DÜZENLENMEMİŞ ALANDA KARŞILIKLI
TANIMA YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Genel Hükümler
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı;
Türkiye-Avrupa Birliği Ortaklık Konseyinin 1/95 sayılı Kararı neticesinde
yürürlüğe giren Gümrük Birliği kapsamında Avrupa Birliği’nde ortak bir
düzenlemeye tabi olmayan veya bazı özellikleri ortak düzenlemelerin kapsamı
dışında kalan ürün gruplarının Türkiye ve Avrupa Birliği piyasasında serbest
dolaşımını teminen karşılıklı tanıma prensibinin uygulanmasına ilişkin usul ve
esasları belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, Türkiye-Avrupa
Birliği Ortaklık Konseyinin 1/95 sayılı Kararı neticesinde yürürlüğe giren
Gümrük Birliği kapsamında olup Avrupa Birliğinin ortak bir düzenlemesine tabi
olmayan veya bazı özellikleri ortak düzenlemelerin kapsamı dışında kalan ve
Avrupa Birliği üyesi bir ülkede yasal olarak piyasada bulundurulan ürünleri
kapsar.
(2)
Bu Yönetmelik, yetkili kuruluşlar tarafından bir ulusal teknik kurala dayanarak
alınan ve Avrupa Birliği üyesi bir ülkede yasal olarak piyasada bulundurulan
ürünlerin doğrudan ya da dolaylı olarak piyasaya erişiminin kısıtlanması ya da
engellenmesine neden olan idari kararları kapsar. Bir ulusal kurala dayanan ve
Avrupa Birliği üyesi bir ülkede yasal olarak piyasada bulundurulan ürünlerin
doğrudan ya da dolaylı olarak kısıtlanması ya da yasaklanmasına neden olan tüm
idari işlemler idari karar sayılır.
(3)
Bu Yönetmelik;
a)
Mahkeme kararlarını, hakem heyetleri ve tahkim kurullarınca alınmış kararları,
b)
Yasadışı örgütler ya da suç örgütleriyle veya ırkçılık, ayrımcılık ya da
yabancı düşmanlığı niteliğindeki suçlarla bağlantılı terim, sembol veya
materyale ilişkin bir suçun soruşturması veya kovuşturması sırasında alınan
yargı kararlarını,
kapsamaz.
(4)
Bu Yönetmelik;
a)
Kamu alım işlemleri için hazırlanan teknik şartnamelere,
b)
Resmi dilin kullanılmasına ilişkin yükümlülüklere,
c)
Silahlara ilişkin düzenlemelere,
uygulanmaz.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 5/3/2020
tarihli ve 7223 sayılı Ürün Güvenliği ve Teknik Düzenlemeler Kanununun 24 üncü
maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a)
Avrupa Birliği üyesi bir ülkede yasal olarak piyasada bulundurulan ürün: Avrupa
Birliği üyesi bir ülkedeki ilgili mevzuata uygun olarak ya da o ülkede herhangi
bir mevzuata tabi olmadan o ülkenin nihai kullanıcılarına sunulmuş olan ürün
veya ürün grubunu,
b)
Bakanlık: Ticaret Bakanlığı (Ürün Güvenliği ve Denetimi Genel Müdürlüğü)’nı,
c)
Dağıtıcı: Ürünü, tedarik zincirinde yer alarak piyasada bulunduran, imalatçı
veya ithalatçı dışındaki gerçek veya tüzel kişiyi,
ç)
Geri çağırma: Nihai kullanıcının elinde bulunan ürünün iktisadi işletmeciye
geri getirilmesini amaçlayan her türlü önlemi,
d)
İktisadi işletmeci: İmalatçı, yetkili temsilci, ithalatçı veya dağıtıcıyı,
e)
İmalatçı: Aşağıda belirtilen gerçek veya tüzel kişiyi;
1)
