4. Hukuk Dairesi

Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl aleyhine 30/05/2001 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/12/2010 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 12/04/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Diğer temyiz itirazına gelince; dava, mirasbırakanın danışıklı (muvazaalı) işlemi nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Dairemizin, 20.02.2007 gün ve 2006/2097-2007/1905 sayılı bozma kararında; mirasbırakan tarafından danışıklı olarak satışı yapılan taşınmazların 6104, 6105 ve 6106 parseller olduğu ve bu parsellerin miktarlarına göre karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Söz konusu parsellerin toplam alanı 617 metrekare olduğu ve yerel mahkemece bozma kararına uyulduğu halde başka taşınmazların birleştirilmesi ile oluşan 249 Ada, 30 parsel sayılı taşınmazın alanı olan 1.134,44 metrekare üzerinden zararın kapsamının belirlenmesi doğru değildir.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.