8. Ceza Dairesi

TEMYİZ EDENLER : Sanık, katılan Bakanlık vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması Sanık hakkında atılı suçtan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin reddi gerekçesi, gerekçe bölümünün (A) bendinde gösterilmiştir. Katılan Bakanlık vekilinin temyizi yönünden, İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 24.02.2015 tarihli iddianamesi ile, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçtan cezalandırılması talep olunmuştur. 2. İstanbul 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2019 tarihli kararı ile, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir. 3. İlgili kararın katılan Bakanlık vekili tarafından istinafı üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 25.10.2021 tarihli kararı ile, duruşmalı incelemede, kurulan hüküm kaldırılarak, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanığın temyiz isteği, suçu işlemediğine ilişkindir. 2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen cezanın az olduğuna ilişkindir. III. OLAYLAR VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, sanığın, memleketteki arazileri başkalarının kullanmasına izin vermesi nedeniyle, babası olan katılanı dövdükten sonra, ikamet kapısını kilitleyip çıkmak suretiyle hürriyetinden yoksun kıldığı iddiasına ilişkindir. 2. Katılana ait 13.01.2013, 20.02.2015, ve 10.07.2017 tarihli raporlar dosyada mevcut olup, katılanın hayat fonksiyonlarını orta (3. Derece) etkiyecek kırık oluşturacak şekilde yaralandığı ve kemik kırıklarının düşmekle mümkün olduğu bildirilmiştir. 3. Sanık savunmasında, annesinin yatalak olduğunu, babasının evden çıkıp kaybolmaması için kapıyı kilitlediğini, odasında istirahat halinde iken babasının çarşafla inerken düştüğünü beyan ederek suçlamaları inkar etmiştir. A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü Sanığın eylemleri sabit görülmeyerek, atılı suçtan beraatine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm isabetli bulunmamış ve duruşmalı incelemede, sanığın eyleminin kül halinde babaya karşı cebir kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğunun kabulü ile, sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE A. Sanığın temyiz istemi yönünden Sanığın CİMER aracılığı ile gönderdiği 05.11.2021 tarihli, annesinin rahatsızlığı nedeniyle evden ayrılamadığını ifade ederek gönderdiği dilekçeye ait başvuru hareketlerinin incelenmesinde, evrakın aynı tarihte Adalet Bakanlığı'na, oradan da İstanbul Bölge Adliye Cumhuriyet Başsavcılığına sevkinin yapıldığı, 12.11.2021 tarihinde de Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği anlaşıldığından, temyiz dilekçesinin süresinden sonra ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesindeki yöntemine uygun olmayacak şekilde verildiği anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 298 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. B. Katılan Bakanlık vekilinin istemi yönünden Katılan, oğlu olan sanığın kendisini darp edip, itip, kapıyı kilitledikten sonra evde yalnız bıraktığını, kendisinin de bez parçalarıyla binadan inmeye çalışırken düştüğünü beyan etmiştir. Katılanın anlatımları, bu anlatımlar ile uyumlu olan sanığın kardeşleri olan ... ve ...'nın ifadeleri, olaylar ve olgular bölümündeki tespitler, sanık savunması ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, babası olan katılanı cebirle ve ikamet kapısını kilitleyerek hürriyetinden yoksun kıldığı ve katılanın kendi çabası ile kaçmaya çalışırken kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralandığı anlaşılan olayda, Bölge Adliye Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmünde hukuka aykırılık görülmemiş, katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR A. Sanığın temyiz istemi yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 25.10.2021 tarihli, 2020/723 Esas, 2021/2105 Karar sayılı kararında sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan Bakanlık vekilinin istemi yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 25.10.2021 tarihli, 2020/723 Esas, 2021/2105 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2024 tarihinde karar verildi.