Ürünü imal ederek veya ürünün tasarımını veya imalatını yaptırarak veya kendi
isim veya ticari markası ile piyasada bulunduran gerçek veya tüzel kişiyi,
2)
Türkiye ya da Avrupa Birliği’nde yasal olarak piyasada bulundurulan bir ürünün,
o ülkede geçerli kurallara uygunluğunu etkileyebilecek şekilde değiştiren
gerçek veya tüzel kişiyi,
3)
Ürünün veya ürüne eşlik eden belgelerin üzerine ismini, ticari markasını veya
diğer ayırt edici unsurları iliştirerek kendini imalatçı olarak tanıtan kişiyi,
f)
İthalatçı: Ürünü ithal ederek piyasada ilk kez bulunduran Türkiye’de yerleşik
gerçek veya tüzel kişiyi,
g)
Meşru kamu yararı gerekçesi: Genel ahlak, kamu düzeni veya kamu güvenliği;
insanların, hayvanların veya bitkilerin sağlığının ve yaşamının korunması; sanat
değeri veya tarihi ya da arkeolojik değer taşıyan ulusal varlıkların veya sınai
ya da ticari mülkiyetin korunması veya diğer bir üstün kamu yararını,
ğ)
Nihai kullanıcı: Bir ürünü ticaret, iş, zanaat ve mesleki faaliyetler dışında
tüketici olarak ya da sanayi veya mesleki faaliyeti için elinde bulunduran,
Türkiye’de yerleşik veya ikamet eden gerçek ya da tüzel kişiyi,
h)
Ön izin süreci: Yetkili kuruluşun, iktisadi işletmecinin başvurusuna dayanarak
ürünün piyasada bulundurulmasından önce resmi izin vermesine ilişkin idari
süreci,
ı)
Piyasada bulundurma: Ürünün, ticari faaliyet yoluyla, bedelli veya bedelsiz
olarak dağıtım, tüketim veya kullanım için piyasaya sağlanmasını,
i)
Piyasadan çekme: Tedarik zincirindeki ürünün piyasada bulundurulmasını önlemeyi
amaçlayan her türlü tedbiri,
j)
Piyasaya erişimin kısıtlanması: Ürünün 5 inci maddenin ikinci fıkrasının (a)
bendinde belirtilen özelliklerinden bir ya da daha fazlasının değişimini ya da
ilave testlerin yapılmasını gerektirecek şekilde, ürünün piyasada bulunması
için öncesinde sağlanması gereken veya piyasada bulunmaya devam etmesi için
sağlanması gereken koşullar konulmasını,
k)
Piyasaya erişimin engellenmesi: Ürünlerin piyasada bulundurulması ya da
bulundurulmaya devam edilmesinin yasaklanmasını veya bu ürünlerin piyasadan
çekilmesini veya geri çağrılmasını,
l)
Teknik kural: Türkiye-Avrupa Birliği Gümrük Birliği kapsamında Avrupa
Birliğinde ortak bir düzenlemeye tabi olmayan veya bazı özellikleri ortak
düzenlemelerin kapsamı dışında kalan ürünlere ilişkin olarak, bir ürünün ya da
ürün grubunun piyasada bulundurulmasını yasaklayan veya piyasada
bulundurulabilmesi için fiili ya da hukuken uyulması zorunlu olan teknik veya
idari kuralı,
m)
Uygunluk değerlendirme kuruluşu: Kalibrasyon, test, belgelendirme ve muayene
dâhil olmak üzere, uygunluk değerlendirme faaliyeti gerçekleştiren kuruluşu,
n)
Yetkili kuruluş: Ürünlere ilişkin ulusal teknik kuralları hazırlayan, yürüten
veya ürünleri denetleyen kamu kuruluşunu,
o)
Yetkili temsilci: Ürünün piyasada bulundurulmasını imalatçı adına yerine
getirmek üzere imalatçı tarafından yazılı şekilde görevlendirilen Türkiye’de
yerleşik gerçek veya tüzel kişiyi,
ifade
eder.
