MALULİYET VE ÇALIŞMA GÜCÜ KAYBI
TESPİTİ
İŞLEMLERİ YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı,
31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası
Kanununa göre sigortalı sayılanların maluliyet, çalışma gücü kaybı ve erken
yaşlanma durumları ile bunların bakmakla yükümlü oldukları veya hak sahibi çocuklarının
maluliyet ve başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede ağır engellilik
durumlarının tespitine ve bu tespitlerde esas alınacak sağlık kurulu
raporlarına ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; Sosyal Sigortalar
ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun;
a)
4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri
kapsamındaki sigortalıların hangi hallerde ağır düzeyde çalışma gücünü
kaybettiğine,
b)
4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamındaki sigortalıların
hangi hallerde çalışma gücünü ağır düzeyde veya vazifelerini yapamayacak
şekilde meslekte kazanma gücünü kaybettiğine ve vazifelerini yapamayacak
derecede hastalığa uğrayanlardan personel kanunlarına tabi olanların
hastalıklarının kanunlarında tayin edilen sürelerden fazla devam ettiği,
olmayanların ise hastalık sebebiyle malul sayılmalarına esas alınacak hastalık
süreleri hakkında kendi özel kanunları yürürlüğe girinceye kadar 14/7/1965
tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun hastalık iznine ilişkin
hükümleri uygulanmak suretiyle bu süreleri doldurduğuna,
c)
4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri
kapsamındaki sigortalılar ile 60 ıncı maddesi kapsamındaki genel sağlık
sigortalılarının hak sahibi veya bakmakla yükümlü oldukları çocuklarının hangi
hallerde çalışma gücünü ağır düzeyde kaybettiğine,
ç)
28 inci maddesinin beşinci fıkrası ve geçici 4 üncü maddesinin altıncı
fıkrasına göre yaşlılık sigortası kapsamında, sigortalıların hangi hallerde
çalışma gücünü orta veya hafif düzeyde kaybettiğine,
d)
28 inci maddesinin yedinci fıkrasına göre yaşlılık sigortası kapsamında,
sigortalıların hangi hallerde erken yaşlanmış olacaklarının tespitine,
e)
28 inci maddesinin sekizinci fıkrasına göre yaşlılık sigortası kapsamında kadın
sigortalı çocuğunun, hangi hallerde başka birinin sürekli bakımına muhtaç
derecede ağır engelli sayılacaklarının tespitine,
f)
Maluliyet, çalışma gücü kaybı, erken yaşlanma ve başka birinin sürekli bakımına
muhtaç derecede ağır engellilik tespitinde esas alınacak sağlık kurulu
raporlarının düzenlenmesine,
g)
Malullük veya yaşlılık aylığı bağlanmış sigortalılar ile malul sayılan veya
başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede ağır engelli sigortalı çocuğunun
kontrol muayenelerine,
ilişkin
usul ve esasları kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 31/5/2006
tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 25
inci, 28 inci, 47 nci, 94 üncü, 95 inci ve geçici 4 üncü maddesi hükümlerine
dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a)
Ağır düzeyde çalışma gücü kaybı: Bu Yönetmeliğe göre çalışma gücünün en az
%60’ının kaybedilmesini,
b)
Bakanlık: Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığını,
c)
Bakmakla yükümlü olunan çocuk: Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının
(10) numaralı bendinde belirtilen çocuğu,
ç)
Balthazard formülü: Birden fazla iş kazası veya meslek hastalığı sonucu sürekli
iş göremezlik dereceleri veya birden fazla engellilik derecelerinin
birleştirilmesinde kullanılan hesaplama şeklini,
d)
Başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede ağır engelli çocuk: 20/2/2019
tarihli ve 30692 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çocuklar İçin Özel
Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelikte tanımlanan “Çok ileri düzeyde
ÖGV”, “Belirgin ÖGV” ve “Özel koşul gereksinimi var (ÖKGV)” ile 20/2/2019
tarihli ve 30692 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Erişkinler İçin Engellilik
Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelikte tanımlanan “Tam bağımlı engelli birey”
durumunu,
e)
Hafif düzeyde çalışma gücü kaybı: Bu Yönetmeliğe göre çalışma gücünün en az
