8. Ceza Dairesi

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan ... TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İstanbul (Anadolu) Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır. 2.İstanbul (Anadolu) 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 23.03.2017 tarihli kararıyla sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi 10.07.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün ''Sanığın ocak 2016 ve 25/04/2016 tarihlerinde mağduru cebir ve tehdit ile Trabzon parkı denilen yere götürerek cinsel istismarda bulunduğu kabul edildiğine göre, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı suçun birden çok kez işlenip işlenmediği ve sanık aleyhine TCK'nun 43. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışmasız bırakılmasına'' nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 4.İstanbul (Anadolu) 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 23.03.2017 tarihli kararıyla sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 5.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi 26.12.2018 tarihli kararı ile sanık müdafiinin ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanık müdafiinin temyiz istemi; mağdur şikayetinden vazgeçtiğine, cinsel istismar eylemi olmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2.Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi; temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; Dava konusu olay, sanığın Ocak 2016 ve 25.04.2016 tarihlerinde mağduru cebir ve tehdit ile Trabzon parkı denilen yere götürerek birden çok kez cinsel istismarda bulunmak suretiyle cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun bıraktığı iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın, mağduru cebir ve tehdit ile birden çok kez aynı suç işleme kastıyla farklı zamanlarda cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu zincirleme olarak işlediği gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Sanığın, mağdura yönelik birden fazla kez hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği anlaşıldığından müştekilerin soruşturma beyanıyla uyumlu adli raporu, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, sanık tarafından mağdura gönderilen mesajların içeriği ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi 26.12.2018 tarihli ve 2018/821 Esas sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul (Anadolu) 1.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2024 tarihinde karar verildi.