Ürünlerin serbest dolaşımı ve teknik kurallar
MADDE 5 – (1) Türkiye-Avrupa Birliği Ortaklık
Konseyinin 1/95 sayılı Kararı kapsamında olmak kaydıyla, Türkiye’de veya Avrupa
Birliği üyesi bir ülkede yasal olarak piyasada bulundurulan ürünlerin serbest
dolaşımı esastır. Avrupa Birliği üyesi bir ülkede yasal olarak piyasada
bulundurulan ürünlerin, piyasada bulundurulmasına ilişkin önlemler yetkili
kuruluşlar tarafından ancak meşru bir kamu yararı gerekçesiyle ulusal teknik
kurala dayanılarak alınır.
(2)
Teknik kurallar aşağıdakilerden en az birini belirler:
a)
Bir ürünün ya da ürün grubunun satışa sunulacağı ticari ismi, teknik terimleri,
sembolleri, test edilmesi ve test yöntemleri, paketlenmesi, işaretlenmesi veya
etiketlenmesi ile uygunluk değerlendirme işlemlerine ilişkin koşullar dahil
olmak üzere ürünün veya ürün grubunun kalite, performans, güvenlik veya
boyutları gibi taşıması gereken özellikleri.
b)
Tüketicinin veya çevrenin korunması amacıyla ürün veya ürün grubunun tabi
tutulduğu ve piyasada bulundurulan ürün veya ürün grubunun bileşimi, doğası
veya piyasada bulundurulmasını önemli ölçüde etkileyebilecek kullanım, geri
dönüşüm, tekrar kullanım veya atık olarak yönetilmesi gibi ürünün yaşam
döngüsünü etkileyen diğer tüm koşulları.
(3)
İkinci fıkranın (b) bendi, insanlar ve hayvanlar tarafından tüketilmesi
amaçlanan ürünlerin üretim yöntemleri ve süreçleri ile bahse konu ürünlerin
özelliklerini etkilemesi durumunda diğer ürünlerin üretim yöntemleri ve
süreçlerini de kapsar.
(4)
Ön izin işlemleri bu Yönetmelik kapsamında bir ulusal teknik kural değildir.
Ancak ulusal bir teknik kurala dayanan ön iznin reddedilmesine ilişkin karar, 2
nci maddenin ikinci fıkrasında sayılan diğer nitelikleri taşıması halinde bu
Yönetmeliğin kapsamındaki bir idari karar olarak değerlendirilir.
İKİNCİ BÖLÜM
Münferit Vakalarda Karşılıklı Tanıma İlkesinin Uygulanmasına
İlişkin Usuller
Karşılıklı tanıma beyanı
MADDE 6 – (1) Avrupa Birliği üyesi bir
ülkenin piyasasında bulundurulan veya bulundurulması hedeflenen bir ürünün veya
ürün grubunun Türkiye’de yerleşik imalatçısı, bu ürünün veya ürün grubunun
Türkiye veya bir başka Avrupa Birliği üyesi ülkenin piyasasında yasal olarak
bulundurulduğunu gösteren gönüllü bir karşılıklı tanıma beyanı düzenleyebilir.
(2)
İmalatçı kendisi adına karşılıklı tanıma beyanı düzenlemesi için yetkili
temsilcisini görevlendirebilir.
(3)
Karşılıklı tanıma beyanı Ek-1’in birinci ve ikinci bölümlerinde belirtilen
şekilde düzenlenir ve bu bölümlerde belirtilen tüm bilgileri içerir.
(4)
İmalatçı ve bu hususta bir görevlendirmesi olması halinde yetkili temsilcisi,
karşılıklı tanıma beyanında sadece Ek-1’in birinci bölümünde belirtilen
bilgileri doldurabilir. Bu durumda Ek-1’in ikinci bölümünde belirtilen bilgiler
ithalatçı ya da dağıtıcı tarafından doldurulur.
(5)
7 nci maddenin dördüncü fıkrasının (a) bendinde belirtilen delilleri
sunabilmesi kaydıyla, karşılıklı tanıma beyanının tamamı ithalatçı veya dağıtıcı
tarafından da doldurulabilir.
(6)
Karşılıklı tanıma beyanı AB resmi dillerinden birinde hazırlanır. Ürünün
piyasada bulundurulacağı Avrupa Birliği üyesi ülkenin yetkili kuruluşunun talep
etmesi halinde, iktisadi işletmeci beyanın tercümesini yetkili kuruluşun kabul
edeceği bir dilde sunar.
