uygun değilse; CO2 ve
kirletici emisyonlar, yakıt ve elektrik enerjisi tüketimi veya batarya
dayanıklılığı gibi gerekçelerle, bu tür yeni tip araçlara ve römorklara
AB emisyon tip onayı veya ulusal emisyon tip onayı belgesi
verilmez.
(7) 29/5/2029 tarihinden
itibaren tip onayı mevcut M2, M3, N2 veya N3 kategorisinde
yer alan araçlar ve O3 veya O4 kategorisinde
yer alan römorklar bu Yönetmeliğe uygun değilse; CO2 ve
kirletici emisyonlar, yakıt ve elektrik enerjisi tüketimi veya batarya
dayanıklılığı gibi gerekçelerle, bu tür araçların tip onayı belgeleri ve
uygunluk belgeleri tescil amaçları bakımından geçerli kabul edilmez ve bu
tür araçlar tescil edilmez, satılmaz veya hizmete girmez.
(8) Yedinci
fıkradaki hükmün istisnası olarak, Avrupa Parlamentosu ve Konseyinin (EU)
2019/1242 sayılı Komisyon Tüzüğü uyarınca 2030 yılı raporlama döneminden
itibaren %100 sıfır emisyon hedefi olan ve bu Yönetmeliğe uygun
olmayan ancak 3/8/2011 tarihli ve 28014 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan
Ağır Hizmet Araçlarından Çıkan Emisyonlar (Euro VI) Bakımından Motorlu
Araçların ve Motorlarının Tip Onayına İlişkin Yönetmelik ((AT) 595/2009)
uyarınca geçerli bir emisyon tip onayına sahip olan tip onayı mevcut M2 veya M3 kategorisi
araçların 31/12/2029 tarihine kadar tesciline, satışına veya hizmete
girmesine izin verilir.
(9) 1/7/2030 tarihinden
itibaren küçük ölçekli imalatçılar tarafından imal edilen tip onayı
mevcut M1 veya N1 kategorisinde
yer alan araçlar bu Yönetmeliğe uygun değilse; CO2 ve
kirletici emisyonlar, yakıt ve elektrik enerjisi tüketimi veya batarya
dayanıklılığı gibi gerekçelerle, bu tür araçların tip onayı belgeleri ve
uygunluk belgeleri tescil amaçları bakımından geçerli kabul edilmez ve bu
tür araçlar tescil edilmez, satılmaz veya hizmete girmez.
(10) 1/7/2031 tarihinden
itibaren küçük ölçekli imalatçılar tarafından imal edilen tip onayı
mevcut M2, M3, N2 veya N3 kategorisinde
yer alan araçlar bu Yönetmeliğe uygun değilse; CO2 ve
kirletici emisyonlar, yakıt ve elektrik enerjisi tüketimi veya batarya
dayanıklılığı gibi gerekçelerle, bu tür araçların tip onayı belgeleri ve
uygunluk belgeleri tescil amaçları bakımından geçerli kabul edilmez ve bu
tür araçlar tescil edilmez, satılmaz veya hizmete girmez.
Yönetmelik
kapsamındaki kuruluşların sistem, aksam ve ayrı teknik
ünitelerin emisyon tip onayıyla ilgili özel yükümlülükleri
MADDE
11- (1) 29/11/2026 tarihinden itibaren bu Yönetmeliğe
uygun olarak onaylanan M1 veya N1 kategorisi
bir araca takılması amaçlanan bir sistem, aksam veya ayrı teknik ünite bu
Yönetmeliğe uygun olarak tip onayı almamışsa; söz konusu sistem, aksam veya
ayrı teknik ünitenin satışı veya montajı yasaklanır.
