11. Hukuk Dairesi
11. Hukuk Dairesi 2008/4304 E. , 2010/637 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/12/2007 tarih ve 2006/505-2007/230 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 19.01.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalılar ... Tekstil ve Kuyumculuk San. Ltd. Şti. vekili Av.... duruşmaya geldi, davetiye tebliğine rağmen diğer davalı TPE vekili gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “WİPER” ibaresini uluslar arası sınıflandırmanın 3 ve 5 sınıflarına giren emtialar açısından marka olarak tescili için yaptığı başvurunun kısmen reddedildiğini, anılan karara YİDK nezdinde yapılan itirazının da 556 sayılı KHK’nun 7/b. maddesine dayanılarak reddedildiğini, redde mesnet diğer davalının “VİPER+şekil” markası ile davacının başvurusuna konu işaret esasında benzerlik bulunmadığını ileri sürerek, YİDK kararının iptalini istemiştir. Davalılar vekilleri, başvuru konusu işaret ile redde mesnet markaların ve kullanılacak emtiaların benzer olduğunu savunarak davanın reddini istemişlerdir. Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, başvuru ve redde mesnet alınan markanın ayırt edilemeyecek kadar aynı ve başvurudan çıkarılan uyuşmazlığa konu malların da aynı veya aynı türde olduğu, 556 sayılı KHK’nun 7/1-b maddelerinde belirtilen tescil engelinin bulunduğu gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.