11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/04/2010 tarih ve 2008/189-2010/111 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı ile müvekkili şirket arasında yapılan mümessillik sözleşmesinin feshedildiği halde davalının müvekkiline ait “...... “ ibareli markalı ürünlerinin yetkili satıcısı gibi izlenim vererek iş yerine tabela astığını, bu markalı ürünleri yüksek fiyatla sattığını, bu durumun marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, marka hakkına tecavüzün durdurulmasını, giderilmesini, 10.000 YTL maddi ve 20.000 YTL manevi tazminatın davalıdan tahsilini, hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının davacıya ait markalı ürünleri üretmediği, orijinal ürünleri iş yerinde bulundurduğu, bunları satmasının ve kullanmasının ve markaları taşıyan tabelaları iş yerinin girişinde asılı bulundurmasının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil etmediği, anılan ibareyi davalının iş yerinde dürüst şekilde kullandığı, davaya konu marka üzerinde davacı ........, şirketinin hak sahibi olduğu, diğer davacının lisans hakkı sahibi olmadığı gerekçesiyle davacı ... yönünden davanın esastan, diğer davacı yönünden ise aktif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davalı vekilinin temyiz istemine gelince; dava, markaya tecavüzün önlenmesi, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece anılan talepler yönünden davanın reddine karar verildiği halde, kendisini davada vekille temsil eden davalı yararına, vekalet ücreti takdir edilmemiştir.

Bu itibarla, davada vekille temsil edilen davalı yararına, reddedilen maddi ve manevi tazminat bakımından da hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca ayrı ayrı nispi vekalet ücretine hükmetmek gerekirken, yazılı olduğu şekilde sadece marka hakkına tecavüzün önlenmesi talebinin reddine ilişkin vekalet ücretinin verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.