(7)
Karşılıklı tanıma beyanının tamamında ya da bir kısmında imzası olan iktisadi
işletmeciler tercüme ettikleri bilgilerin doğruluğu da dahil olmak üzere,
sundukları bilginin içeriğinden ve doğruluğundan yasal olarak sorumludur.
(8)
İktisadi işletmeci, karşılıklı tanıma beyanında sunduğu bilgilerin güncel
olmasını sağlar; bilgilerde değişiklik olması halinde, bu değişiklikleri beyana
yansıtarak beyanı yeniden düzenler.
(9)
Karşılıklı tanıma beyanı, AB üyesi ülkenin yetkili kuruluşunca yapılabilecek
bir değerlendirmede kullanılmak amacıyla, o ülkenin gereklerine göre yetkili
kuruluşa kağıt ortamında veya elektronik ortamda sağlanabilir ya da internet
üzerinden yayımlanabilir.
(10)
İktisadi işletmecilerin karşılıklı tanıma beyanını internet üzerinden
yayımladıkları durumlarda;
a)
Karşılıklı tanıma beyanına konu olan ürün grubu veya serisi kolaylıkla
tanımlanabilir olmalıdır.
b)
Kullanılan teknik araçlar karşılıklı tanıma beyanını kolay bir şekilde bulmayı
sağlamalı, beyanın mevcut olmasını ve beyana erişim sağlanabilmesini teminen
takip edilebilir olmalıdır.
(11)
Karşılıklı tanıma beyanının sunulduğu ürünün aynı zamanda AB uygunluk beyanına
tabi bir ürün olması durumunda, karşılıklı tanıma beyanı AB uygunluk beyanına eklenebilir.
(12)
Türkiye piyasasında bulundurulan veya bulundurulması hedeflenen bir ürünün veya
ürün grubunun AB üyesi ülkede yerleşik imalatçısı, bu ürünün veya ürün grubunun
bir Avrupa Birliği üyesi ülkenin piyasasında yasal olarak piyasada bulundurulduğunu
gösteren gönüllü bir karşılıklı tanıma beyanı düzenleyebilir. Bu durumda,
yetkili kuruluşun talep etmesi halinde karşılıklı tanıma beyanının Türkçe
tercümesi sunulur. Bu maddenin ikinci, üçüncü, dördüncü, beşinci, yedinci,
sekizinci, dokuzuncu, onuncu ve on birinci fıkralarında yer alan hususlar AB
üyesi ülkelerde yerleşik iktisadi işletmeciler için de geçerlidir.
Ürünlere ilişkin değerlendirme
MADDE 7 – (1) Bir yetkili kuruluş bu Yönetmelik
kapsamında bir ürün ya da ürün grubunun AB üyesi bir ülkede yasal olarak
piyasada bulundurulup bulundurulmadığını ve eğer yasal olarak piyasada
bulundurulmuş ise Türkiye’de uygulanan bir ulusal teknik kuralla korunan meşru
kamu yararını yeterli ölçüde koruyup korumadığını, ilgili ürünün özelliklerini
de dikkate alarak değerlendirmek istediğinde, ilgili iktisadi işletmeci ile
ivedilikle irtibata geçer.
(2)
İlgili yetkili kuruluş, değerlendirmeye tabi tutulan ürünler ve bu ürünlere
uygulanabilecek ulusal teknik kurallar veya ön izin süreci hakkında iktisadi
işletmeciye bilgi verir. Yetkili kuruluş ayrıca iktisadi işletmecinin 6 ncı
madde kapsamında sunabileceği karşılıklı tanıma beyanı hakkında iktisadi
işletmeciyi bilgilendirir.
(3)
Yetkili kuruluşça birinci fıkra kapsamında değerlendirme yapılırken, iktisadi
işletmecinin ürünü piyasada bulundurmasına izin verilir ve iktisadi işletmeciye
ürünün piyasaya erişimini kısıtlayan ya da engelleyen bir idari karar
iletilmedikçe iktisadi işletmeci ürünlerini piyasada bulundurmaya devam eder.