(2) 29/5/2028 tarihinden
itibaren bu Yönetmeliğe uygun olarak onaylanan M2, M3, N2 veya N3,
kategorisindeki bir araca veya O3 veya O4 kategorisindeki
bir römorka takılması amaçlanan bir sistem, aksam veya ayrı teknik ünite bu
Yönetmeliğe uygun olarak tip onayı almamışsa; söz konusu sistem, aksam veya
ayrı teknik ünitenin satışı veya montajı yasaklanır.
(3) Onay
kuruluşları; yedek kirlilik kontrol sistemlerinin AB emisyon tip
onaylarının kapsam genişletme onayını, emisyon tip onayı sırasında
uygulanan şartlara uygun olarak vermeye devam edebilir. Tip onayı olmadığı
sürece bu yedek kirlilik kontrol sistemlerinin satışı veya bir araca
takılması yasaklanır.
(4) 1/7/2028 tarihinden
itibaren yalnızca bu Yönetmeliğe uygun olan C1 sınıfı lastiklerin
yeni tiplerine ilişkin aksam veya ayrı teknik üniteye AB tip onayı
verilir. 1/7/2030 tarihinden itibaren bu Yönetmeliğe uygun
olmayan C1 sınıfı lastikler piyasaya arz edilmez ve bu
Yönetmeliğe uygun olmayan C1 sınıfı lastiklerin takılmış olduğu
tip onayı mevcut araçların tescili yapılmaz. Bu Yönetmeliğe uygun
olmayan C1 sınıfı lastikler, 30/6/2032 tarihine kadar
piyasada bulundurulmaya devam edebilir.
(5) 1/4/2030 tarihinden
itibaren yalnızca bu Yönetmeliğe uygun olan C2 sınıfı lastiklerin
yeni tiplerine ilişkin aksam veya ayrı teknik üniteye AB tip onayı
verilir. 1/4/2032 tarihinden itibaren bu Yönetmeliğe uygun
olmayan C2 sınıfı lastikler piyasaya arz edilmez ve bu
Yönetmeliğe uygun olmayan C2 sınıfı lastiklerin takılmış olduğu
tip onayı mevcut araçların tescili yapılmaz. Bu Yönetmeliğe uygun
olmayan C2 sınıfı lastikler, 31/3/2034 tarihine kadar
piyasada bulundurulmaya devam edebilir.
(6) 1/4/2032 tarihinden
itibaren yalnızca bu Yönetmeliğe uygun olan C3 sınıfı lastiklerin
yeni tiplerine ilişkin aksam veya ayrı teknik üniteye AB tip onayı
verilir. 1/4/2034 tarihinden itibaren bu Yönetmeliğe uygun
olmayan C3 sınıfı lastikler piyasaya arz edilmez ve bu
Yönetmeliğe uygun olmayan C3 sınıfı lastiklerin takılmış olduğu
tip onayı mevcut araçların tescili yapılmaz. Bu Yönetmeliğe
uymayan C3 sınıfı lastikler 31/3/2036 tarihine kadar
piyasada bulundurulmaya devam edebilir.
Tüketilebilir
ayıraç kullanan sistemlerin ve kirlilik kontrol sistemlerinin işletimi
MADDE
12- (1) İktisadi işletmeciler ve bağımsız işletmeciler araçları ve
araçların sistemlerini kurcalayamaz.
(2) Bakanlık;
dolaşımda uygunluk veya piyasa gözetimi ve denetimi kontrolleri sırasında,
araç imalatçılarının aşırı egzoz emisyonu sürücü uyarı
sistemlerini ve düşük ayıraç seviyesi sürücü uyarı sistemlerini doğru bir
şekilde kurup kurmadığını ve araçları kurcalamanın mümkün olup olmadığını
doğrular.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Uygunluk ile Piyasa
Gözetimi ve Denetimi,
Testler ve Beyanlar
Komisyon ve
tanınmış üçüncü taraflarca test gerekliliklerinin uygulanması
MADDE
13- (1) Bu Yönetmeliğin EK-V’indeki Tablo 2, Tablo 4, Tablo 6,
Tablo 8, Tablo 10 ve Tablo 12’de yer alan dolaşımda uygunluk ile piyasa
gözetimi ve denetimi kontrolleri; araçların, aksamın ve ayrı teknik
ünitelerin bu Yönetmeliğe uygunluğunu doğrulamak amacıyla Motorlu Araçlar
ve Römorkları ile Bunların Aksam, Sistem ve Ayrı Teknik Ünitelerinin Tip
Onayı ve Piyasa Gözetimi ve Denetimi Hakkında Yönetmelik (AB/2018/858)’in 9
uncu maddesi uyarınca Komisyon tarafından gerçekleştirilebilecek olup söz
konusu Yönetmeliğin 13 üncü maddesinin onuncu fıkrası uyarınca tanınmış üçüncü
taraflarca da gerçekleştirilebilir.
