4. Hukuk Dairesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/01/2009 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan maddi ve manevi tazminatın ve faaliyetin durdurulması istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/04/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, Borçlar Kanunu’nun 41. maddesi gereğince haksız fiile bağlı olarak uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece maddi tazminat isteminin tamamının kabulüne karar verilmiş, karar, davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalının taşınmazı üzerinde kurulu çimento fabrikasının faaliyetleri sonucunda kendisine ait taşınmaz üzerinde bulunan meyve ağaçlarının zarar görüp verimlerinin düştüğünü, taşınmaz üzerinde bulunan evinde oturamadığını, bahçede çalışan işçilerinin sağlıklarının tehlikeye düştüğünü beyanla 10.835,20 TL maddi tazminatın, 5.000,00 TL manevi tazminatın ödetilmesini ve davalı fabrikanın faaliyetinin durdurulmasını istemiştir. Yerel Mahkemece, yapılan keşif sonucunda alınan 24/09/2009 havale tarihli ziraat bilirkişisi raporu benimsenerek maddi tazminat isteminin tümü hüküm altına alınmıştır.

Davalı vekilince 31/03/2009 havale tarihli cevap dilekçesi ile zamanaşımı definde bulunulmuştur. Zamanaşımı def'i süresinde olmasa da davacı vekilince savunmanın genişletilmesine açıkça karşı konulmamıştır.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde de zamanaşımı itirazının yinelemiştir. Yerel mahkemece davalı vekilinin zamanaşımı def'i hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden davanın esası hakkında hüküm tesis edilmiş olması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.