Bu hüküm değerlendirmenin, bir ön izin süreci kapsamında gerçekleştirildiği
veya 8 inci madde kapsamında yetkili kuruluş tarafından, değerlendirmeye tabi
ürünün piyasada bulunmasının geçici olarak askıya alındığı durumlarda
uygulanmaz.
(4)
6 ncı madde kapsamında karşılıklı tanıma beyanının sunulduğu durumlarda,
birinci fıkrada belirtilen değerlendirmede aşağıdaki hususlar dikkate alınır:
a)
Karşılıklı tanıma beyanı ile yetkili kuruluşun talep etmesi halinde beyanda yer
alan bilgilerin doğruluğunu teyit eden belgeler, yetkili kuruluş tarafından
ürünün AB üyesi bir ülkede yasal olarak piyasada bulundurulduğunu göstermek
için yeterli kabul edilir.
b)
Yetkili kuruluş, iktisadi işletmecilerden ürünün AB üyesi bir üye ülkede yasal
olarak piyasada bulundurulduğunu gösteren ilave bir bilgi ya da belge talep
etmez.
(5)
Yetkili kuruluşa 6 ncı madde kapsamında bir karşılıklı tanıma beyanı sunulmazsa
birinci fıkra kapsamında yapılan değerlendirmede yetkili kuruluş, iktisadi
işletmecilerden aşağıdaki hususlarda gerekli gördükleri bilgi ve belgeleri
talep edebilir:
a)
İlgili ürünün veya ürün grubunun özelliklerine ilişkin bilgi ve belgeler.
b)
Ürünün Avrupa Birliği üyesi bir ülkede yasal olarak piyasada bulundurulduğuna
dair bilgi ve belgeler.
(6)
Yetkili kuruluşun talebini müteakip, ilgili iktisadi işletmeciye, dördüncü
fıkranın (a) bendinde veya beşinci fıkrada belirtilen bilgi ve belgeleri
sunması veya itiraz ya da görüşlerini iletmesi için en az on beş işgünü süre
verilir.
(7)
Yetkili kuruluş, iktisadi işletmecinin sunduğu bilgileri teyit etmek amacıyla
iktisadi işletmecinin, ürünün yasal olarak piyasada bulundurulduğunu beyan
ettiği Avrupa Birliği üyesi ülkenin yetkili kuruluşu veya Ürün İrtibat Noktası
ile temasa geçebilir.
(8)
Birinci fıkra kapsamında bir değerlendirme gerçekleştirirken, yetkili
kuruluşlar uygunluk değerlendirme kuruluşları tarafından hazırlanan ve
değerlendirme kapsamında iktisadi işletmeciler tarafından sunulan test
raporları ve belgelerin içeriklerini dikkate alır. Yetkili
kuruluşlar, 16/12/2011 tarihli ve 2011/2621 sayılı Bakanlar Kurulu
Kararı ile yürürlüğe konulan Uygunluk Değerlendirme Kuruluşları ve Onaylanmış
Kuruluşlar Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinin yedinci fıkrası çerçevesinde ve
uygun bir faaliyet alanı için akredite olmuş, Türkiye’de veya karşılıklılık
ilkesi saklı kalmak kaydıyla, Avrupa Birliği üyesi bir ülkede yerleşik bir
uygunluk değerlendirme kuruluşunca verilmiş belgeleri ve test raporlarını,
kuruluşun yeterliğine ilişkin gerekçelerle reddedemez.
(9)
Birinci fıkra kapsamında yapılan değerlendirme neticesinde, yetkili kuruluş
değerlendirdiği ürüne ilişkin bir idari karar aldığında, bu kararı birinci
fıkrada belirtilen iktisadi işletmeciye ivedilikle bildirir. Yetkili kuruluş
aldığı idari kararı Bakanlık aracılığıyla Avrupa Komisyonuna ve Avrupa Birliği
üyesi ülkelere yirmi iş günü içerisinde bildirir.
(10)
Dokuzuncu fıkrada belirtilen idari kararda, kararın gerekçeleri yeterince
detaylı olarak ve bu Yönetmeliğin hükümleri ile karşılıklı tanıma prensibine
uygunluğunun değerlendirilmesine imkan verecek şekilde ortaya konur.
