8. Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Eyüp Başsavcılığının 12.11.2010 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun suçundan beraat kararı verilmiştir. 3.İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2014 tarihli tarihli kararının katılan mağdure vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 14.03.2022 tarihli kararıyla hükmün "..sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (f) bendi ve beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiğinden bahisle..." bozulmasına karar verilmiştir. 4.Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmesine karar verilmiştir. 5.İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2022 tarihli tarihli kararının sanık ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 22.06.2023 tarihli kararıyla hükmün sanığın savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 6.Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksum kılma suçundan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz istemi, mağdurun ifadesinin çelişkili olduğuna, dosyada bulunan maddi delillerle desteklenmediğine, mahkumiyete yeterli delil olmadığına, mağdurenin rızası olduğuna yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay; sanığın katılan mağduru bulundukları parkta yer alan duvarın yanına kolundan tutarak götürdüğü ve katılan mağdura cinsel eylemde bulunduğu iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1.Olay günü katılan mağdurenin daha önce tanımadığı sanık tarafından kolundan tutulmak sureti ile bulundukları parkın ıssız bir yerine götürüldüğü, burada darp edilerek soyulduğu; dava dosyası içerisinde yer alan tutanak içeriğinden, kolluk kuvvetlerinin devriye esnasında sanığın yarı çıplak şekilde durmasından şüphelenmeleri üzerine yaklaştıklarında sanığın bir kaç metre uzağında mağdurenin olduğu ve "sanık tarafından zorla olay yerine getirilerek elbiselerinin çıkarıldığı ve vücuduna dokunmak sureti ile cinsel tacizde bulunduğunu" beyan ettiğinin belirtildiği tespit edilmiştir. 2.Mağdurun aşamalarda alınan istikrarlı ifadesi, sanık savunmaları, olay tutanağı ve tüm dava dosyası kapsamından yerel Mahkemenin suçun sübut bulduğuna dair kararında hukuka aykırılık görülmemiş, sanık müdafinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkmüdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2023 tarih ve 2023/360 Esas sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2024 tarihinde karar verildi.