(2) İmalatçılar;
bu kontrolleri gerçekleştirmek için gereken verileri, Motorlu Araçlar ve
Römorkları ile Bunların Aksam, Sistem ve Ayrı Teknik Ünitelerinin Tip Onayı
ve Piyasa Gözetimi ve Denetimi Hakkında Yönetmelik (AB/2018/858)’in 9 uncu
maddesinin beşinci fıkrası ve 13 üncü maddesinin onuncu fıkrası uyarınca
Komisyona ve tanınmış üçüncü tarafların kullanımına sunar.
Prosedürler ve
testler
MADDE
14- (1) Emisyon tip onayına ilişkin prosedürler,
EK-V’teki test ve kontrollerle birlikte tüm idari prosedürleri ve
dokümantasyon gerekliliklerini de içerir. EK-V’teki gerekliliklere
uygunluğun gösterilmesi amacıyla, varsa imalatçılar onay kuruluşuna bir
uygunluk beyanı sunar.
(2) Bu
Yönetmeliğin gerekliliklerine uygunluğu göstermek amacıyla yapılacak olan
testler; imalatçılar, piyasa gözetimi ve denetimi kuruluşu ile onay
kuruluşları tarafından EK-V’teki şekilde yapılır. Bu Yönetmeliğin
gerekliliklerine uygunluğu göstermek amacıyla yapılacak olan testler,
EK-V’teki şekilde Komisyon ve tanınmış üçüncü taraflarca da
yapılabilir. EK-V’in Tablo 1, Tablo 3, Tablo 5, Tablo 7, Tablo 9 ve
Tablo 11’indeki bir testin isteğe bağlı olarak yapılabileceğinin
belirtilmiş olması durumunda, onay kuruluşu belirtilen testin yapılmasını
talep edebilir. EK-V’in Tablo 1, Tablo 3, Tablo 5, Tablo 7, Tablo 9 ve
Tablo 11’indeki testler imalatçılar tarafından yapılır. EK-V’in Tablo
2, Tablo 4, Tablo 6, Tablo 8, Tablo 10 ve Tablo 12’sindeki testler piyasa
gözetimi ve denetimi kuruluşu, onay kuruluşları, Komisyon ve tanınmış
üçüncü taraflarca yapılabilir.
(3) Aşağıda
belirtilenlerin tamamı için olmak üzere; prosedürler ve test yöntemleri,
idari hükümler, emisyon tip onaylarının değiştirilmesi ve
kapsamının genişletilmesiyle ilgili prosedürler ve yöntemler, veri erişimi
ve dokümantasyon gereklilikleri, emisyon tip onayı şablonları, imalatın
uygunluğu, dolaşımda uygunluk ile piyasa gözetimi ve denetimi ile ilgili
hususları düzenleyen uygulama mevzuatının/kararının Avrupa Birliği
(AB)’nde yayımlanması halinde bu mevzuat/karar, Bakanlık tarafından
yayımlanabilir:
a) M1 ve N1 kategorisindeki
araç tipleri.
b) M2, M3, N2 ve N3 kategorisindeki
araç tipleri.
c) M2, M3, N2 ve N3 kategorisindeki
araç tiplerinde kullanılan motorlar.
