11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.05.2008 tarih ve 2008/3-2008/21 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin ürünlerinde "SUPRALİNE" ibareli markasını kullandığını ve Türkiye'de tescil için Madrid Protokolü çerçevesinde başvuru yaptığını, başvurusunun Madrid Protokolü ve Paris Sözleşmesi hükümleri çerçevesinde TPE nezdinde 2005/56530 tescil numarası ile tescil edildiğini, markanın başvuru ve koruma tarihinin 13.09.2004 tarihi olduğunu, davalının ise aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer "SUPRALİNE" markası için 31.12.2004 tarihli başvurusu ile 2004/45538 noda aynı ve benzer mal veya hizmetler için bu markayı adına tescil ettirdiğini ileri sürerek 556 KHK’nin 7/1-b ve 8/1-b, 42/1-a,b ve 42/2 maddeleri uyarınca dava dilekçesinde tek tek yazılı (11.16-17.2-19.7-19.15 alt gruplardaki) mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu markayı müvekkilinin ihdas ve istimal edip piyasada meşhur hale getirildiğini, davacının Madrid Protokolü çerçevesinde aldığı belge ve Avusturya’daki başvurusuna dair belgelerin ibrazı gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının Madrid Protokolü yoluyla 13.09.2004 tarihli başvurusu mevcut olup 18.03.2004 tarihinde rüçhan hakkına haiz olduğu, davacının "SUPRALİNE" markasının 31.03.2008 günü resmi marka gazetesinde yayınlanarak 2005/56530 U. tescil numarası ile 7-19-42 emtia sınıflarında tescil edildiği, davacının işaret üzerinde rüçhan hakkına sahip olduğu, davalının ise marka başvuru tarihi 31.12.2004 olup 2004/45538 tescil numarası ile 11-17-19 emtia sınıflarda tescilinin kesinleştiği ve rüçhan başvurusunun bulunmadığı, her iki markanın başvuru tarihleri dikkate alındığında davacının "SUPRALİNE" markası ile davalının "SUPRALİNE" işareti tıpa tıp aynı olmakla beraber yazılış okunuş, görsel olarak hiçbir incelemeye gerek kalmaksızın "ayırt edilemeyecek kadar" benzer olduğu, davacının öncelik hakkına sahip olduğu bu işareti tescil edildiği mal ve hizmetler alanındaki gasplara karşı koruma hakkına sahip olduğu, 19. sınıfın 7. alt grubu ve 19. sınıfın 15. alt grubundaki mal veya hizmetler aynı tür mal veya hizmetler olduğundan 556 KHK 42/2 maddesi uyarınca hükümsüzlük isteminin yerinde olduğu, benzer mal veya hizmet incelemesinde, aynı müşteri kitlesi tarafından aynı şartlarda talep edilebilen mal veya hizmetlerin benzer mal veya hizmetler olduğu, ekonomik kritere göre, müşteri kitlesi tarafından aynı üreticiden geldiğini zannetmekte haklı ise ve mal veya hizmetlerin kullanılış amaçları müşterek ise benzerliğin mevcut olduğunun kabul edildiği, benzer mal veya hizmetin belirlenmesinde kriter olarak "halkın karıştırma ihtimalinin" dikkate alındığı, davalının 11. sınıfın 16. alt grubundaki ve 17. sınıfın 2. alt grubundaki mal veya hizmetleri ile davacının ana iştigal konusu markanın emtiası boru ve boru sistemlerinden oluşan tesisat dikkate alındığında, halkın marka ile işaret arasında bağlantı kurma ihtimali, ürünlerin aynı üreticiden (kaynaktan) geldiğini düşünme (karıştırma) ihtimali mevcut olup, bu yöndeki istemin de hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı adına TPE nezdinde 2004/45538 tescil nolu 11, 17, 19 emtia sınıflarda Supraline markasının 556 KHK 7/1-b, 8/1-b, 42/1-a-b/2 maddeleri uyarınca, 11. sınıfın 16. alt grubunda yer alan, 17. sınıfın 2. alt grubunda yer alan, 19. sınıfın 7. alt grubunda yer alan ve 19. sınıfın 15. alt grubunda yer alan mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne, belirtilen mal ve hizmetler yönünden sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.