(11)
Dokuzuncu fıkra kapsamında alınan idari kararlar aşağıdaki hususları içerir:
a)
İdari kararın dayandığı ulusal teknik kural.
b)
İdari kararın dayandığı ulusal teknik kuralın uygulanmasını gerektiren meşru
kamu yararı gerekçeleri.
c)
Yetkili kuruluşun ulusal teknik kuralın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren
gerçekleşen değişiklikler dâhil olmak üzere, göz önünde bulundurduğu teknik
veya bilimsel deliller.
ç)
Varsa, birinci fıkra kapsamında yapılan değerlendirmeye ilişkin iktisadi
işletmeci tarafından öne sürülen iddiaların özeti.
d)
İdari kararın istenilen amaca ulaşmak için uygun olduğunu ve idari kararın o
amaca ulaşmak için yeterli olanın ötesine geçmediğini gösteren deliller.
(12)
Dokuzuncu fıkrada belirtilen idari kararda mevzuat çerçevesinde mümkün olan
çözüm ve itiraz yolları ile süreleri belirtilir. Kararlara karşı Türk
mahkemelerinde dava açma hakkı saklıdır.
(13)
Dokuzuncu fıkrada belirtilen idari karar, anılan fıkra kapsamında iktisadi
işletmeciye bildirilmeden uygulanamaz.
Ürünün piyasada bulundurulmasının geçici olarak askıya alınması
MADDE 8 – (1) Yetkili kuruluş 7 nci madde
kapsamında yaptığı değerlendirme devam ederken, ürünün piyasada
bulundurulmasını ancak aşağıdaki hallerde askıya alabilir:
a)
Ürün normal ve öngörülebilir makul kullanım koşullarında insan sağlığı veya
güvenliği ya da çevre açısından etkileri kısa vadede ortaya çıkmayanlar da
dahil olmak üzere, yetkili kuruluşun acil müdahalesini gerektiren ciddi risk
taşıyorsa.
b)
Ürünün veya ürün grubunun piyasada bulundurulması genel ahlak ve kamu güvenliği
gerekçesiyle genel olarak yasaklanmışsa.
(2)
Yetkili kuruluş askıya alma kararını iktisadi işletmeye doğrudan, Avrupa
Komisyonuna ise Bakanlık aracılığıyla derhal bildirir. Birinci fıkranın (a)
bendinde belirtilen hallerde, bildirime ayrıca vakanın anılan bendin kapsamına
girme nedenini gösteren detaylı teknik veya bilimsel gerekçe de eklenir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Özel hükümler
MADDE 9 – (1) 7 nci madde kapsamında ürüne
ilişkin bir değerlendirme yapılması ya da 8 inci madde kapsamında ürünün
piyasada bulundurulmasının geçici olarak askıya alınması Genel Ürün Güvenliği
Yönetmeliği kapsamında alınan önlemlerin uygulanmasına engel teşkil etmez.
(2)
Bu Yönetmelik, 3/4/2002 tarihli ve 24715 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan
Teknik Mevzuatın ve Standartların Türkiye ile Avrupa Birliği Arasında
Bildirimine Dair Yönetmelik kapsamında taslak mevzuatın yayımlanmadan önce
Avrupa Komisyonuna bildirilmesi yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz.
Ulusal Ürün İrtibat Noktası
MADDE 10 – (1) Bu Yönetmelik hükümleri
çerçevesinde Ulusal Ürün İrtibat Noktası Bakanlıktır.
(2)
Bakanlık, internet sayfası aracılığıyla aşağıdaki bilgileri sunar:
a)
Karşılıklı tanıma prensibi ve 7 nci maddede belirtilen değerlendirme yöntemi
dahil olmak üzere bu Yönetmeliğin uygulanmasına ilişkin bilgileri.
b)
Ulusal teknik kuralların uygulanmasının denetiminden sorumlu birimlerin açık
isimleri dahil olmak üzere yetkili kuruluşların iletişim bilgileri.
c)
Yetkili kuruluş ile iktisadi işletmeci arasında bir anlaşmazlık ortaya çıkması
halinde kullanılabilecek çözüm ve itiraz yolları.
