8. Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 28.06.2021 tarihli iddianamesiyle sanık ... hakkında mağdur ...'ya yönelik eylemi nedeniyle cebir tehdit veya hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Ankara 48. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2022 tarihli kararı ile sanık ... hakkında mağdur ...'ya yönelik eylemi nedeniyle, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2022/248 Esas, 2022/627 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık, sanık müdafii, katılan madure vekilinin istinaf talebinin kabulüne karar verilerek, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi; atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, kısa bir süre de olsa sanığın mağdurenin hürriyetini sınırladığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, olay tarihinde mağdurenin kendi rızası ile sanığın evine gittiği, bir müddet oturduktan sonra sanığın katılan mağdureyi öpmeye çalıştığı, mağdurenin buna izin vermediği, gitmek için kapıya yöneldiğini, kapının kapalı olduğunu, sanığın kendi evinde mağdureyi kucaklayarak evin yatak odasına götürerek, burada organ sokmak suretiyle niteliklı cinsel saldırıda bulunduğu sırada cebir tehdit veya hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma iddiasına ilişkindir. 2. Mağdure hakkında Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 06.09.2019 tarihli raporda basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığının belirtildiği anlaşılmıştır. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesi tarafından sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuştur. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin istinaf başvuruları yerinde görülerek hükmün kaldırılmasına, sanığın üzerine atılı suçun kanuni unsurları oluşmadığından beraatine karar verilerek, istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları, bu beyanları doğrular nitelikteki Ankara Gazi Mustafa Kemal Devlet Hastanesi'nin 21.07.2019 tarihli Adli Muayene Raporu, tüm dava dosyası kapsamına göre, olay gecesi mağdurenin kendi rızası ile sanığın evine gittiği, bir müddet oturduktan sonra sanığın katılan mağdureyi öpmeye çalıştığı, mağdurenin buna izin vermediği, gitmek için kapıya yöneldiği, kapının kilitli olduğunu gördüğü, bu sırada yanına gelen sanığın mağdureyi kucaklayarak evin yatak odasına götürdüğü ve böylece hem mağdurenin evden ayrılmasına izin vermemek hem de, mağdureyi zorla yatak odasına götürmek sureti ile hürriyetini kısıtladığı, bu eylemin cinsel istismar süresi ile sınırlı kabul edilemeyip sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun nitelikli cinsel saldırı suçundan bağımsız olarak oluştuğu gözetilerek İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2022/248 Esas, 2022/627 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2024 tarihinde karar verildi.