ç) OBM ve OBD
sistemleri.
d) Aşırı emisyon sürücü
uyarı sistemi.
e) Düşük seviye
ayıraç sürücü uyarı sistemi.
f) Kurcalamanın
önlenmesi, güvenlik ve siber güvenlik sistemleri.
g) Yedek kirlilik
kontrol sistem tipleri ve bunların parçaları.
ğ)
Parçacık emisyonları açısından fren sistemi tipleri ve bunların
yedek parçaları.
h) Lastik
aşınması açısından C1, C2 ve C3 sınıfı lastikler.
ı) Diğer aksam
tipleri ve bunların yedek parçaları.
i) M1 ve N1 kategorilerindeki
araçlar için CO2 emisyonları, yakıt ve elektrik
enerjisi tüketimi, elektrik menzili ve gücün belirlenmesi, OBFCM
cihazlarına ilişkin hükümler.
j) M2, M3, N2 ve N3 kategorisindeki
araçlar için CO2 emisyonları, yakıt ve elektrik
enerjisi tüketimi, sıfır emisyon menzili, elektrik menzili ve
gücün belirlenmesi, O3 ve O4 kategorisindeki
römorkların enerji verimliliği, OBFCM cihazlarına ilişkin hükümler.
(4) Aşağıdakileri
belirlemek üzere; emisyon tip onayı, dolaşımda uygunluk, imalatın
uygunluğu ile piyasa gözetimi ve denetimi ile ilgili uygulama
mevzuatının/kararının AB’de yayımlanması halinde bu mevzuat/karar, Bakanlık
tarafından yayımlanabilir:
a) Gerçek dünya
sürüşündeki olağan kullanıma uygun olarak laboratuvarda ve yolda
egzoz emisyonlarını ölçme yöntemleri ve gerçek sürüş emisyonlarını
doğrulamak için taşınabilir emisyon ölçüm sistemlerinin
kullanımı.
b) Bir motorlu
aracın CO2 emisyonlarını, yakıt ve elektrik enerjisi
tüketimini, sıfır emisyon menzilini, elektrik menzilini ve gücünü
belirleme yöntemleri.
c) Vites
değiştirme göstergeleri için yöntemler, gereklilikler ve teknik özellikler.
ç) O3 ve O4 kategorisindeki
römorkların enerji verimliliğini belirleme yöntemleri.
d) Karter emisyonlarını ölçme
yöntemleri.
e)
Buharlaşma emisyonlarını ölçme yöntemleri.
f) M2, M3, N2 ve N3 kategorisindeki
araçlar için olan yöntemler dâhil olmak üzere fren
parçacık emisyonlarını, gerçek sürüşte fren parçacık emisyonları
ve rejeneratif frenlemeyi ölçme yöntemleri.
g) Lastik
aşınmasını ölçme yöntemleri.
ğ) Batarya
dayanıklılığına ilişkin asgari performans gerekliliklerine uyumu
değerlendirme yöntemleri.
h) OBFCM
cihazlarının, OBD ve OBM sistemlerinin ve bu tür cihaz ve
sistemlerin sensörlerinin performansının yanı sıra bu tür cihaz
ve sistemler tarafından kaydedilen verilerin araç dışı iletişimini sağlamak
için uyumluluk eşikleri de dahil olmak üzere yöntemler,
gereksinimler ve testler.
