4. Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Dargeçit Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci, 53 üncü 58 inci ve 54 üncü maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteğinin; sanığın yasal haklarını kullandığına, aleyhinde delil bulunmadığına üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin gerekçe gösterilmeden uygulandığına, aynı Kanun’un 62 nci maddesince indirim yapılmadığına, hükmün ertelenmemesi, paraya çevrilmemesi ve geri bırakılmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Bildirimde bulunmadan eylemde bulunan sanığın, kaldırma ve el koyma kararı üzerine olay yerine gelen şikâyetçi polis memurlarına; “Bu eylem devam edecek, bunda sende zarar göreceksin bende zarar görücem, ben zarar görürsem sende benimle zarar göreceksin” diyerek görevi yaptırmamak için direndiği iddia ve kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın, görevi yaptırmamak için direnme eylemini tek bir görevliye karşı gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2024 tarihinde karar verildi.