4. Ceza Dairesi 2021/20276 E. , 2024/1662 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanıklar hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza vermekten vazgeçilmesine dair karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılan sanıklar ... ve ... vekilinin temyiz isteği; sanıklar ... ve ... hakkında üzerlerine atılı hakaret suçunu işlemediklerinden beraat kararları verilmesi gerektiğine, sanık ...'in üzerine atılı hakaret suçunu işlediği sabit olduğundan sanığın cezalandırılması gerektiğine, eksik inceleme ve araştırma sonucu hükümler kurulduğuna, vesaire ilişkindir.
2.Katılan ... vekilinin süre tutum dilekçesi ile kararı temyiz ettiği anlaşılmıştır. III. OLAY VE OLGULAR Katılan sanık ... ile katılan sanıklar ... ve ... arasında yaşanan tartışma sırasında tarafların karşılıklı olarak birbirlerine hakaret sözleri söyledikleri Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE
A. Sanıklar ...
ve ... Hakkında Verilen Hükümler Yönünden Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıkların 15.10.2015 tarihli sorgularının olduğu ve bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
B. Sanık ...
Hakkında Verilen Hükümler Yönünden Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde hakaretin karşılıklı olarak işlendiğinin kabulüne ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanık hakkında kurulan hükümlerde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, hakaretin karşılıklı işlendiğinin kabul edilmesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi gerekirken "ceza vermekten vazgeçilmesine" şeklinde karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
A. Sanıklar ...
ve ... Hakkında Verilen Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan ... vekili ile sanıklar ..., ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
B. Sanık ...
Hakkında Verilen Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümden "TCK 129/3 maddesi uyarınca sanığa ceza vermekten vazgeçilmesine" ibaresi çıkartılıp yerine "5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin eklenmesi suretiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.02.2024 tarihinde karar verildi.