4. Hukuk Dairesi

Davacı ... vekili Avukat .. tarafından, davalı ... aleyhine 11/08/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 18/01/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı, evlilik birliği devam ederken eşinin başka bir kadınla yaşamaya başladığını, bu beraberlikten bir de çocuğu olduğunu, bu durumun kendisini toplum nezdinde küçük düşürdüğünü ve manen çok yıprattığını ileri sürerek manevi zararının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, aralarında uzun zamandır anlaşmazlıklar olduğunu, boşanma isteğinin davacı tarafından kabul edilmediğini, böyle bir yaşamı davacının tercih ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davalı eşin başka bir kadınla beraber yaşadığı hatta ondan çocuk sahibi olduğu anlaşılmaktadır. Bu konu taraflar arasında da ihtilaflı değildir. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu 185. madesinde mevcut olan eşlerin evlilik birliği devam ettiği sürece bu birliğin mutluluğunu elbirliğiyle sağlamak, birlikte yaşamak, birbirine sadık kalmak ve yardımcı olmak zorunda olduklarına dair düzenleme ve bunun aynı zamanda sosyal ve ahlaki bir görev de olduğu dikkate alındığında davalının bu davranışı davacı eşin kişilik haklarına saldırı teşkil etmekte olup, mahkemece uygun bir miktarda manevi tazminata hükmetmek gerekirken mevcut bir boşanma davası bulunmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.