Danıştay 13. Daire Başkanlığı

Danıştay 13. Daire Başkanlığı         2022/2060 E.  ,  2023/6282 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y

İSTEMİN_KONUSU :… Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ :

Dava konusu istem: Davacı tarafından işletilmekte olan Eşen I Hidroelektrik Santrali'nin (HES) 2021 yılı Yenilebilir Enerji Kaynakları Destekleme Mekanizması (YEKDEM) kapsamına alınması istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; Eşen I ve Eşen II üretim tesisi, sisteme aynı noktadan bağlandığından tek üretim lisansı kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin sabit olduğu, söz konusu tesisin 21,6 MW güç ile 09/08/2002 tarihinde geçici kabulü yapılarak işletmeye alındığı, 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanun uyarınca, 18/05/2005 tarihinden 31/12/2015 tarihine kadar işletmeye girmiş veya girecek üretim lisansı sahipleri için anılan Kanun'a ekli I sayılı cetvelde yer alan fiyatların 10 yıl süreyle uygulanacağının düzenlendiği, uyuşmazlık konusu üretim tesisinin ise 5346 sayılı Kanun'da öngörülen süreden çok önce işletmeye girdiği anlaşıldığından, dava konusu işlemin hukuka uygun olarak tesis edildiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usûl ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI :

Davacı tarafından, Eşen I ve Eşen II HES'in birbirinden bağımsız iki ayrı tesis olduğu, ayrı tesis olmasının zorunlu sonucu olarak ayrı ayrı lisans verilmesi gerektiği, önceki dönemde iki tesis için tek lisans alınmış olmasına karşılık bu lisansın iki ayrı lisansa dönüşmesinde teknik ve hukukî bir engel bulunmadığı, konuya ilişkin Devlet Su İşleri (DSİ) Genel Müdürlüğü ile Türkiye Elektrik İletim A.Ş. (TEİAŞ) Genel Müdürlüğü'nden olumlu görüş alındığı, aynı şalt sahasından iletim sistemine bağlanan ve davalı idare tarafından ayrı üretim tesisi olarak nitelendirilerek ayrı ayrı lisans verilen birçok projenin mevcut olduğu, Süleyman Demirel Üniversitesi'nde görev yapan akademisyenlerce düzenlenen Teknik İnceleme Raporu'nda da Eşen I ve Eşen II HES'in birbirinden bağımsız ve farklı tipte olduğunun belirtildiği, benzer tespitlere Revize Fizibilite Raporu'nda da yer verildiği, her iki tesis için ayrı ayrı su kullanım hakkı anlaşmasının imzalandığı, her iki üretim tesisinde üretilen elektriğin bir şaltta toplanarak aynı iletim hattı ile toplam güç olarak Fethiye Trafo Merkezi'ne bağlanması nedeniyle tesisin tek olarak değerlendirilmesinde hukukî isabet bulunmadığı, gerek davalı idarece gerekse Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı'nca her iki tesisinin birbirinden ayrı tesisler olduğunun kabul edildiği, 2011 yılında işletmeye alınan tesisin YEKDEM kapsamına alınması gerekirken aksi yönde tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı ileri sürülmüştür. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usûl ve hukuka uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek gereği görüşüldü: HUKUKÎ DEĞERLENDİRME : Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usûl ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU : Açıklanan nedenlerle;

1.Davacının temyiz isteminin reddine,

2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K… sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, anılan Bölge İdare Mahkemesi kararının ONANMASINA,

3.Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,

4.Posta giderleri avansından artan tutarın davacıya iadesine,

5.2577 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca, bu onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'ne gönderilmesini teminen dosyanın ... İdare Mahkemesi'ne gönderilmesine, 26/12/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.