8. Ceza Dairesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Karacasu Cumhuriyet Başsavcılığının 22.02.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'un (5237 sayılı Kanun) 154/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Karacasu Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Kanun’un 154/1, 62, 52, 53. maddeleri uyarınca 5 Ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3.Karacasu Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli kararının sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08.05.2023 tarihli kararı ile "…Engel adli sicil kaydı bulunmayan ve suç tarihinde 65 yaşından büyük olan sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi... nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4.Karacasu Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Kanun’un 154/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 3000 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi suça konu yerle ilgili tapu iptal davası açtığına, ihtilafın hukuki mahiyette olduğuna, suçun maddi manevi unsurlarının oluşmadığına bozma sonrası takdir edilen vekalet ücretinin yüksek olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay sanığın katılana ait Dikmen köyü 156 ada 3 numaralı parselin 274,83 metrekaresini bir hakka dayanmadan işgal ettiği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE Sanığın katılana ait Dikmen köyü 156 ada 3 numaralı parselin 274,83 metrekarelik alanın herhangi bir hakka dayanmadan uyarı ve ikazlara rağmen ekip biçerek işgal ettiği dosya kapsamından anlaşıldığından ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karacasu Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2023 tarihli ve 2023/130 Esas, sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2024 tarihinde karar verildi.
Tam metni görüntülemek için kayıt olun
Ücretsiz üyelik ile günlük 1 karar görüntüleme hakkı kazanın