11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29.12.2010 tarih ve 2010/83-2010/350 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına tescili bulunan ÇİFTLİK markasının davalı tarafından üretilen süt ve sütten mamül maddelerin kapları üzerine yazılmak suretiyle meydana getirilen markaya tecavüzün önlenmesi ile haksız rekabetin men'i tespitine dair mahkeme kararının kesinleştiğini ileri sürerek, davalının davacının tescilli markasını kullanmak suretiyle yoksun bıraktığı kazancın, marka hakkına tecavüz eden şirketten markayı kullanmak suretiyle elde ettiği kazanca göre belirlenerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla (410.000.000.-) TL maddi ve (100.000.000.000.-) TL manevi tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında mahrum kalınan kazancın KHK'nin 66/2-c maddesine göre hesap edilmesini istemiş, 16.10.2006 tarihli ıslah dileçesiyle de maddi tazminat istemlerini (952.848,72) TL'ye çıkartmıştır.

Davalı vekili, haksız rekabet eyleminin Kasım 1999 tarihinde sona ermiş olmakla davanın zamanaşımına uğradığını, manevi tazminatın koşullarının oluşmadığını, 1998 yılında tüzel kişilik kazanan davalı şirketin anılan tarihten önce gerçekleşen marka ihlalinden sorumlu olmayacağını, tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan Dairemiz bozma ilamı ve dosya kapsamına göre, denetim ve hüküm kurmaya yeterli nitelikte görülen bilirkişi raporunda davalının davaya konu eylemleri sebebiyle 556 sayılı KHK’nin 66/2-c maddesi uyarınca davalının davacıya ödemesi gereken lisans bedelinin 139.204,63 TL olarak hesaplandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, toplam 139.204,63 TL’nin 556 sayılı KHK’nın 66/2-c maddesi gereğince davalıdan tahsiline, manevi tazminat yönünden her hangi bir bozma olmadığından bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.