ı) Sürücü uyarı
sistemlerinin özellikleri ve performansı, yönlendirme yöntemleri ve
bunların çalışmasını değerlendirme yöntemleri.
i) Orijinal ve
yedek kirlilik kontrol sistemlerinin işleyişini, etkinliğini, yenilenmesini
ve dayanıklılığını değerlendirme yöntemleri.
j) Zafiyet
analizi ve kurcalama koruması yöntemi dâhil olmak üzere 4 üncü maddenin
beşinci fıkrasına uyumu sağlama ve değerlendirme yöntemleri.
k) 5 inci
maddedeki adlandırmalar kapsamında onaylanan araç tiplerinin işleyişini
değerlendirme yöntemleri.
l) 8 inci
maddedeki küçük ve ultra küçük ölçekli imalatçılar tarafından imal edilen
araçlar için geçerli olan emisyon tip onaylarına ilişkin
gerekliliklere uyumu değerlendirme yöntemleri ve bu araçlar için test
prosedürleri.
m) 9 uncu
maddenin birinci ve ikinci fıkralarına uygunluk kontrolleri ve çok aşamalı
araçlar için test prosedürleri.
n)
Test ekipmanına yönelik performans gereklilikleri.
o) Testlerde
kullanılan referans yakıtların özellikleri.
ö) Yanıltıcı
cihazların ve yanıltma stratejilerinin bulunmadığını tespit etme
yöntemleri.
p) EVP için
format, veri ve verilerin araç dışına iletilmesi yöntemleri, araç tipi
hakkında çevresel verilerin araç içinde gösterilmesi yöntemleri ve münferit
aracın çevresel performansı.
r) Emisyon tip
onayı, imalatın uygunluğu, dolaşımda uygunluk ile piyasa gözetimi ve
denetimine ilişkin idari ve belge gereklilikleri.
s) Uygun olan
yerde raporlama yükümlülükleri.
(5) Üçüncü ve
dördüncü fıkralardaki uygulama mevzuatı/kararı, AB’de yayımlanması halinde
bu mevzuat/karar, Bakanlık tarafından yayımlanabilir.
(6) Üçüncü ve
dördüncü fıkralardaki uygulama mevzuatı/kararı; üçüncü fıkranın (a) ila (j)
bentleri arasında belirtilen bir veya daha fazla unsuru, dördüncü fıkranın
(a) ila (s) bentleri arasında belirtilen bir veya daha fazla unsurla
birlikte kapsar.
(7) Üçüncü ve
dördüncü fıkralarda belirtilen ve M1 ve N1 kategorileriyle
ilgili olan uygulama mevzuatı/kararı hususunda, kirletici egzoz emisyonlarını
ve buharlaşma emisyonlarını ölçme yöntemleri, söz konusu uygulama
mevzuatının/kararının kabul edildiği anda 28/12/2021 tarihli ve
31703 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hafif Yolcu ve Ticari
Araçlardan Çıkan Emisyonlar (Euro 5 ve Euro 6) Bakımından ve Araç Tamir ve
Bakım Bilgilerine Erişim Konusunda Motorlu Araçların Tip Onayı ile İlgili
Uygulama Usul ve Esaslarına İlişkin Tebliğ (Tebliğ No: SGM-2021/29)’de yer
alan yöntemleri yansıtır.
(8) Üçüncü
fıkranın (a) bendindeki M1 ve N1 kategorilerindeki
araçlar için aşağıda belirtilen uygulama mevzuatının/kararının AB’de
yayımlanması halinde bu mevzuat/karar, Bakanlık tarafından yayımlanabilir:
a) Dördüncü
fıkranın (a), (d), (e), (ı), (n), (o), (ö), (p), (r) ve (s) bentlerinde
belirtilen kirletici emisyonlar.
b) Dördüncü
fıkranın (b), (c) ve (h) bentlerinde belirtilen CO2 emisyonlarını,
yakıt ve elektrik enerjisi tüketimini, sıfır emisyon menzilini,
elektrik menzilini, araç gücünü ve OBFCM cihazlarının performansını
belirleme yöntemleri.
c) Dördüncü fıkranın
(h) ve (ı) bentlerinde belirtilen OBM ve OBD sistemleri.
