4. Hukuk Dairesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/06/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davalının partisinin il toplantısında yaptığı konuşmasında “…bu kadar sahtekar olunmaz…” biçiminde sözleri söylediği benimsenerek, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, Saadet Partisi Sakarya İl Başkanı olan davalı ...’un 26 mayıs 2008 günü partisinin il divan toplantısında yaptığı konuşmada: “…Roman vatandaşlara Hendek’te ev yapılıyor. Amaç belli müteahhitlere para kazandırmak. Bu kadar sahtekar olunmaz. CHP bile bu kadar kirlenmedi…” biçimindeki sözlerin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu, davalının bu konuşmasının yerel bir gazetede yayımlandığını belirterek, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiş; dava dilekçesinde kanıt olarak sadece davalının sözlerinin yayınlandığı yerel gazeteyi göstermiştir.

Davalı ise, partisinin il divan toplantısında yaptığı konuşmada “sahtekar” sözcüğünü kullanmadığını, konuşması yorumlanarak “sahtekar” sözcüğü eklenerek gazetede yayımlandığını, “sahtekar” sözcüğünü söylediğinin davacı tarafından kanıtlanması gerektiğini, aynı gün yayınlanan diğer yerel gazetelerde de yayımlanan konuşmasında “sahtekar” sözcüğünün kullanılmadığını belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalının konuşma yaptığı il divan toplantısına ait tutanaklar ile sesli ve görüntülü kayıtların getirtilmesi için Saadet Partisi İl Başkanlığı’na yazı yazılmışsa da 06 Mayıs 2008 günlü il divan toplantısında kayda geçilmiş herhangi sesli, basılı veya görsel kayıt bulunmadığı bildirilmiştir. Davalının dosyaya sunduğu ve konuşmasının yayınlandığı diğer yerel gazetelerde ise “sahtekar” sözüne yer verilmediği görülmüştür.

Yukarıda açıklanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildiğinde; davacının, davalının partisinin il toplantısında yaptığı konuşma sırasında kendisi hakkında “sahtekar” sözünü söylediği iddiasını kanıtlamadığı anlaşılmaktadır. Dosya içinde bulunan kanıtlar, davalı yanın davacının uğradığı manevi zarardan sorumlu tutulması için yeterli değildir. Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, kanıtlanmayan istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden karar bozmayı gerektirmiştir.