11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Van Asliye 1.Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16.05.2008 tarih ve 2007/274-2008/203 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ...’ye devredilen Van Yün İplik San.Tic.A.Ş. arasında “Kalite Güvence Sistemi” eğitimine ilişkin bir protokolün imzalanmış olduğunu, müvekkilinin protokol gereği üzerine düşen sorumluluklarını yerine getirerek personel eğitim hizmetini verdiğini, davalının peşin ödenmesi gereken 5.000 USD’yi ödediğini, ancak daha sonra davalı tarafından müvekkiline ödenmesi gereken 10.000 USD’nın ödenmediğini, yapılan uyarılar sonucu davalının 3.000.000.000 TL yaklaşık 1.800 USD ödemede bulunduğunu, kalan miktarı ise ödemediğini ileri sürerek, müvekkilinin davalıdan olan 8.200 USD alacağının ödeme tarihindeki kur üzerinden davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacının istemi üzerine ödemede bulunduğunu, bu nedenle davacının hiçbir alacağının kalmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece; bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre davalının yapmış olduğu ödemeler düşüldüğünde ödenmeyen alacak kısmının 5.072,32 USD olduğu sonucuna varılarak, davanın bu miktar üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.