(9) Üçüncü
fıkranın (b) ve (c) bentlerindeki M2, M3, N2 ve N3 kategorilerindeki
araçlar ve bunların motorları ile O3 ve O4 kategorisindeki
römorklar için aşağıda belirtilen uygulama mevzuatının/kararının AB’de
yayımlanması halinde bu mevzuat/karar, Bakanlık tarafından yayımlanabilir:
a) Dördüncü
fıkranın (a), (d), (ı), (n), (o), (ö), (p), (r) ve (s) bentlerinde
belirtilen kirletici emisyonlar.
b) Dördüncü
fıkranın (b), (ç) ve (h) bentlerinde belirtilen CO2 emisyonlarını,
yakıt ve elektrik enerjisi tüketimini, sıfır emisyon menzilini,
elektrik menzilini, araç gücünü ve OBFCM cihazlarının performansını
belirleme yöntemleri.
c) Dördüncü fıkranın
(h) ve (ı) bentlerinde belirtilen OBM ve OBD sistemleri.
Mevzuata uyum
sağlanması
MADDE
15- (1) Teknik ilerlemeyi dikkate alarak aşağıdaki hususlar ile
uyumlu gerekli mevzuatı 16 ncı maddeye uygun olarak oluşturmak ve
kabul etmek üzere Türkiye’de Bakanlık yetkilidir:
a) 5 inci madde
kapsamında, imalatçılar için yenilikçi teknolojilere dayalı ek seçenekler
ve adlandırmalar getirilmesi.
b) 3 üncü ve 8
inci maddeler kapsamında M2, M3, N2 ve N3 kategorilerindeki
araçların küçük ölçekli imalatçıları için özel kuralların belirlenmesi.
c) Uygun olduğu
yerlerde, EK-I’in Tablo 2’sindeki M2, M3, N2 ve N3 kategorilerindeki
araçlardan kaynaklanan formaldehit için emisyon sınırlarının belirlenmesi.
ç) “Euro 7”
araçlarının test edilmesi sırasında toplanan veriler dikkate
alınarak; M2, M3, N2 ve N3 kategorilerindeki
araçlar için test koşullarına ilişkin EK-III’ün Tablo 2’sinde yer alan
şartların belirlenmesi.
d) “Euro 7”
frenler veya lastikler test edilirken toplanan veriler temelinde test
koşullarıyla ilgili EK-III’ün Tablo 4 ve Tablo 5’lerinde yer alan
şartların belirlenmesi.
e) M2, M3, N2 ve N3 kategorisindeki
araçların egzoz emisyonları test edilirken toplanan veriler
temelinde, EK-IV Tablo 2’de dayanıklılık çarpanlarının belirtilmesi.
f) Test
gerekliliklerinin uygulanması ve beyanlara ilişkin EK-V’te yer alan
şartların belirlenmesi.
(2) Bir BM/AEK
regülasyonu veya bir global teknik regülasyon için yapılan önerge
ya da BM/AEK regülasyonunda veya global teknik regülasyonda değişiklik
yapılmasına dair önerge kabul edildiğinde; zorunlu olarak uygulanacak yeni
BM/AEK regülasyonlarının eklenmesi veya zorunlu uygulanan BM/AEK
regülasyonu seviyesinin güncellenmesi amacıyla, teknik ilerleme dikkate
alınarak 16 ncı maddeye göre bu Yönetmeliği aşağıdaki şekilde
değiştirecek olan mevzuatın AB’de yayımlanmasını müteakip bu mevzuat
Bakanlık tarafından yayımlanabilir:
a) En son
teknolojiye uygun olarak fren parçacık emisyon sınırlarının
EK-I’de belirtilmesi ve uygunsa sırasıyla EK-I’deki Tablo 5,
Tablo 6, Tablo 7 ve Tablo 8’in değiştirilmesi dâhil, Araç Regülasyonlarının
Uyumlaştırılması hakkında Birleşmiş Milletler Dünya Forumunda (BM WP.29)
gerçekleştirilen çalışmalara atıfta bulunulması ve araç kategorilerine ve
aktarma organı teknolojilerine bağlı olarak farklı sınırların veya
kriterlerin hüküm altına alınması.