%40-49 arasında kaybedilmesini,
f)
Hak sahibi çocuk: Sigortalının veya sürekli iş göremezlik geliri ile malullük,
vazife malullüğü veya yaşlılık aylığı almakta olanların ölümü halinde, gelir
veya aylık bağlanmasına veya toptan ödeme yapılmasına hak kazanan çocuğu,
g)
Hastalık listesi: Çalışma gücünün hangi düzeyde kaybedildiğinin tespitine esas
Ek-1’de yer alan listeyi,
ğ)
Kanun: 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık
Sigortası Kanununu,
h)
Kontrol muayenesi: Kanunun 94 üncü maddesinde belirtilen hallerde istenilen
muayeneyi,
ı)
Kurum: Sosyal Güvenlik Kurumunu,
i)
Kurum Sağlık Kurulu: Çalışma gücü kaybını, vazifelerini yapamayacak şekilde
meslekte kazanma gücü kaybını, erken yaşlanma halini ve kadın sigortalı
çocuğunun başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede ağır engelli olup
olmadığını belirlemeye yetkili hekimlerden ve/veya diş hekimlerinden oluşan
kurulları,
j)
Maluliyet: Çalışma gücünü ağır düzeyde veya iş kazası ya da meslek hastalığı
sonucu meslekte kazanma gücünün en az %60’ını, Kanunun 4 üncü maddesinin
birinci fıkrasının (c) bendi kapsamındaki sigortalılar için vazifelerini
yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünü kaybetme veya vazifelerini
yapamayacak derecede hastalığa uğrayanlardan personel kanunlarına tabi
olanların hastalıklarının kanunlarında tayin edilen sürelerden fazla devam
ettiği, olmayanların ise hastalık sebebiyle malul sayılmalarına esas alınacak
hastalık süreleri hakkında kendi özel kanunları yürürlüğe girinceye kadar
Devlet Memurları Kanununun hastalık iznine ilişkin hükümleri uygulanmak
suretiyle bu süreleri doldurma hallerini,
k)
Orta düzeyde çalışma gücü kaybı: Bu Yönetmeliğe göre çalışma gücünün en az
%50-59 arasında kaybedilmesini,
l)
Sağlık kurulu raporu: Kurumca yetkilendirilmiş sağlık hizmeti sunucularının
sağlık kurullarınca düzenlenen sağlık kurulu raporlarını,
m)
Sigortalı: Kısa ve/veya uzun vadeli sigorta kolları bakımından adına prim ödenmesi
gereken veya kendi adına prim ödemesi gereken kişiyi,
n)
Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu: Kanunun 58 inci maddesinde belirtilen
kurulu,
o)
Vazife malullüğü: Kanunun 47 nci maddesinde tarif edilen vazife ve/veya harp
malullüğü hallerini,
ifade
eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Malullük ve Çalışma Gücü Kaybı Oran Tespiti
Sigortalının ağır düzeyde çalışma gücü kaybı tespiti
MADDE 5 – (1) Sigortalının çalışma gücünü
ağır düzeyde kaybedip kaybetmediğinin tespitinde hastalık listesi esas alınır.
(2)
Sigortalılık süresi içinde;
a)
Hastalık listesinde belirtilen hastalıkların meydana geldiği,
b)
Eski ve çalışmaya engel olmayan bir hastalığın, hastalık listesinde belirtilen
seviyelere yükseldiği,
c)
Çalışma gücünü ağır düzeyde kaybetmiş haliyle ilk defa sigortalı olarak
çalışmaya başladığı ancak daha sonra ortaya çıkan farklı bir hastalık nedeniyle
çalışma gücünü ağır düzeyde kaybettiği,
ç)
Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamındaki
sigortalının vazifesini yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünü kaybettiği
veya vazifesini yapamayacak derecede hastalığa uğrayanlardan personel
kanunlarına tabi olanların hastalıklarının kanunlarında tayin edilen sürelerden
fazla devam ettiği, olmayanların ise hastalık sebebiyle malul sayılmasına esas
alınacak hastalık süreleri hakkında kendi özel kanunları yürürlüğe girinceye
kadar 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun hastalık iznine ilişkin hükümleri
uygulanmak suretiyle bu süreleri doldurduğu,
Kurum
Sağlık Kurulunca tespit edilen sigortalı malul sayılır.
(3)
Sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihten önce sigortalının
çalışma gücünü ağır düzeyde veya vazifesini yapamayacak şekilde meslekte
kazanma gücünü kaybettiği önceden veya sonradan tespit edilirse, sigortalı bu
hastalık veya engeli sebebiyle malullük aylığından yararlanamaz.
(4)
Sağlık kurulu raporlarında birden fazla hastalık mevcut ise değerlendirmede en
ağır sekel bulgu dikkate alınır ve Balthazard formülü uygulanmaz.
