11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/12/2007 tarih ve 2006/200-2007/277 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına tescilli ve başvuru aşamasında olan “YAŞAM” ibareli bir çok tanınmış marka bulunduğunu, davalı şirketçe müvekkili markalarıyla iltibas yaratacak şekilde “Piyale Artı YAŞAM” ibareli markanın 29,30,32. sınıflarda adına tescili için başvuru yapıldığını, bu başvuruya süresi içindeki itirazlarının diğer davalı TPE’nce kesin şekilde reddedildiğini ileri sürerek, davalı TPE – YİDK’nun 2005/M-4621 sayılı kararının iptalini, davalı şirkete ait markanın tescil edilmiş olması halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı, davalı şirketin marka tescil başvurusunun esaslı unsurunun “Piyale” ibaresi olduğunu, tanınmış olan bu ibarenin markaya ayırt edici nitelik kazandırdığını, “Yaşam” ibaresinin ise markanın yardımcı unsuru olup herkesçe kullanılan ve tek başına ayırt ediciliği bulunmayan bir ibare olduğunu, dolayısıyla tarafların markalarında kullandıkları ibarelerin benzer olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, tarafların markalarının görsel, anlamsal ve genel intiba itibariyle benzer nitelikte olduğu, davalı markasının davacının seri markalarından birisi olarak algılanmasının yüksek ihtimal dahilinde bulunduğu, zira davalı başvurusunun konusu olan “YAŞAM” ibaresinin davacı markalarında da gerek müstakilen gerekse başka ibarelerle birlikte asıl unsur olarak kullanıldığı, tarafların markaları kapsamında bulunan emteaların da aynı tür olduğu, dolayısıyla davacı yararına 556 sayılı KHK’nın 7/b ve 8/b maddelerindeki şartların gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.