b) BM WP.29’un
çalışmasına atıfta bulunularak EK-I’de lastik tipleri için aşınma
sınırlarının belirtilmesi.
c) Özellikle
küçük araçlarda, en son teknoloji ve batarya mimarileri ile kullanım
alanları dikkate alınarak, EK-II’deki bataryaların asgari performans
gerekliliklerinin belirlenmesi ve batarya performansına ilişkin olarak tüm
araç kategorileri için kilometre ve ürün ömrü
gibi kriterlerin dikkate alınması.
(3) İkinci
fıkranın birinci cümlesinin istisnası olarak, BM WP.29 yeknesak hükümler
benimsemediği durumda EK-I’de belirtilen lastik tipleri için aşınma
sınırlarını belirleyerek ve uygun durumda BM WP.29’a atıf
yaparak, C1, C2 ve C3 sınıfı lastikler için teknik
ilerlemeyi dikkate alarak, gerekli mevzuatı 16 ncı maddeye uygun
olarak mevzuatın AB’de yayımlanmasını müteakip bu mevzuat, Bakanlık
tarafından yayımlanabilir.
(4) BM
WP.29’un C1, C2 ve C3 sınıfı lastikler için
yeknesak hükümler benimsemediği durumda, lastik aşınmasının ölçülmesine
yönelik bir yöntem geliştirmek ve en son teknolojiye uygun mevcut
yöntemlere dayalı olarak lastikler için aşınma sınırlarını tanımlamak üzere
mevzuatın AB’de yayımlanmasını müteakip bu mevzuat, Bakanlık tarafından
yayımlanabilir.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Genel Hükümler
Uygulama
mevzuatı
MADDE 16- (1)
Bakanlık, bu maddede belirtilen şartlar dahilinde bu Yönetmeliğin
uygulaması ile ilgili gerekli alt düzenlemeleri yapmaya yetkilidir.
(2) 15 inci
maddenin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen mevzuatın AB’de
yayımlanması halinde bu mevzuat, görev ve sorumluluk alanına göre Bakanlık
tarafından yayımlanabilir.
(3) 14 üncü
maddenin üçüncü, dördüncü, beşinci, sekizinci ve dokuzuncu fıkralarının, 15
inci maddenin ve bu maddenin ikinci fıkrasının istisnası olarak; bu
Yönetmelik kapsamında ilgili uygulama mevzuatının AB’de yayımlanmış ancak
Türkiye’de yayımlanmamış olması durumunda; bu Yönetmelikte belirtilen
uygulama tarihleri dikkate alınarak, AB’de yayımlanan ilgili mevzuat bu
Yönetmeliğin amaçları bakımından uygulanabilir.
(4) Motorlu
Araçlar ve Römorkları ile Bunların Aksam, Sistem ve Ayrı Teknik
Ünitelerinin Tip Onayı ve Piyasa Gözetimi ve Denetimi Hakkında Yönetmelik
(AB/2018/858)’in 82 nci maddesinin dördüncü fıkrası,
86 ncı maddesinin birinci, beşinci, yedinci ve dokuzuncu
fıkraları ile 87 nci maddesinin ikinci, üçüncü, dördüncü ve
beşinci fıkraları, bu Yönetmeliğin uygulaması kapsamında da geçerlidir.
Komite
MADDE
17- (1) Bu Yönetmeliğin uygulanması ile ilgili
hususlar, 11/1/1997 tarihli ve 22874 sayılı Resmî Gazete'de
yayımlanan Tekerlekli Araçlar ile Bu Araçlara Takılan ve/veya Araçlarda
Kullanılan Aksam ve Parçalar ile İlgili Teknik Mevzuatın Uygulanmasına Dair
Yönetmelik ile oluşturulan Motorlu Araçlar Teknik Komitesi (MARTEK)
tarafından görüşülebilir. MARTEK tavsiye niteliğindeki görüşünü Bakanlığa
bildirebilir.