(5)
Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamındaki
sigortalıların maluliyet kararlarında;
a)
Türk Silahlı Kuvvetleri bünyesinde çalışan askeri ve sivil personel ile
askerlik görevi yükümlüleri için, 31/10/2016 tarihli ve 2016/9431 sayılı
Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Türk Silahlı Kuvvetleri, Jandarma
Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı Sağlık Yeteneği Yönetmeliği,
b)
İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü bünyesinde çalışan personel için,
3/1/2018 tarihli ve 30290 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Emniyet Teşkilatı
Sağlık Şartları Yönetmeliği,
c)
5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanun kapsamında çalışan ve 657
sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi koruma güvenlik görevlileri için
belirlenen 26/6/2021 tarihli ve 31523 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Özel
Güvenlik Görevlileri Sağlık Şartları Yönetmeliği,
hükümleri
gözetilerek Kurum Sağlık Kurulunca karar verilir.
(6)
Vazife malullüğü halinde ise maluliyet derecelerine, 13/7/1953 tarihli ve
4/1053 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Vazife
Malullüklerinin Nevileri ile Dereceleri Hakkında Nizamname hükümleri esas
alınarak Kurum Sağlık Kurulunca karar verilir.
Orta ve hafif düzeyde çalışma gücü kaybı oranı tespiti
MADDE 6 – (1) Kanunun 28 inci maddesinin
beşinci fıkrası ile geçici 4 üncü maddesinin altıncı fıkrasının (a) bendinde
belirtilen orta ve (b) bendinde belirtilen hafif düzeyde çalışma gücü kaybının
tespitinde hastalık listesi esas alınır.
(2)
Sağlık kurulu raporlarında birden fazla hastalık mevcut ise en ağır sekel bulgu
dikkate alınır ve Balthazard formülü uygulanmaz.
Sigortalı çocuğunun maluliyet tespiti
MADDE 7 – (1) Sigortalının, çalışma gücünü
ağır düzeyde kaybettiği tespit edilen hak sahibi veya bakmakla yükümlü olduğu
çocuğu malul sayılır. Bu tespitlerde hastalık listesi esas alınır.
Erken yaşlanma tespiti
MADDE 8 – (1) Yaşlılık aylığı bağlanması
için Kanunda öngörülen yaş şartı dışındaki diğer şartları taşıyan ve 55 yaşını
dolduran sigortalılardan; dikkat, algı, bellek, kavrama ve soyutlama gibi
işlevlerin kaybı olan bilişsel yaşlanma ile fizyolojik ve psikolojik yaşlanma
hali tayin ve tespit edilenler, erken yaşlanmış sayılır.
(2)
Bu tespitlerde; nöroloji, psikiyatri, fiziksel tıp ve rehabilitasyon, iç
hastalıkları, göğüs hastalıkları ve kardiyoloji başta olmak üzere ilgili branşlarca
düzenlenen sağlık kurulu raporları esas alınır.
Kadın sigortalı çocuğunun ağır engellilik tespiti
MADDE 9 – (1) Kadın sigortalının başka
birinin sürekli bakımına muhtaç derecede ağır engelli çocuğunun tespitinde,
Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ile
Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik esas alınır.
Başka birinin sürekli bakımına muhtaç olma halleri
MADDE 10 – (1) Sigortalıların başka birinin
sürekli bakımına muhtaç olduğu durumlar aşağıda belirtilmiştir:
a)
Kuadripleji, parapleji, dipleji ve sigortalının yaşamını kendi başına
yürütmesine engel hemipleji veya merkezi sinir sisteminin sfinkter bozuklukları
ile birlikte olan diğer hastalıklar.
b)
Süreli veya sürekli ruh sağlığı ve hastalıkları kliniğinde kalmayı gerektiren
ve tedavi edilemeyen psikotik hastalıklar.
c)
İki gözde de yüzde yüz (tam) görme kaybı.
ç) İki
elin kaybı veya yok hükmünde olması.
d)
Bir kolun omuzdan ve bir bacağın kalçadan kaybı veya yok hükmünde olması.
e)
Her iki bacağın alttan en az 1/3’ünün kaybı veya yok hükmünde olması.
f)
Tedavisi olanaksız bir hastalıktan ileri gelen ağır beslenme bozuklukları ve
kaşeksiler.
g)
Solunum yetmezliği nedeniyle yardımcı solunum cihazlarının sürekli kullanılması.
