8. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 20.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır.

2.Antalya 26.Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 62 nci maddesi ve 50 nci maddesinin birinci fıkrası (a) bendi uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Antalya 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 28.11.2022 tarihli kararı ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan "...basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu..."nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma sonrası yapılan yargılamaya göre; Antalya 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.07.2023 tarihli kararının kararı ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 5237 sayılı Kanunu'nun 234 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 62 nci maddesi ve 50 nci maddesinin birinci fıkrası (a) bendi uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; hükmün gerekçesiz olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine hakkında verilen takipsizlik kararı olduğuna ve bunun kaldırılması gerektiği gibi sebeplere ilişkindir.

Dava konusu olay, olay tarihinde velayet yetkisi elinden alınan sanık babanın 12 yaşından küçük olan velayeti annesinde olan mağduru teslim etmesi gereken tarihte teslim etmediği ve polis marifetiyle anneye teslim edildiği bu suretle sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

1.Sanığın tevilli ikrar içeren savunması, katılan ve mağdur beyanları, olay tutanağı dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin Mahkeme kabulünün yerinde olduğu, anlaşılmakla sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiş sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Sanığın ibraz ettiği olaya ilişkin kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın, karar tarihinin iddianame tanzim tarihinden sonra olduğu ve bu sebeple dava açmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılması gerektiğine ilişkin itirazların yerinde ve mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2023 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2024 tarihinde karar verildi.