ALTINCI BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Diğer hükümler
MADDE
18- (1) Bu Yönetmelik hükümlerinde herhangi bir
tereddüt hasıl olması durumunda, bu Yönetmeliğin dikkate aldığı
(AB) 2024/1257 sayılı Avrupa Parlamentosu ve Konsey Tüzüğünün
değişiklikleri dâhil orijinal metni esas alınır.
(2) Bu
Yönetmelikte belirtilen zorunlu uygulama tarihlerinden sonra AB tip onayı
verilmeye başlanıncaya kadar 21/4/2009 tarihli ve 27207 sayılı Resmî
Gazete’de yayımlanan Hafif Yolcu ve Ticari Araçlardan Çıkan Emisyonlar
(Euro 5 ve Euro 6) Bakımından Motorlu Araçların Tip Onayına İlişkin
Yönetmelik ((AT) 715/2007)’e göre rapor düzenlemek üzere yetkilendirilmiş,
AB üyesi ülkelerin de teknik servisleri dahil olmak üzere teknik
servisler tarafından düzenlenen raporlar kabul edilir.
(3) Bu
Yönetmeliğin esas aldığı (AB) 2024/1257 sayılı Avrupa Parlamentosu ve
Konsey Tüzüğü ve değişiklikleri kapsamında AB’de uygulanan geçiş hükümleri,
bu Yönetmeliğin amaçları bakımından uygulanabilir.
Avrupa Birliği
mevzuatına uyum
MADDE
19- (1) Bu Yönetmelik, motorlu araçlardan
çıkan emisyonlar ve batarya dayanıklılığı (Euro 7) bakımından
motorlu araçların ve motorlarının ve bu araçlar için tasarlanan sistem,
aksam ve ayrı teknik ünitelerin tip onayı hakkındaki (AB) 2024/1257 sayılı
Avrupa Parlamentosu ve Konsey Tüzüğü dikkate alınarak Avrupa Birliği
mevzuatına uyum çerçevesinde hazırlanmıştır.
Uygulama
takvimi
GEÇİCİ MADDE
1- (1) Bu Yönetmelik;
a) Tip onayı
verilen M1 ve N1 kategorilerindeki;
ilk defa tip onayı alacak araçlar ile bu araçlara yönelik aksam, sistem ve
ayrı teknik üniteler için 28/11/2026 tarihine kadar, tip onayı
mevcut araçlar ile bu araçlara yönelik aksam, sistem ve ayrı teknik
üniteler için 28/11/2027 tarihine kadar,
b) Tip onayı verilen M2, M3, N2, N3, O3 ve O4 kategorilerindeki;
ilk defa tip onayı alacak araçlar ile bu araçlara yönelik aksam, sistem ve
ayrı teknik üniteler için 28/5/2028 tarihine kadar, tip onayı
mevcut araçlar ile bu araçlara yönelik aksam, sistem ve ayrı teknik üniteler
için 28/5/2029 tarihine kadar,
c) İlk defa tip
onayı alacak C1 sınıfı lastikler
için 30/6/2028 tarihine kadar, ilk defa tip onayı
alacak C2 sınıfı lastikler için 31/3/2030 tarihine kadar ve ilk
defa tip onayı alacak C3 sınıfı lastikler için 31/3/2032 tarihine
kadar,
ç) Küçük ölçekli
imalatçılar tarafından imal edilen M1 ve N1 kategorilerindeki
araçlar için 30/6/2030 tarihine kadar ve küçük ölçekli
imalatçılar tarafından imal edilen M2, M3, N2 ve N3 kategorilerindeki
araçlar için 30/6/2031 tarihine kadar,
zorunlu olarak
uygulanmaz.
Yürürlük
MADDE
20- (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE
21- (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Sanayi ve Teknoloji Bakanı
yürütür.
Ekleri
için tıklayınız
|