ğ) Giyinme,
beslenme, fonksiyonel mobilite, bağırsak ve mesane bakımı, kişisel hijyen ve
tuvalet ihtiyaçları gibi günlük yaşam aktivitelerinin sağlanamaması.
h)
Bu maddede tespit edilen durumlar dışında kaldığı halde tedavi edilemeyen ve
başka birinin sürekli bakımına muhtaç duruma gelinmesine sebep olan sekeller ve
ağır hastalıklar.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Ortak Hükümler
Sağlık kurulu raporu düzenlemeye yetkili sağlık hizmeti sunucuları
MADDE 11 – (1) Çalışma gücü kaybı ile kadın
sigortalının başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede ağır engelli
çocuğunun tespitinde esas alınacak sağlık kurulu raporlarını düzenlemeye;
a)
Sağlık Bakanlığı tarafından sağlık kurulu raporlarını düzenlemeye
yetkilendirilmiş devlet hastaneleri ile eğitim ve araştırma hastaneleri,
b)
Devlet üniversite hastaneleri,
c)
Belgelenmesi kaydıyla, (a) ve (b) bentlerinde belirtilen hastaneler dışında
kalan yataklı sağlık hizmeti sunucularının yoğun bakımında tedavisi devam eden
ve başka bir hastaneye nakli hayati risk taşıyanlar için yatmakta olduğu
hastaneler,
yetkilidir.
(2)
Türkiye ile sosyal güvenlik sözleşmesi bulunan ülkelerde çalışan müşterek
sigortalının veya çocuğunun sözleşme hükümlerine göre maluliyet tespitlerinde,
sosyal güvenlik sözleşmesi yapılan ilgili ülkenin sigorta kurumunun gönderdiği
raporlar değerlendirmeye alınır.
Sağlık kurulu raporları
MADDE 12 – (1) Birden fazla uzmanlık dalını
ilgilendiren hastalık durumlarının tespitinde kurul, kurul başkanı ve aşağıdaki
branşlardaki uzman hekimler olmak üzere en az yedi daimi üyeden oluşur:
a)
İç hastalıkları uzmanı.
b)
Göz hastalıkları uzmanı.
c)
Kulak burun boğaz hastalıkları uzmanı.
ç)
Genel cerrahi uzmanı.
d)
Nöroloji uzmanı.
e)
Ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı.
(2)
Değerlendirilecek hastalık, bu uzmanlık dallarının dışında ise ilgili dal
uzmanının da kurulda bulunması şarttır. Kurulda bulunan hekimler birbirlerinin
yerine karar veremezler.
(3)
Rapor vermeye yetkili sağlık kurum ve kuruluşlarında, fizik tedavi ve
rehabilitasyon uzmanı bulunması halinde, bu uzmanın kurulda yer alması
zorunludur. Bulunmaması durumunda varsa ortopedi ve travmatoloji uzmanı kurula
katılır.
(4)
Tek bir uzmanlık dalını ilgilendiren hastalık durumlarının tespitinde kurul,
ilgili uzmanlık dalından üç uzman hekimin katılımıyla oluşturulabilir.
(5)
Sağlık hizmeti sunucularınca, Sağlık Bakanlığınca belirlenen maluliyet ve
çalışma gücü kaybına esas sağlık kurulu raporu formatına uygun olarak
düzenlenen raporlar, Kurum Sağlık Kurulunca değerlendirilir.
(6)
Sağlık kurulu raporunun tıbbi değerlendirme bölümlerinde;
a)
Kimlik tespitiyle muayene yapılarak, çalışma gücü kaybı tespit talebine esas
hastalıkların, ilgili branşlarca mevcut klinik durumunu açıklayan ayrıntılı
muayenesi sonucu; ayrıntılı muayene bulguları, dayanağı tetkikler ve sonuçlar
sağlık kurulu raporuna yazılır. Tetkik raporlarının aslı ya da onaylı nüshası
eklenir.
b)
Muayeneye ilişkin test ve tetkik belgelerinde sigortalının adı, soyadı ve tetkik
tarihi yazılır.
c)
Tıbbi terimler kısaltılmaksızın yazılır.
ç)
Mevcut hastalıklara ilişkin tetkikler, epikrizler, ameliyat notları, patoloji
raporları ve benzeri belgelerin aslı veya onaylı nüshası eklenir.
d)
Sağlık kurulu raporları bilgisayar ortamında düzenlenerek sağlık kuruluna
katılan hekimler tarafından imzalanır.
e)
Kurum sevkine istinaden düzenlenen sağlık kurulu raporları yalnızca durum
bildirir nitelikte olduğundan, raporların karar hanesinde çalışma gücü kayıp
oranı/engellilik oranı belirtilmeden “Sosyal Güvenlik Kurumunca
belirlenecektir.” ibaresi yazılır.
(7)
Bu maddede belirtilen hususların eksikliği veya yetersizliği durumunda sağlık
kurulu raporunun verilecek karara esas teşkil edip etmeyeceği konusunda Kurum
Sağlık Kurulu yetkilidir.