(3)
İkinci fıkrada yer alan bilgilerin yanı sıra, Bakanlık bir iktisadi
işletmecinin veya Avrupa Birliği üyesi bir ülkenin yetkili kuruluşunun talebi
üzerine belirli bir ürün veya ürün grubuna uygulanan ulusal teknik kuralların
ve yürütülen idari süreçlerin elektronik örnekleri, bu kurallara internet
üzerinden erişim sağlama yolları ya da o ürün veya ürün grubunun ön izin
sürecine tabi olup olmadığı gibi bilgileri sağlar.
(4)
Bakanlık, üçüncü fıkrada belirtilen talebin kendisine ulaştığı tarihten
itibaren on beş işgünü içinde başvuru sahibine cevap verir.
(5)
Yetkili kuruluşlar Bakanlığın talebi üzerine üçüncü fıkrada belirtilen
bilgileri on işgünü içinde Bakanlığa iletirler.
(6)
Bakanlık üçüncü fıkrada belirtilen bilgileri ücretsiz sağlar.
Avrupa Komisyonu ve Avrupa Birliği üyesi ülkeler ile işbirliği
MADDE 11 – (1) Bakanlık karşılıklı tanıma
prensibinin uygulanması hususunda Avrupa Komisyonu ve Avrupa Birliği üyesi
ülkelerin ulusal ürün irtibat noktaları ile karşılıklılık esası gözetilmek
kaydıyla işbirliği yapar.
(2)
Bakanlık Avrupa Komisyonu tarafından aşağıdaki hususlarda düzenlenen faaliyetlere
katılım sağlar:
a)
Karşılıklı tanıma prensibinin uygulanması hususunda bilgi alışverişi ve iyi
uygulamaların paylaşımı.
b)
Ürün irtibat noktalarının işleyişinin desteklenmesi ve sınır ötesi işbirliğinin
artırılması.
c)
Avrupa Birliği üyesi ülkeler ile personel değişimlerinin ve yetkili kuruluşlar
ve işletmeler için ortak eğitim ve farkındalık yaratma programları.
(3)
Bir iktisadi işletmecinin ürününü Türkiye’de yasal olarak piyasada
bulundurduğunu belirtmesi ve Avrupa Birliği üyesi bir ülkenin yetkili
kuruluşunun bilgi talep etmesi durumunda; Bakanlık, iktisadi işletmeci
tarafından sunulan verilerin ve bilgilerin doğrulanması ile ilişkili olabilecek
bilgileri talep eden yetkili kuruluşa on beş işgünü içinde sağlar.
Karşılıklı tanıma hükmü
MADDE 12 – (1) Yetkili kuruluşlar hazırladıkları
ulusal teknik düzenlemelere, uygulanabilir ve gerekli olan her durumda “Avrupa
Birliği üyesi bir ülkede yasal olarak piyasada bulundurulan ürünlerin bu
(düzenleyici işlemin ismi yazılacak) hükümleri çerçevesinde belirtilen
kurallara uygun olduğu varsayılır. Bu kuralların uygulanması Düzenlenmemiş
Alanda Karşılıklı Tanıma Yönetmeliği hükümlerine tabidir.” şeklinde bir
karşılıklı tanıma hükmünü koyar.
Avrupa Birliği mevzuatına uyum
MADDE 13 – (1) Bu Yönetmelik (AT) 764/2008
sayılı Tüzüğü yürürlükten kaldıran, Başka Bir Üye Devlet’te Yasal Olarak
Piyasaya Arz Edilen Ürünlerin Karşılıklı Tanınması Hakkında 19 Mart 2019
tarihli ve (AB) 2019/515 sayılı Avrupa Parlamentosu ve Konseyi Tüzüğü dikkate
alınarak Avrupa Birliği mevzuatına uyum çerçevesinde hazırlanmıştır.
Yürürlük
MADDE 14 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde
yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 15 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Ticaret
Bakanı yürütür.
