Aramaya Dön

Danıştay 3. Daire Başkanlığı

Esas No
E. 2020/647
Karar No
K. 2023/2071
Karar Tarihi
Karar Sonucu
ONANMASINA
Hukuk Alanı
Vergi Hukuku

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2020/647 E.  ,  2023/2071 K. "İçtihat Metni"T.C. D A N I Ş T A Y

ÜÇÜNCÜ DAİRE

Esas No: 2020/647
Karar No: 2023/2071
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Başkanlığı/...

(...Vergi Dairesi Müdürlüğü)

VEKİLİ: Av…
KARŞI TARAF (DAVACI): …
VEKİLİ: Av…

İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ :

Dava konusu istem: Davacı adına, muhasebecilik hizmeti sunduğu …'nün komisyon karşılığı sahte belge düzenleme eyleminden kaynaklanan vergi kaybından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 227. maddesi uyarınca müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulduğu rapora istinaden 2008 yılına ait gelir vergisi ve fer'ilerinden oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Beyannameleri imzalanan mükellef hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerin, düzenlediği faturaların sahte olduğunu ispatlamaya elverişli olduğu ve davacı tarafından bu mükellefin sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenlediğinin bilinmesi gerektiği, muhasebe hizmetini yürüttüğü mükellefle ilgili olarak mesleki özen ve sorumluluğu göstermediğinden adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacının, vergi incelemesi yapma yetkisi bulunmadığından defter ve beyannamelere intikal ettirilen faturaların gerçeği yansıtmadığını bilmesinin mümkün olmadığı dolayısıyla müteselsilen sorumlu tutulması için gerekli şartlar oluşmadığından söz konusu borçtan sorumlu tutulmasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra dava konusu ödeme emri iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 227. maddesi ve 4 Sıra Numaralı Vergi Beyannamelerinin Serbest Muhasebeci ve Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlerce İmzalanması Hakkında Genel Tebliğ hükümleri çerçevesinde davacı hakkında düzenlenen görüş ve öneri raporunda yer alan tespitlere dayanılarak oluşan vergi kaybından sorumlu tutulmak suretiyle adına ödeme emri düzenlenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;

1.Temyiz isteminin reddine,

2.Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,

3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 29/05/2023 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.

© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.