(8)
Kurum, sağlık kurulu raporlarını elektronik ortamda istemeye yetkilidir.
(9)
Sağlık hizmeti sunucusu tarafından düzenlenen sağlık kurulu raporunda çalışma
gücü kaybı veya engel oranı belirtilmiş ise bu oran, Kurum Sağlık Kurulu ve
Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu kararlarında bağlayıcı değildir.
(10)
Sosyal güvenlik sözleşmesi yapılan ülkelerde 11 inci maddenin ikinci fıkrasına
göre düzenlenmiş raporlarda bu maddenin yedinci fıkrası haricinde fıkralarında
yer alan şartlar aranmaz.
Usulüne uygun düzenlenmeyen raporlar
MADDE 13 – (1) Usulüne uygun düzenlenmediği,
tıbbi bilgilerin eksik veya yetersiz olduğu tespit edilen sağlık kurulu
raporları, 12 nci maddeye göre yeniden düzenlenmek üzere ilgili sağlık hizmeti
sunucusuna iade edilir.
Ek rapor düzenlenmesi
MADDE 14 – (1) Sağlık kurulu raporunun Kurum
Sağlık Kurulunca değerlendirilmesi sonucunda gerekli görülmesi halinde;
ilgilinin aynı ya da farklı sağlık hizmeti sunucusu tarafından yeniden
muayenesiyle düzenlenecek sağlık kurulu raporu istenir.
Kontrol muayenesi ve değerlendirme
MADDE 15 – (1) Kanunun; 25 inci
maddesinin birinci fıkrasına göre malul sayılanlar ile 28 inci maddesinin
beşinci veya geçici 4 üncü maddesinin altıncı fıkralarına göre çalışma gücü
kaybı oranı ve 28 inci maddenin sekizinci fıkrasına göre ağır engellilik
tespiti yapılanlar;
a)
Kurumca yürütülen soruşturma nedeniyle,
b)
Maluliyete ilişkin Kurumca verilen karar gereği,
c)
Malullük, vazife malullüğü aylığı bağlanmış sigortalıların, malullük
durumlarında artma veya başka birinin sürekli bakımına muhtaç olduklarına
ilişkin talepleri halinde,
ç)
İhbar ve şikayet halinde,
kontrol
muayenesine tabi tutulabilir.
(2)
Kontrol muayenesine ilişkin değerlendirme Kurum Sağlık Kurulunca yapılır.
(3)
Kontrol muayenesine istinaden yapılan değerlendirme sonucu gerekli görülen
hallerde yeniden kontrol muayenesi istenebilir.
(4)
Kontrol muayenesi değerlendirmeleri ilk maluliyet kararına esas mevzuat
hükümleri çerçevesinde yapılır.
(5)
Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca kontrol muayenesi kararı verilmesi
halinde bu kontrol muayenesine ilişkin değerlendirme Kurum Sağlık Kurulunca
yapılır.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Kurum Sağlık Kurulu kararlarına itiraz
MADDE 16 – (1) Kurum Sağlık Kurulunca
verilen kararlara yapılan itirazlar, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca
değerlendirilir.
Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu kararları
MADDE 17 – (1) Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık
Kurulu tarafından verilen kararlar Kurum Sağlık Kurullarını bağlar.
Hastalık listesinin yenilenmesi
MADDE 18 – (1) Hastalık listesinde bulunan
tıbbi kriterler Kurumca en geç 3 yılda bir değerlendirilir.
Atıflar
MADDE 19 – (1) 11/10/2008 tarihli ve 27021
sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı
Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği ile 20 nci madde ile yürürlükten kaldırılan
Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğinde; çalışma gücü kaybı, vazife
malullüğü, harp malullüğü ile erken yaşlanma durumlarının tespiti hükümlerine
yapılan atıflar bu Yönetmelik hükümlerine yapılmış sayılır.
Yürürlükten kaldırılan yönetmelik
MADDE 20 – (1) 3/8/2013 tarihli ve 28727
sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği
yürürlükten kaldırılmıştır.
Geçiş hükmü
GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe
girdiği tarihten önce maluliyet, çalışma gücü kaybı veya erken yaşlanma
durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ile bunların hak sahibi
veya bakmakla yükümlü olduğu çocukları için, yürürlükten kaldırılan ilgili
sosyal güvenlik mevzuatının Kanuna aykırı olmayan hükümleri uygulanır.
Yürürlük
MADDE 21 – (1) Bu Yönetmelik yayımı
tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 22 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Sosyal
Güvenlik Kurumu Başkanı yürütür.