7. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen kararın şikâyetçi vekili, sanık ..., sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine 11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi ile eklenen “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” hükmü nazara alındığında, öncelikle Tebligat Kanunu’nun 10 uncu ve 21 inci maddesinin birinci fıkrasına uygun olarak tebligat çıkartılması, tebliğ yapılamaması halinde aynı adrese “MERNİS” ibareli tebligat çıkartılması gerekirken, sanık ...'in kovuşturma aşamasındaki en son savunmasında bildirdiği adresten başka bir adrese (no: 15 yerine no:9 sayılı adres) yapılan gerekçeli kararın tebliğinin usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından, kararın sanığa 7201 sayılı Kanun hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve ile temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasını eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek tebliğname de düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle,05.02.2024 tarihinde karar verildi.